ခက္ေတာ့ခက္တယ္ ခက္တာက ေျပာရလည္းခက္ ဆိုရလည္းခက္ လုပ္ရလည္းခက္တယ္လို႕ဆိုရမွာပဲ တကယ္လည္းေနရာတိုင္း အခက္ကေတြ႔ေနတာကိုးဗ်။ သာသနာေတာ္ထဲမွာက ပိုေတာင္ခက္လာေသး အဓမၼနဲ႕ ဓမၼက ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိကတည္းကိုက အားျပိဳင္လာေနၾကတာ ဒီဘက္ေခတ္ေရာက္လာတဲ့အထိပဲ အဓမၼေတြမ်ားလာေလေလ လူအပါအ၀င္ သုံးဆယ္တစ္ဘုံသားေတြအတြက္ အပါယ္ေလးဘုံက ပိုျပီးက်ယ္ျပန္႕လာေလေလပဲ ၊အေယာင္ျပဓမၼကိုဖန္တီးရင္း အဓမၼကိုဖန္တီးေနၾကတဲ့ ေလာကဖ်က္သတၱ၀ါေတြ လူေယာင္ဖန္ဆင္းျပီး ေလာကထဲေရာက္ေနၾကတာ မနည္းဘူးေကာ။ အဲလိုေလာကဖ်က္သတၱ၀ါေတြေၾကာင့္ တရားရိပ္သာေတြက စီပြားေရး ကုပဏီတစ္ခုလိုျဖစ္လာေနၾကတယ္ ရိပ္သာျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အမ်ားဆုံးလွဴနိုင္တဲ့သူက ဒီရိပ္သာရဲ႕ ဥကၠ႒ေတြျဖစ္လာျပီး တာ၀န္ရွိဆရာေတာ္ေတြကိုမ်က္ကြယ္ျပဳ ေဘးမွာထားျပီး ေက်ာင္းေဂါပကလို႕ေျပာရမလား ရိပ္သာအက်ဳိးေတာ္ေဆာင္အဖြဲလို႕ေျပာရမလား အဲဒီအဖြဲ႔ေတြက အဲဒီရိပ္သာကို အားလုံးခ်ဳပ္ကိုင္ အာဏာသိမ္းေတာ့တာပါပဲ။
ျပီးေတာ့ရိပ္သာေတြထဲမွာက စီပြားေရးသမား သူေ႒းၾကီးေတြေပါလာေတာ့ ဘုရားတကာအမည္ခံျခင္တဲ့ သူေ႒းေလးေတြက အခြင့္အေရးရဖို႕ ဒီသူေ႒းၾကီးေတြနဲ႕အဆက္သြယ္ရျခင္ေတာ့ မလွဴခ်င္လည္းလွဴ ျပီးရိပ္သာထဲမွာေနရာရေအာင္ယူျပီး ေနာက္ေတာ့အားျပိဳင္လာၾကတယ္ ေဂါပကေနရာလုပြဲေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ဆီကို ဘယ္သူကဘယ္လိုဘုရား ဘယ္၀ါကဘယ္နည္းဘုရား ဆိုသလို တိုင္ဦးရာနိုင္ဆိုသလိုျဖစ္ေနၾကတာလည္း မနည္းပါလား။ က်ေနာ္အားလုံးကိုမဆိုလိုပါ တကယ္ကိုယ္က်ဳိးစြန္႕ျပီးလုပ္ေနတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းအနည္းငယ္ရွိေနပါသည္ အမ်ားစုကေတာ့ ရိပ္သာတစ္ခုခု နာမယ္ၾကီးေက်ာင္းတိုက္တစ္ခု နာမယ္ၾကီးဆရာေတာ္တစ္ပါးပါးကို အိပ္ထဲထည့္ခ်င္ေသာေစတနာက သာသနာေတာ္ကိုခ်ည္းေျမာက္ေထာက္ပံ့ခ်င္စိတ္ထက္ပိုပါသည္။ ဆရာဒကာလက္တြဲညီမွ သာသနာအေရာင္တက္မည္ကို သိပါေသာ္လည္း တစ္ဦအမွားကို တစ္ဦးက မေထာက္ပဲေနေသာ္ သာသနာေတာ္ပ်က္လိမ့္မည္၊
အခုက်ေနာ္တို႕ေခတ္မွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္ကိုမပ်က္ပ်က္ေအာင္ နည္းေပါင္းစုံနဲ႕ အဖ်က္ခံေနရတယ္လို႕ က်ေနာ္ထင္သည္၊ ေငြရွိသူက ေငြနဲ႕ဖ်က္သည္၊အာဏာရွိသူက အာဏာနဲ႕ဖ်က္သည္ သာသနာေတာ္ကိုျပဳခ်င္ေရာင္ေဆာင္ျပီး မဟုတ္ေသာ၀ါဒျဖင့္ သာသနာေတာ္ကိုဖ်က္ဆီးေနၾကသူမ်ားလည္း ရွိပါသည္၊ ပိုျပီးေတာ့သနားစရာေကာင္းတာက လုပ္သမွ်မွန္တယ္ထင္ျပီးလိုက္လုပ္ေနၾကေသာ ေနာက္လိုက္မ်ားျဖစ္ၾက၏
ဒီေတာ့ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ဟာ သာနာေတာ္အတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ေစလား အက်ဳိးမဲ့လား အမနာဂတ္ကိုၾကည့္ေပးပါလို႔။
ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ
ဥပသကာ
Wednesday, February 23, 2011
Thursday, February 25, 2010
အခ်ိန္မေႏွင္းခင္ ျပင္ေစခ်င္ခက္ေတာ့ခက္သားဗ်..ဘာခက္တာလဲလို႔ေမးလာရင္ေတာ့..ေျပာရမွာခက္တယ္လို႔ပဲဆိုရေတာ့မွာပါ၊မေျပာျပန္ရင္လည္း အနာဂတ္သာသနာေတာ္အေရးကို မေတြ
ခက္ေတာ့ခက္သားဗ်..ဘာခက္တာလဲလို႔ေမးလာရင္ေတာ့..ေျပာရမွာခက္တယ္လို႔ပဲဆိုရေတာ့မွာပါ၊မေျပာျပန္ရင္လည္း အနာဂတ္သာသနာေတာ္အေရးကို မေတြးၾကည့္မိသူ တာ၀န္မေက်သူျဖစ္မယ္ ေျပာျပန္ရင္လည္း ေအာင္မင္းလြန္ရာက်မွာထက္ သူတစ္ပါးကိုမနာလိုလို႕ေျပာတယ္ သူ႕ထက္သာမနာလို ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ျပီး ဘာညာဆိုတာေျပာလာၾကလိမ့္မယ္၊ အခုဟာက မဟုတ္တာေတြမ်ားလြန္းေနျပီ။
"စူနာမီဆရာေတာ္တရားကို နားလည္ခ်င္ရင္ လြယ္ပါတယ္။ ခုေျပာေနတဲ ့ အရိယာဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ အြန္လုိင္းလႊင့္တာ ပိတ္တယ္ ဖြင့့္္တယ္ဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ခ်စ္ျမတ္နိုးဆိုတာလည္း ပညတ္ဘဲ။ မဟာနာယက ဆရာေတာ္မ်ားသည္လဲ ပညတ္ဘဲ။ အင္တာနက္ ဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ လူဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ၃၁ဘံုဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ၅ပါးသီလတို ့ ၀ိနည္းတို ့လဲ ပညတ္ဘဲ။ အပါယ္ငရဲလဲ ပညတ္ဘဲ။ ပညတ္ေတြဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ဘူး။အဲေတာ့ စူနာမီဆရာေတာ္ေျပာတာေတြဟာ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလို ့မွတ္။ ဘာမွမဟုတ္မွေတာ့ ဘာမွကိုေျပာေနစရာမရွိေတာ့ဘူး" တဲ့။
အဲဒီအခ်က္ေလးကိုပဲ ဖတ္ၾကည့္တယ္ အရာအားလုံးပညတ္ေတြပဲ ပညတ္မွန္သမွ်အကုန္ပယ္တဲ့တရားက စူနာမီတရားပဲျဖစ္မယ္ ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့တရားေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဘုရားရွင္က ပညတ္နဲ႕ ပါရမတ္ကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူတန္ဖိုးထားတယ္ တန္ဖိုးထားလို႕လည္း မဂၤလသုတ္ေတာ္ၾကီးကို ျမတ္စြာဘုရားေဟာတာေလ၊ ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ပါ မဟာမဂၤလသုတ္ေတာ္လို႔ဆိုထိုက္တဲ့ မဂၤလသုတ္ေတာ္မွာ ပထမဦးဆံုး ေဟာတာက လူမိုက္ကို မေပါင္းသင္းမဆက္ဆံနဲ႕လို႕ ေဟာေတာ္မူတာ၊ အကယ္စင္စစ္ စူနာမီေဟာသလို အရာအားလုံးဟာ ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုဆိုရင္ လူမိုက္ကို မေပါင္းရလို႕ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူမွာ မဟုတ္ပါ၊ ေသခ်ာေလးေတြးပါ ဘုရားသာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူထဲမွာ ကိုယ္ပါေနလားဆိုတာ၊ ပညာရွိကိုေပါင္းပါလို႕ ဒုတိယမဂၤလာအေနနဲ႕ ဘုရားရွင္ထပ္ျပီးေဟာတယ္ ပညာရွိဆိုတာ ပရမတ္လား ပညတ္လား စဥ္းစားပါ၊ အဲလိုပဲလူမိုက္ဆိုတာကေကာ ပရမတ္လား၊ ေသခ်ာေတြးပါ၊ စူနာမီေျပာသလို ဘာမွမဟုတ္တာခ်ည္းဆိုရင္ အမိသတ္ကံ အဖသတ္ကံ ဆိုတာဘုရားေဟာမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ အခုဟာက လူေတြကို လမ္းေၾကာင္းလြဲေနတယ္၊ ဘုရားမေဟာတာကို ဘုရားေဟာလုပ္ေနတယ္၊ ဒီလိုအယူေတြသာျပန္႕ပြားသြားရင္ အနာဂတ္သာသာနာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲ လာမဲ့ဗုဒၶဘာသာမ်ဳိးဆက္ေတြဘာျဖစ္သြားမလဲ၊ က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ နတ္မွီေတာရဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဩ၀ါဒကိုသြားသတိရတယ္ ဘာလဲဆိုေတာ့
တစ္ခါတံုးက ၀က္သားအလြန္ၾကိဳက္တဲ့ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္က ဆရာေတာ္ၾကီးဆီအဖူးေရာက္သတဲ့ ဒါနဲ႕ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒကာၾကီးလက္ထဲကဘာလဲလို႕ ေမးေတာ့ အသားမစားတဲ့ဆရာေတာ္ၾကီး ကို ဒကာကအားနာဟန္တူပါတယ္ ေျဖလိုက္ပုံေလးကေတာ့ သင္းပါ့ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးဘုရား ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ပါပဲတဲ့ေလ။ ဒီေတာ့ဆရာေတာ္ၾကီးကျပန္ေမးတယ္ ဒကာတဲ့ ဒကာၾကီးေစ်းထဲမွာ ၀က္သား၀ယ္တုံးက ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ငါးဆယ္သားေရာင္းပါလို႕ေျပာျပီး၀ယ္ခဲ့ လားတဲ့၊ဒီဒကာၾကီးဘာမွ မေျဖနိုင္ေတာ့ ဘူးေလ၊ဒီမွာတင္ ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႔တာက။
ပါရမတ္အစစ္ကို မေပါက္ပဲ ပညတ္ကို ေဖ်ာက္ရင္ ေခြးရူးထက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ တဲ့ဗ်ာ
ဒါေလးဖတ္ဖူးၾကျပီးသားပါ ပညတ္ဆိုျပီးရမ္းမပယ္နဲ႕အဲလိုသာရမ္းပယ္ရင္ အရမ္းကို အပါယ္ေရာက္သူေတြမ်ားလာ မွာေသခ်ာတယ္ မဂၤလသုတ္ေတာ္ကို ေသခ်ာနာ ပါ ေတြးပါ ဆင္ခ်င္ပါ ပညတ္ေတြကို ေနရာတိုင္းမပယ္တာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္ ျပီးေတာ့ ငါးပါသီလ သူ႕အသက္သတ္ျခင္း မွ သူရာေမရိယပုဒ္အထိက ပညတ္ေတြကို ဘုရားမပယ္လို႕ပဲ ပညတ္ေတာ္မူထားခဲ့တာ ေနရာတကာေလွ်ာက္ပယ္ေနရင္ မိဘ ဆိုတာလဲဓာတ္ၾကီးေလးပါး ပညတ္ပဲ သတ္လို႕ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဆိုတဲ့အေတြးေတြလုပ္ရပ္ေတြအတြက္ ဘယ္သူမွာတာ၀န္ရွိပါသလဲ အဲေလာက္ထိ ေလာကကိုအေမွာင္ဖုံးေစနိုင္တဲ့တရား ဘုရားမေဟာတာကို ဘာျဖစ္လိုက အဆန္းထြင္ေဟာျခင္ေနရတာလဲ?။
ေရွးကဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႔ နည္းေတြဟာ လုိရင္းေရာက္တဲ့ နည္းေတြမဟုတ္ဘူး၊ ေရွးကနည္းမ်ားအတုိင္း နည္းမွန္လမ္းမွန္ အားထုတ္တဲ့ ေယာဂီေတြဟာ လုိရင္းေရာက္ႏုိင္မယ္မထင္ဘူး
အထက္က စကားကိုလည္း စူနာမီကေျပာခဲ့တယ္ အခု လည္းေျပာေနတယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္အဲ လိုေျပာလဲေတာ့ မသိ ကိုယ္တိုင္ကဘယ္လို လဲမသိ မသိျခင္းေပါင္းမ်ားစြာနဲကက်ေနာ္ေတြေနမိတယ္ ပုဂံေခတ္ကေန ကေန႔အထိ ဗမာျပည္မွာ ရဟႏၱာေတြ မဆိတ္သုံးခဲ့ဘူး သာသနာေတာ္သမိုင္းကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ၊အတၳဳပတၱိက်မ္းစာေတြလည္း ရွိေနပါတယ္ ဓာတ္ေတာ္ေတြကိုဖူးေတြ႔ေနရဆဲ ဒါကိုသိေနလွ်က္ကယ္နဲ႕ ေရွးက ဆရာေတာ္နည္းေတြက လိုရင္းမေရာက္ဖူးဆိုေတာ့ ဘာအေၾကာင္း ကိုေထာင့္ျပီးေျပာတာလဲ ? ယုံတဲ့သူေတြကလည္း ခ်င့္ယုံပါ အမ်ားမိုးခါးေရ ေသာက္တိုင္း ကိုယ္ လည္း မိုး ခါးေရ ေသာက္တယ္ဆိုတာ ဓမၼဥေပဒသမွာမရွိဘူး၊ ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္ခံပဲ၊ တျခားဘယ္သူမွ ၀င္ျပီးအစားထိုးလို႕ မရ ဘူး၊ ဒါကို အဟုတ္မွတ္ျပီးအရူးဘုံေျမွာက္လုပ္တယ္၊ ေနာင္တ မရမိပါေစနဲ႕ ၊ ကိုယ္ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားဖို႕ သာသနာေတာ္ကိုခုတံုးမလုပ္ပါနဲ႕ မာယာ သာေ႒ယ်ေတြနဲ႕ လူေတြကို မလွည့္ပတ္သင့္ဘူး၊ ေနာက္ျပီးစူနာမီဆရာေတာ္ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ပဋိစၥသမပၸဳဒ္ ေဒသနာေတာ္ကို လူအမ်ားနားလည္ေအာင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရား နည္းေပးထားခဲ့တဲ့ စက္၀ိုင္းကို ဖင္ခုထိုင္တာေတြ႔ လိုက္ရေတာ့…ဟာကနဲျဖစ္သြားတယ္။
မဟာပရိနဗၺာန သုတ္ေတာ္မွာ
ခ်စ္သားအာနႏၵာ ငါဘုရားမရွိတဲ့ေနာက္ ငါေဟာခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြကို ငါ့ကိုယ္စားကိုးကြယ္ရစ္ၾက
လို႕ဘုရာားရွင္က ေသခ်ာမိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါလွ်က္ကယ္နဲ႕ ေဒသနာတရားကို ဖင္ခုထိုင္ျပျပီးစတန္႕ထြင္တာကေတာ့ ဘုရားရွင္ကုိ ေစာ္ကားတယ္ အလားတူ တရားေတာ္ကိုေစာ္ကားတယ္ ေနာက္ျပီး သံဃာေတာ္မ်ားကိုလည္း ေစာ္ကားတာပါပဲ အဲလိုရတနာသုံပါးကို အဖန္တလဲလဲ ေစာ္ကားေနသူကိုမွ ဆရာတင္ျပီး ကိုးကြယ္ရာမွားလိုက္ေနၾကတဲ့ သူမ်ား အခ်ိန္မွီျပင္ၾကပါ..မဟုတ္ရင္ ကိုယ့္သား ကိုယ့္ သမီး ကိုယ့္ေျမး ေနာင္ လာမဲ့ မ်ဳိးဆက္အတြက္ အဆိပ္ထက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ မိစၧာအယူကိုကိုင္စြဲျပီး ေလာကကို ဖ်က္ဆီးလာ လိမ့္ မယ္၊ အဆိပ္သင့္တာက တစ္ဘ၀ပဲေသတယ္ အယူ၀ါဒမွားရင္ သံသရာအဆက္ ဆက္ ေမွာင္ေနတဲ့ ဘ၀ကိုဖန္တီးတဲ့ သူေတြက တစ္ျခားသူေတြမဟုတ္ပဲ ကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။
အခ်ိန္မွီ အမွန္တရားကိုသိၾကပါေစ။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
"စူနာမီဆရာေတာ္တရားကို နားလည္ခ်င္ရင္ လြယ္ပါတယ္။ ခုေျပာေနတဲ ့ အရိယာဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ အြန္လုိင္းလႊင့္တာ ပိတ္တယ္ ဖြင့့္္တယ္ဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ခ်စ္ျမတ္နိုးဆိုတာလည္း ပညတ္ဘဲ။ မဟာနာယက ဆရာေတာ္မ်ားသည္လဲ ပညတ္ဘဲ။ အင္တာနက္ ဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ လူဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ၃၁ဘံုဆိုတာလဲ ပညတ္ဘဲ။ ၅ပါးသီလတို ့ ၀ိနည္းတို ့လဲ ပညတ္ဘဲ။ အပါယ္ငရဲလဲ ပညတ္ဘဲ။ ပညတ္ေတြဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ဘူး။အဲေတာ့ စူနာမီဆရာေတာ္ေျပာတာေတြဟာ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလို ့မွတ္။ ဘာမွမဟုတ္မွေတာ့ ဘာမွကိုေျပာေနစရာမရွိေတာ့ဘူး" တဲ့။
အဲဒီအခ်က္ေလးကိုပဲ ဖတ္ၾကည့္တယ္ အရာအားလုံးပညတ္ေတြပဲ ပညတ္မွန္သမွ်အကုန္ပယ္တဲ့တရားက စူနာမီတရားပဲျဖစ္မယ္ ဘုရားရွင္ေဟာတဲ့တရားေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဘုရားရွင္က ပညတ္နဲ႕ ပါရမတ္ကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူတန္ဖိုးထားတယ္ တန္ဖိုးထားလို႕လည္း မဂၤလသုတ္ေတာ္ၾကီးကို ျမတ္စြာဘုရားေဟာတာေလ၊ ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ပါ မဟာမဂၤလသုတ္ေတာ္လို႔ဆိုထိုက္တဲ့ မဂၤလသုတ္ေတာ္မွာ ပထမဦးဆံုး ေဟာတာက လူမိုက္ကို မေပါင္းသင္းမဆက္ဆံနဲ႕လို႕ ေဟာေတာ္မူတာ၊ အကယ္စင္စစ္ စူနာမီေဟာသလို အရာအားလုံးဟာ ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုဆိုရင္ လူမိုက္ကို မေပါင္းရလို႕ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူမွာ မဟုတ္ပါ၊ ေသခ်ာေလးေတြးပါ ဘုရားသာသနာကိုဖ်က္ဆီးသူထဲမွာ ကိုယ္ပါေနလားဆိုတာ၊ ပညာရွိကိုေပါင္းပါလို႕ ဒုတိယမဂၤလာအေနနဲ႕ ဘုရားရွင္ထပ္ျပီးေဟာတယ္ ပညာရွိဆိုတာ ပရမတ္လား ပညတ္လား စဥ္းစားပါ၊ အဲလိုပဲလူမိုက္ဆိုတာကေကာ ပရမတ္လား၊ ေသခ်ာေတြးပါ၊ စူနာမီေျပာသလို ဘာမွမဟုတ္တာခ်ည္းဆိုရင္ အမိသတ္ကံ အဖသတ္ကံ ဆိုတာဘုရားေဟာမွာမဟုတ္ပါဘူး၊ အခုဟာက လူေတြကို လမ္းေၾကာင္းလြဲေနတယ္၊ ဘုရားမေဟာတာကို ဘုရားေဟာလုပ္ေနတယ္၊ ဒီလိုအယူေတြသာျပန္႕ပြားသြားရင္ အနာဂတ္သာသာနာ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲ လာမဲ့ဗုဒၶဘာသာမ်ဳိးဆက္ေတြဘာျဖစ္သြားမလဲ၊ က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ နတ္မွီေတာရဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဩ၀ါဒကိုသြားသတိရတယ္ ဘာလဲဆိုေတာ့
တစ္ခါတံုးက ၀က္သားအလြန္ၾကိဳက္တဲ့ ဒကာၾကီးတစ္ေယာက္က ဆရာေတာ္ၾကီးဆီအဖူးေရာက္သတဲ့ ဒါနဲ႕ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒကာၾကီးလက္ထဲကဘာလဲလို႕ ေမးေတာ့ အသားမစားတဲ့ဆရာေတာ္ၾကီး ကို ဒကာကအားနာဟန္တူပါတယ္ ေျဖလိုက္ပုံေလးကေတာ့ သင္းပါ့ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးဘုရား ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ပါပဲတဲ့ေလ။ ဒီေတာ့ဆရာေတာ္ၾကီးကျပန္ေမးတယ္ ဒကာတဲ့ ဒကာၾကီးေစ်းထဲမွာ ၀က္သား၀ယ္တုံးက ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ငါးဆယ္သားေရာင္းပါလို႕ေျပာျပီး၀ယ္ခဲ့ လားတဲ့၊ဒီဒကာၾကီးဘာမွ မေျဖနိုင္ေတာ့ ဘူးေလ၊ဒီမွာတင္ ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႔တာက။
ပါရမတ္အစစ္ကို မေပါက္ပဲ ပညတ္ကို ေဖ်ာက္ရင္ ေခြးရူးထက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ တဲ့ဗ်ာ
ဒါေလးဖတ္ဖူးၾကျပီးသားပါ ပညတ္ဆိုျပီးရမ္းမပယ္နဲ႕အဲလိုသာရမ္းပယ္ရင္ အရမ္းကို အပါယ္ေရာက္သူေတြမ်ားလာ မွာေသခ်ာတယ္ မဂၤလသုတ္ေတာ္ကို ေသခ်ာနာ ပါ ေတြးပါ ဆင္ခ်င္ပါ ပညတ္ေတြကို ေနရာတိုင္းမပယ္တာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္ ျပီးေတာ့ ငါးပါသီလ သူ႕အသက္သတ္ျခင္း မွ သူရာေမရိယပုဒ္အထိက ပညတ္ေတြကို ဘုရားမပယ္လို႕ပဲ ပညတ္ေတာ္မူထားခဲ့တာ ေနရာတကာေလွ်ာက္ပယ္ေနရင္ မိဘ ဆိုတာလဲဓာတ္ၾကီးေလးပါး ပညတ္ပဲ သတ္လို႕ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဆိုတဲ့အေတြးေတြလုပ္ရပ္ေတြအတြက္ ဘယ္သူမွာတာ၀န္ရွိပါသလဲ အဲေလာက္ထိ ေလာကကိုအေမွာင္ဖုံးေစနိုင္တဲ့တရား ဘုရားမေဟာတာကို ဘာျဖစ္လိုက အဆန္းထြင္ေဟာျခင္ေနရတာလဲ?။
ေရွးကဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႔ နည္းေတြဟာ လုိရင္းေရာက္တဲ့ နည္းေတြမဟုတ္ဘူး၊ ေရွးကနည္းမ်ားအတုိင္း နည္းမွန္လမ္းမွန္ အားထုတ္တဲ့ ေယာဂီေတြဟာ လုိရင္းေရာက္ႏုိင္မယ္မထင္ဘူး
အထက္က စကားကိုလည္း စူနာမီကေျပာခဲ့တယ္ အခု လည္းေျပာေနတယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္အဲ လိုေျပာလဲေတာ့ မသိ ကိုယ္တိုင္ကဘယ္လို လဲမသိ မသိျခင္းေပါင္းမ်ားစြာနဲကက်ေနာ္ေတြေနမိတယ္ ပုဂံေခတ္ကေန ကေန႔အထိ ဗမာျပည္မွာ ရဟႏၱာေတြ မဆိတ္သုံးခဲ့ဘူး သာသနာေတာ္သမိုင္းကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ၊အတၳဳပတၱိက်မ္းစာေတြလည္း ရွိေနပါတယ္ ဓာတ္ေတာ္ေတြကိုဖူးေတြ႔ေနရဆဲ ဒါကိုသိေနလွ်က္ကယ္နဲ႕ ေရွးက ဆရာေတာ္နည္းေတြက လိုရင္းမေရာက္ဖူးဆိုေတာ့ ဘာအေၾကာင္း ကိုေထာင့္ျပီးေျပာတာလဲ ? ယုံတဲ့သူေတြကလည္း ခ်င့္ယုံပါ အမ်ားမိုးခါးေရ ေသာက္တိုင္း ကိုယ္ လည္း မိုး ခါးေရ ေသာက္တယ္ဆိုတာ ဓမၼဥေပဒသမွာမရွိဘူး၊ ကိုယ္လုပ္တာ ကိုယ္ခံပဲ၊ တျခားဘယ္သူမွ ၀င္ျပီးအစားထိုးလို႕ မရ ဘူး၊ ဒါကို အဟုတ္မွတ္ျပီးအရူးဘုံေျမွာက္လုပ္တယ္၊ ေနာင္တ မရမိပါေစနဲ႕ ၊ ကိုယ္ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားဖို႕ သာသနာေတာ္ကိုခုတံုးမလုပ္ပါနဲ႕ မာယာ သာေ႒ယ်ေတြနဲ႕ လူေတြကို မလွည့္ပတ္သင့္ဘူး၊ ေနာက္ျပီးစူနာမီဆရာေတာ္ဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ပဋိစၥသမပၸဳဒ္ ေဒသနာေတာ္ကို လူအမ်ားနားလည္ေအာင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရား နည္းေပးထားခဲ့တဲ့ စက္၀ိုင္းကို ဖင္ခုထိုင္တာေတြ႔ လိုက္ရေတာ့…ဟာကနဲျဖစ္သြားတယ္။
မဟာပရိနဗၺာန သုတ္ေတာ္မွာ
ခ်စ္သားအာနႏၵာ ငါဘုရားမရွိတဲ့ေနာက္ ငါေဟာခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြကို ငါ့ကိုယ္စားကိုးကြယ္ရစ္ၾက
လို႕ဘုရာားရွင္က ေသခ်ာမိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါလွ်က္ကယ္နဲ႕ ေဒသနာတရားကို ဖင္ခုထိုင္ျပျပီးစတန္႕ထြင္တာကေတာ့ ဘုရားရွင္ကုိ ေစာ္ကားတယ္ အလားတူ တရားေတာ္ကိုေစာ္ကားတယ္ ေနာက္ျပီး သံဃာေတာ္မ်ားကိုလည္း ေစာ္ကားတာပါပဲ အဲလိုရတနာသုံပါးကို အဖန္တလဲလဲ ေစာ္ကားေနသူကိုမွ ဆရာတင္ျပီး ကိုးကြယ္ရာမွားလိုက္ေနၾကတဲ့ သူမ်ား အခ်ိန္မွီျပင္ၾကပါ..မဟုတ္ရင္ ကိုယ့္သား ကိုယ့္ သမီး ကိုယ့္ေျမး ေနာင္ လာမဲ့ မ်ဳိးဆက္အတြက္ အဆိပ္ထက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ မိစၧာအယူကိုကိုင္စြဲျပီး ေလာကကို ဖ်က္ဆီးလာ လိမ့္ မယ္၊ အဆိပ္သင့္တာက တစ္ဘ၀ပဲေသတယ္ အယူ၀ါဒမွားရင္ သံသရာအဆက္ ဆက္ ေမွာင္ေနတဲ့ ဘ၀ကိုဖန္တီးတဲ့ သူေတြက တစ္ျခားသူေတြမဟုတ္ပဲ ကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္ပါ လိမ့္မယ္။
အခ်ိန္မွီ အမွန္တရားကိုသိၾကပါေစ။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
Sunday, February 21, 2010
မွတ္သားနာယူထိုက္ေသာ ဩ၀ါဒမ်ား
သာသနာေတာ္ သန္႕ရွင္းတည္တန္႕ ပ်ံ႕ပြားေရးအတြက္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္က ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ လုပ္ခဲ့တာ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြမွာ အထင္ရွားရွိတယ္ အဲလိုပဲ သာသနာေတာ္ပ်က္စီေၾကာင္းတရားေတြကိုလည္း ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ျပီးသားပါ အဆိုးဆံုးက ဘုရားေဟာ မဟုတ္တာကို ဘုရားေဟာလုပ္ျခင္းပါပဲ။
အဓမၼ ကို ဓမၼ လို႕ေဟာေျပာေရးသားျခင္းမွန္သမွ်ဟာ သာသနာေတာ္ကို လုံး၀ဖ်က္ဆီးေနျခင္းပါပဲ ဒီေတာ့ အဓမၼ၀ါဒေတြကို တားဆီးဖို႕ ဘုရားအလိုေတာ္က် က်င့္သုံးေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ၾကီးေတြက ေခတ္အဆက္ဆက္ အသက္နဲကဆက္ျပီး ဒီဘက္ ေခတ္အထိ သယ္ေဆာင္ေတာ္မူလာခဲ့ၾကတယ္ ဒါေပမဲ့ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းတည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ရဟန္ေတာ္ေတြတင္မက လူ ဥပါသကာ ဥပါသကီေတြမွာလည္းတာ၀န္ရွိတယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က လမ္းညြန္မိန္ၾကားေတာ္မူခဲ့ျပီးျဖစ္တာကို သိျပီးျဖစ္ပါလွ်က္ ဥပကၡာျပဳကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ေဘးထိုင္ေနေၾကးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ သာသနာေတာ္ၾကာရွည္ တည္ေနဖို႕ဆိုတာမလြယ္ဘူး ဒီေတာ့ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ႕ မွတ္ သားလိုက္နာဖြယ္ ဩ၀ါဒေတာ္ေတြကို ေကာက္ႏုတ္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
၁၃၄၂ ခု - နယုန္လျပည့္ (28 – 5- 1980)
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ကမာၻေအးကုန္းေျမ မဟာပါသဏ လိွဳင္ဂူေတာ္ၾကီး၌ အဘိဓဇမဟာ ရ႒ဂုရုႏွင့္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ ဆပ္ကပ္ပူေဇာ္ပြဲ အခမ္းနားတြင္ မႏၱေလးျမဳိ႕ မစိုးရိမ္ေက်ာင္းတိုက္ အဘိဓဇမဟာ ရ႒ဂရု ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ၀ိသုဒၶါဘိ၀ံသ မိန္႕ၾကားေတာ္မူသည့္ ဩသါဒကထာ ေကာက္နတ္ခ်က္။
ယခုသမၼဳတိရ သံဃာအဖြဲၾကီးက အဓိကလုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္ကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ -
(၁) သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ငန္း။
(၂) သာသနာေတာ္တည့္တံ့ေရးလုပ္ငန္း
(၃) သသနာေတာ္ျပန္႔ပြားေရး လုပ္ငန္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဟူ၍လုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုလုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္တြင္ အေရးၾကီးဆံုးလုပ္ငန္းကေတာ့ ပထမအခ်က္ ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ငန္းၾကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရာမွာေတာ့ -
(၁) သံဃာတု၊ သံဃာေယာင္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ ႏွင့္
(၂) တရားတု၊တရားေယာင္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
သံဃာတု၊သံဃာေယာင္ေတြကေတာ့၊ ခုသာသနာ၀င္မွတ္တမ္းကို ျပဳလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ရာခိုင္ႏုံးအျပည့္ေလာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာေသခ်ာ ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ တရားတာ္ မဟုတ္ပါပဲလွ်က္ တရားတု တရားေယာင္မ်ားကို ေဟာၾကားေျပာဆိုေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အဖြဲေတြခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တို႕မွာ အလြန္ၾကီးေလးေသာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။
သာသနာေတာ္ပ်က္စီးျခင္း အေၾကာင္းထဲမွာ အဓမၼကိုဓမၼ၊ အ၀ိနယ ကို ၀ိနယ လို႕ေဟာေျပာေနသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရွိးျခင္းပင္ ျဖစ္တယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရးရွင္က ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးအတြက္ -
(၁) သံဃာတု၊ သံယာေယာင္ မ်ား မရွိေအာင္နဲ႕
(၂) တရားတု၊ တရားေယာင္မ်ား ေဟာေျပာေနၾကျခင္း မရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္တည့္တံ့ေအာင္ကေတာ့ ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ဂႏၳဓုရ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ၀ိပႆနာဓုရ ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖည့္က်င့္ အားထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
တတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြားေအင္ကေတာ့ ဒီဃနိကာယ္၊ပါထိက၀ဂ္၊ သိဂ္ါေလာ၀ါဒ သုတ္မွာပါတဲ့ အတိုင္း အတိအက်ေဆာင္ရြက္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
သံဃာေတာ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ရမည့္ ၀တၱရား (၆) ပါးထဲမွာ တရာေတာ္မ်ားကို ဒါယကာ၊ဒါယိကာမ မ်ားအား ေဟာၾကားညြန္ျပရမွာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
ယခုအခါ ေရွးရိုးၾကီးအတိုင္း မိမိထံပူေဇာ္လာတဲ့ လူေတြကိုသာ တရားေဟာေနရုံမွ်နွင့္ မျပီးပါ တရာေတာ္ကို အိမ္တိုင္း အိမ္တိုင္း အေရာက္ပို႕မွ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သို႕မွသာျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားတဲ့ တရားစစ္ တရားမွန္ကို သိနားလည္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအခါ မိရိုဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားပင္လွ်င္ ဘုရားဂုဏ္၊ တရားဂုဏ္၊ သံဃဂုဏ္ေတာ္ မ်ားေလာက္ကိုမွ မသိသူေတြအလြန္ေပါမ်ားေနပါတယ္၊ အဲဒီေတာ့ အေျခခံကစျပီး အဆင့္ ဆင့္နားလည္ေအာင္ အိမ္ေပါက္ေစ့ ေဟာၾကားရန္အခ်ိန္ ေရာက္ေနပါျပီလို႕ ေလွ်ာက္ထားလိုပါတယ္ဘုရား။
ဒါဟာ မွတ္သားေလာက္တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဩ၀ါဒေတာ္ထဲက ေကာက္နတ္ခ်က္အခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပါတယ္ ဒီမွာ က်ေနာ္တို႕ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေျပာျပီးသား မိန္႔ေတာ္မူျပီးသားပါ၊ က်ေနာ္တို႕ လူေတြဘက္က အေတာ္ခက္တယ္ နာမယ္ၾကီးပီးေရာ ဆိုျပီး နာမယ္ၾကီးတဲ့သူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ျပီးေနတယ္။တရားနာၾကျပီတဲ့ မွားလားမွန္လား ေသခ်ာမသိ ၊သိေအာင္လည္းမၾကိဳးစား အဲလိုျဖစ္ေနတယ္၊ မသိရင္တကယ္တတ္တဲ့ဆရာေတာ္ၾကီးေတြဆီ ေမးပါျမန္းပါနာယူပါ၊တရားနာလာတဲ့ ဒကာကို
ႏွင္ထုတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဗမာျပည္မွာမရွိပါ တျခား ဘယ္ေနရာမွ လည္း ရွိမွာ မဟုတ္ပါ၊ဒါေပမဲ့တရားအေၾကာင္း သာသနာေတာ္အေၾကာင္း မဟုတ္ပဲတျခားအေၾကာင္း ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီးနားမေထာင္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ကို ဖူးေတြ႔ခဲ့ ဘူး ပါတယ္။
ဒါ လည္း ပဋိပတ္အလုပ္ဖင့္မွာစိုးလို႕ပါ တရားအေၾကာင္းသာေမး နားမလည္တဲ့ဟာသာေမး ဘုရားအလိုေတာ္က် ဘာလဲဆိုတာ ျဖန္းျဖန္းကြဲ ေျဖၾကပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႕လူေတြဖက္က အားနည္းခ်က္က အဆန္းၾကိဳက္တာပါပဲ ၊တရားဆိုမဆန္းနဲ႕တဲ့ဗ်ာ၊ ေလာဘကင္းေၾကာင္း ေဒါသကင္းေၾကာင္း ေမာဟကင္းေၾကာင္း ျဖစ္တဲ့ ဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကို ေလာဘနဲ႕စတင္ခ်ည္းကပ္မိမွေတာ့ …ေနာက္ဆက္တြဲက.. ဘာေတြျဖစ္လာမလဲေလ….။
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဩ၀ါဒေတာ္ အျပည့္စုံကို နာၾကားဖတ္ရွဳလိုသူမ်ား ဆရာၾကီးဓမၼေဃာသက ဦးေမာင္ေမာင္၏ သံဃာအားဘုရားယုံခဲ့ သည္ က်မ္းစာဒုတိယတြဲ တြင္ဖတ္ရွဳနိုင္ပါသည္ခင္ဗ်ား။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
အဓမၼ ကို ဓမၼ လို႕ေဟာေျပာေရးသားျခင္းမွန္သမွ်ဟာ သာသနာေတာ္ကို လုံး၀ဖ်က္ဆီးေနျခင္းပါပဲ ဒီေတာ့ အဓမၼ၀ါဒေတြကို တားဆီးဖို႕ ဘုရားအလိုေတာ္က် က်င့္သုံးေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္ၾကီးေတြက ေခတ္အဆက္ဆက္ အသက္နဲကဆက္ျပီး ဒီဘက္ ေခတ္အထိ သယ္ေဆာင္ေတာ္မူလာခဲ့ၾကတယ္ ဒါေပမဲ့ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းတည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ရဟန္ေတာ္ေတြတင္မက လူ ဥပါသကာ ဥပါသကီေတြမွာလည္းတာ၀န္ရွိတယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က လမ္းညြန္မိန္ၾကားေတာ္မူခဲ့ျပီးျဖစ္တာကို သိျပီးျဖစ္ပါလွ်က္ ဥပကၡာျပဳကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ေဘးထိုင္ေနေၾကးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ သာသနာေတာ္ၾကာရွည္ တည္ေနဖို႕ဆိုတာမလြယ္ဘူး ဒီေတာ့ေရွးဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ႕ မွတ္ သားလိုက္နာဖြယ္ ဩ၀ါဒေတာ္ေတြကို ေကာက္ႏုတ္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
၁၃၄၂ ခု - နယုန္လျပည့္ (28 – 5- 1980)
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ကမာၻေအးကုန္းေျမ မဟာပါသဏ လိွဳင္ဂူေတာ္ၾကီး၌ အဘိဓဇမဟာ ရ႒ဂုရုႏွင့္ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ ဆပ္ကပ္ပူေဇာ္ပြဲ အခမ္းနားတြင္ မႏၱေလးျမဳိ႕ မစိုးရိမ္ေက်ာင္းတိုက္ အဘိဓဇမဟာ ရ႒ဂရု ပ႒ာန္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ၀ိသုဒၶါဘိ၀ံသ မိန္႕ၾကားေတာ္မူသည့္ ဩသါဒကထာ ေကာက္နတ္ခ်က္။
ယခုသမၼဳတိရ သံဃာအဖြဲၾကီးက အဓိကလုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္ကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ -
(၁) သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ငန္း။
(၂) သာသနာေတာ္တည့္တံ့ေရးလုပ္ငန္း
(၃) သသနာေတာ္ျပန္႔ပြားေရး လုပ္ငန္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဟူ၍လုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုလုပ္ငန္းၾကီးသုံးရပ္တြင္ အေရးၾကီးဆံုးလုပ္ငန္းကေတာ့ ပထမအခ်က္ ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ငန္းၾကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရာမွာေတာ့ -
(၁) သံဃာတု၊ သံဃာေယာင္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ ႏွင့္
(၂) တရားတု၊တရားေယာင္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
သံဃာတု၊သံဃာေယာင္ေတြကေတာ့၊ ခုသာသနာ၀င္မွတ္တမ္းကို ျပဳလုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ရာခိုင္ႏုံးအျပည့္ေလာက္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာေသခ်ာ ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ တရားတာ္ မဟုတ္ပါပဲလွ်က္ တရားတု တရားေယာင္မ်ားကို ေဟာၾကားေျပာဆိုေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အဖြဲေတြခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္တို႕မွာ အလြန္ၾကီးေလးေသာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။
သာသနာေတာ္ပ်က္စီးျခင္း အေၾကာင္းထဲမွာ အဓမၼကိုဓမၼ၊ အ၀ိနယ ကို ၀ိနယ လို႕ေဟာေျပာေနသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရွိးျခင္းပင္ ျဖစ္တယ္လို႕ ျမတ္စြာဘုရးရွင္က ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သာသနာေတာ္သန္႕ရွင္းေရးအတြက္ -
(၁) သံဃာတု၊ သံယာေယာင္ မ်ား မရွိေအာင္နဲ႕
(၂) တရားတု၊ တရားေယာင္မ်ား ေဟာေျပာေနၾကျခင္း မရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္တည့္တံ့ေအာင္ကေတာ့ ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ဂႏၳဓုရ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ၀ိပႆနာဓုရ ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖည့္က်င့္ အားထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
တတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ သာသနာေတာ္ျပန္႔ပြားေအင္ကေတာ့ ဒီဃနိကာယ္၊ပါထိက၀ဂ္၊ သိဂ္ါေလာ၀ါဒ သုတ္မွာပါတဲ့ အတိုင္း အတိအက်ေဆာင္ရြက္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
သံဃာေတာ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ရမည့္ ၀တၱရား (၆) ပါးထဲမွာ တရာေတာ္မ်ားကို ဒါယကာ၊ဒါယိကာမ မ်ားအား ေဟာၾကားညြန္ျပရမွာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
ယခုအခါ ေရွးရိုးၾကီးအတိုင္း မိမိထံပူေဇာ္လာတဲ့ လူေတြကိုသာ တရားေဟာေနရုံမွ်နွင့္ မျပီးပါ တရာေတာ္ကို အိမ္တိုင္း အိမ္တိုင္း အေရာက္ပို႕မွ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သို႕မွသာျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားတဲ့ တရားစစ္ တရားမွန္ကို သိနားလည္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအခါ မိရိုဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားပင္လွ်င္ ဘုရားဂုဏ္၊ တရားဂုဏ္၊ သံဃဂုဏ္ေတာ္ မ်ားေလာက္ကိုမွ မသိသူေတြအလြန္ေပါမ်ားေနပါတယ္၊ အဲဒီေတာ့ အေျခခံကစျပီး အဆင့္ ဆင့္နားလည္ေအာင္ အိမ္ေပါက္ေစ့ ေဟာၾကားရန္အခ်ိန္ ေရာက္ေနပါျပီလို႕ ေလွ်ာက္ထားလိုပါတယ္ဘုရား။
ဒါဟာ မွတ္သားေလာက္တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဩ၀ါဒေတာ္ထဲက ေကာက္နတ္ခ်က္အခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပါတယ္ ဒီမွာ က်ေနာ္တို႕ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို ေျပာျပီးသား မိန္႔ေတာ္မူျပီးသားပါ၊ က်ေနာ္တို႕ လူေတြဘက္က အေတာ္ခက္တယ္ နာမယ္ၾကီးပီးေရာ ဆိုျပီး နာမယ္ၾကီးတဲ့သူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ျပီးေနတယ္။တရားနာၾကျပီတဲ့ မွားလားမွန္လား ေသခ်ာမသိ ၊သိေအာင္လည္းမၾကိဳးစား အဲလိုျဖစ္ေနတယ္၊ မသိရင္တကယ္တတ္တဲ့ဆရာေတာ္ၾကီးေတြဆီ ေမးပါျမန္းပါနာယူပါ၊တရားနာလာတဲ့ ဒကာကို
ႏွင္ထုတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဗမာျပည္မွာမရွိပါ တျခား ဘယ္ေနရာမွ လည္း ရွိမွာ မဟုတ္ပါ၊ဒါေပမဲ့တရားအေၾကာင္း သာသနာေတာ္အေၾကာင္း မဟုတ္ပဲတျခားအေၾကာင္း ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီးနားမေထာင္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ကို ဖူးေတြ႔ခဲ့ ဘူး ပါတယ္။
ဒါ လည္း ပဋိပတ္အလုပ္ဖင့္မွာစိုးလို႕ပါ တရားအေၾကာင္းသာေမး နားမလည္တဲ့ဟာသာေမး ဘုရားအလိုေတာ္က် ဘာလဲဆိုတာ ျဖန္းျဖန္းကြဲ ေျဖၾကပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႕လူေတြဖက္က အားနည္းခ်က္က အဆန္းၾကိဳက္တာပါပဲ ၊တရားဆိုမဆန္းနဲ႕တဲ့ဗ်ာ၊ ေလာဘကင္းေၾကာင္း ေဒါသကင္းေၾကာင္း ေမာဟကင္းေၾကာင္း ျဖစ္တဲ့ ဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကို ေလာဘနဲ႕စတင္ခ်ည္းကပ္မိမွေတာ့ …ေနာက္ဆက္တြဲက.. ဘာေတြျဖစ္လာမလဲေလ….။
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဩ၀ါဒေတာ္ အျပည့္စုံကို နာၾကားဖတ္ရွဳလိုသူမ်ား ဆရာၾကီးဓမၼေဃာသက ဦးေမာင္ေမာင္၏ သံဃာအားဘုရားယုံခဲ့ သည္ က်မ္းစာဒုတိယတြဲ တြင္ဖတ္ရွဳနိုင္ပါသည္ခင္ဗ်ား။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။
Monday, January 18, 2010
ေတြးမိေနတဲ့ အေတြးမ်ား (၃)
တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ကအတိတ္ကို ျပန္သြားတယ္ အတိတ္ကိုလည္းမျပန္နဲ႕ အနာဂတ္ကိုလည္း မၾကံနဲ႕ ဆိုတဲ့စကားကို က်ေနာ္နားမေထာင္ ပစၥဳပန္ကိုပဲတသိထဲသိျပီး ေနနိုင္ေအာင္ က်ေနာ္မလုပ္နိုင္ေသး မေနနိုင္ေသး ေသခ်ာေအာင္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္မေနတတ္ေသးပါ ပစၥဳပန္ကိုတည့္တည့္ၾကည္နိုင္တဲ့ သတိကလည္းအရမ္းကိုအားနည္း ေနေသးတယ္ေလ၊ ဒီေတာ့ စိတ္က ေတာင္ေရာက္လိုက္ ေျမာက္လာလိုက္ ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ကိုယ္ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္တည့္လိုက္ မေကာင္းမႈကိုၾကံလိုက္ ေကာင္းမႈကိုေတြးလိုက္ ေလနဲ႕
အတိုက္ခံရတဲ့ တိမ္တိုက္လိုပဲ ေလစီမံရာ နာခံေနလိုက္ရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ ေတြလိုပါပဲေလ၊ ေကာင္းကင္က်ယ္တစ္နံတစ္လ်ား ေလထားရာေန ေလေစရာသြား ေလေတြအစားခံေနရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ေလ။
တိမ္ေတြကိုေျပာျပီး တိမ္နဲ႕တူတဲ့စိတ္ ကိေလသာခိုင္းရာ လိုက္ျပီးေတာ့လုပ္ အဟုတ္ထင္ျပီးေန မာန္ေတြတက္ျပီးေန သံေ၀ဂဆိုတာ ေရာင္ျပီးေတာင္မလာ အိုနာေသစကား အနားလာမေျပာနဲ႕ ငါကအသက္တစ္ေထာင္ ရွည္မဲ့လူလို႕ထင္မွတ္မိေနတံုးပါ။
က်ေနာ္ငယ္တံုးကေပါ့ က်ေနာ့္လက္ဦးဆရာ ဦးလွေ႒းနဲ႕ က်ေနာ္ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦဇာဂရ ကိုအဖူးေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႕တာကို ရင္ထဲေရာက္ေအာင္မွတ္ခဲ့တယ္ ေနာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အေနာက္မွာက်ေနာ္ အျမဲပါခဲ့ရတယ္ ဘယ္သြားသြားေပါ့ေလ ေျပာလက္စ စကားကိုျပန္ေကာက္ ရရင္ေတာ့..အဲလိုဖူးေနတံုးမွာပဲ..
“ ဒကာၾကီးတို႕ေရ အခုက၀ိမုတၱိေခာတ္ဆိုေပမဲ့ ကာလကပ်က္ခ်ိန္၊ အခါပ်က္ခ်ိန္ေပါ့ကြယ္၊တကယ္ေကာင္းတယ္ ဆိုတာက ေခတ္ေရာအခါပါေကာင္းမွဟ၊ဒီေတာ့ ၀ိပႆနာ တရားၾကီးက အရမ္းကိုပ်ံ႕ႏွံ႕လာေနတယ္၊ ဒါကိုတခ်ဳိ႕က ေသနည္းသင္တန္းတရား လို႕အမည္တပ္ေနၾကတယ္၊ဒါ တျခမ္းပဲရွိေသးတယ္ တကယ္က ၀ိပႆနာတရားေတာ္ ဟာ ေနနည္းကိုပါ သင္ေပးတာပါ။ ဒီေတာ့ ေနနည္းကို အရင္သင္ ေနနည္းတတ္မွ ေသနည္းတတ္မယ္ မဟုတ္ရင္ မလြယ္ဘူး ေနလို႕ေတာင္မတတ္တဲ့ လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွေသလို႕မတတ္ဘူး’
ဟုတ္ပါတယ္ က်ေနာ့္ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးမွာ က်ေနာ္ဟာေနတတ္ေအာင္အရင္ အားထုတ္ခဲ့ရတာပါ ျဖစ္သလိုေန ျဖစ္သလိုစားရင္ေတာ့ ေသခ်ာတာက ျဖစ္သလိုေသသြားမွာပါ ဥပမာက်ေနာ္ျမင္တာေလးေတြ ေျပာမယ္ တရားစခန္းေတြ ရိပ္သာေတြ ၀င္ၾကတယ္ တခ်ဳိ႕မ်ားနာမယ္ၾကီးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြ ဖြင့္တဲ့တရားစခန္း တိုင္းကို အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ခံျပီးသြား ျပန္လာေတာ့ ထးုံစံအတိုင္း မေျပာင္းလဲဘူး။ ေမာ္ေနတံုး ေပ်ာ္ေနတံုး ျပီးေတာ့ ေလာဘဒီေရေတြ တက္ေနတံုး ေလ၊ ဲေလာကဒဏ္ လို႕ေျပာရမဲ့ ေလာကဓံက အလွည့္က် ကံနိမ့္ခ်ိန္က်ေတာ့ ဘုန္းမီးေနလ မေတာက္နိုင္တဲ့အခ်ိန္ ေတြေရာက္လာေတာ့ ငိုခ်င္းရွည္ၾကီးေတြ ေသာကပန္းေတြကို ေခါင္းမွာပန္ျပီးေနယုံ တင္မက အရပ္ခ်ျပျပီး အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္လာခဲ့ၾကတာေတြကိုေတြ႔ရဖန္ မ်ားလာေတာ့ ေနနည္းဟာ အေရးပိုၾကီးလာတယ္လို႕ သိျမင္လာတယ္။ ဒီလိုေနနည္းအေၾကာင္းေတြးေနမိရင္းက ဆရာေန ၀င္းျမင့္ရဲ႕ ေအးေအးလူလူအေတြးမ်ားထဲက ဘၾကီးညိဳကို သတိရလာတယ္ ။
ဘၾကီးညိဳက ေရကိုပဲအိမ္လုပ္ေနရတယ္ ေရနဲ႕တက္နဲ႕ ေလာကကိုျဖတ္ကူးရသူဆိုေတာ့ ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဘ၀လုပ္ေနရသူေပါ့။ တရားဘာ၀နာ အားထုတ္ဖို႕ အခ်ိန္ရွိတဲ့အခါလည္း ရွိတယ္ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘ၀ထဲမွာပဲ တရားရွာရတယ္။ ဆိုပါေတာ့ က်ဳပ္တို႕ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ အခါမလပ္ ၀ိရိယကို စိုက္ထုတ္ျပီး က်က္စားသြားလာ ေနရသလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ အခါမလပ္သင့္တင့္တဲ့ႏွလုံးသြင္းမႈ ေယာနိေသာမနသီကာယ ရွိၾကရတယ္။ ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေရရဲ႕သဘာ၀အေျခေန ေကာင္းမေကာင္းကို သိရသလိုပဲ၊ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာလည္း ေကာင္းမေကာင္း ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ခြဲျခားသိရတယ္၊ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေလွထဲမွာ အခြင့္မရွိတဲ့အရာ မကိုင္မထိေစရ သလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ ယုတ္ညံ့တဲ့အကုသိုလ္စိတ္ကို မထိကိုင္ေစရဘူး။ ကာမ၀ိတက္၊ဗ်ာပါဒ၀ိတက္၊ ၀ိဟိ ံသ၀ိတက္စတဲ့ အကုသိုလ္ အၾကံစည္က ကင္းၾကရတယ္။
အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာျပတာ ဘၾကီးညိဳရဲ႕အေတြး ဆရာေန၀င္းျမင့္ရဲ႕စာပါ၊ က်ေနာ္တို႕ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ ဘာနဲ႕ျဖတ္သန္းေနလဲ ယုတ္စြာဆံုး ပိုက္ဆံအေပး အယူတဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ကိုယ္က အသစ္ကေလးပဲလိုခ်င္ျပီး သူမ်ားၾကေတာ့ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္ ေနတဲ့ဟာကိုပဲ ေပးခ်င္ၾကတာေလ၊ အတၱသတ္တဲ့ေနရာ တရားစခန္းရိပ္သာ သြားတာေတာင္မွပဲ ငါကေယာဂီေဟာင္း သူကအသစ္ ဒီေတာ့ငါေျပာတာ သူကနာခံရမယ္တဲ့၊ ေတြ႔ဖူးတာေလးေျပာရဦးမယ္ လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ကာလကေပါ့ေလ ေစ်းၾကီးထဲလူလည္ေခါင္မွာ အေမကသမီးကို ပါးရိုက္ျပီး ဆံုးမတာ ေကာင္မေလးခမ်ာ ရွက္လြန္းလို႕ အိမ္ျပန္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတ္ေသဖို႕ ၾကိဳးစားတာ ကံေကာင္းျပီး လူမိလို႕ တရားခ်ျပီး အရွက္ေျဖရတယ္ ဆံုမရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့’ ညဏ္စဥ္မနာရေသးခင္ တရားစခန္းက ထြက္လာလို႔တဲ့ဗ်ာ” ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ေတြပါ။
တကယ္ေတာ့ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးက တရားအားထုတ္ျပီးတဲ့ ေယာဂီမ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွတ္ေက်ာက္တင္ၾကည့္ဖို႕ ေစတနာနဲ႕ နားလည္ပါေစဆိုျပီး ေဟာျပတဲ့တရားကို ညဏ္စဥ္မနာရလို႕ ဂုဏ္ပ်က္သိကၡာက် ရတယ္လို႕ ထင္တဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း က်ေနာ္မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း သကၠယဒိ႒ိကို အရင္ျဖဳတ္ပါ ဆိုတဲ့ အတန္တန္ဆံုးမေနတဲ့ ၾကားထဲက “ က်ဳပ္တို႕မိုးကုတ္နည္း ဥပနိႆယကမွ ၀ိပႆနာအစစ္၊(………) နည္းက ၀ိပႆနာအတု ဆိုတဲ့ေဟာေျပာခ်က္ေတြက စျပီး ျပႆနာတက္လာေတာ့ က်ေနာ္ဥပသကာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္မွာ စကားစစ္ခင္းျပီး ျပႆနာျငိမ္းခဲ့ဘူးပါတယ္၊ ဒီဆရာေတြလည္း အခုထိတရားျပေနတံုးဆိုေပမဲ့ စကားေျပာေရာ တရားေဟာပါဆင္ျခင္ေနပါျပီ၊။
အဲလိုျဖစ္ရတာက ေနထိုင္ေျပာဆိုမတတ္မႈက တရားခံပါ၊ တကယ့္ကို ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးတဲ့အခါ မိမိကိုယ္ကိုနိမ့္ခ်ျပီး စဥ္းစားဖို႕အရမ္းလိုပါ၊ ဘာမွမဟုတ္ေသးတဲ့ သူေတြမို႕လို႕လဲ အခုခ်ိန္ထိသံသရာေၾကာမွာ ေမွ်ာမဆံုးျဖစ္ေနတာပါ၊
ဘာမွမဟုတ္ေသးမွန္း သိလာရင္္တျခားသူေတြကို ေလးစားလာလိမ့္မယ္ သူတို႕အတြက္ေတြးေပးလာလိမ့္မယ္ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးဆံုး ဆံုးမခဲ့ဘူးသလိုေပါ့ “ ေနရာမက်တာကို ေနရာက်တယ္လို႕ ထင္ေနရင္မွားျပီတဲ့ဗ်ာ”
ေနနည္းေတြကိုဘုရားအစရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ေတြသင္ျပခဲ့တယ္ သိျပီးတတ္ျပီးသားေတြပါ လိုက္ျပီးက်င့္ၾကဖို႕လိုတယ္ ဘဘဦေရႊေအာင္က တိုင္းျပည္ကိုေျပာတယ္ လူေတြကိုေျပာတယ္ “တစ္စ တစ္စ စြန္႔၀ံ့မွလွ်င္ ဘ၀ေနာင္ေႏွင္း ဆက္တိုင္းေကာင္း၏” ဆိုတဲ့ေနည္းပါ။
က်ေနာ္ေလးစားခဲ့ရတဲ့ အဆိုေတာ္ ကိုမြန္းေအာင္က ေျပာတယ္ “ အတၱျဖဳတ္ၾက..အို…အတၱျဖဳတ္ၾက” တဲ့ေလ။
ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ
ဥပသကာ
အတိုက္ခံရတဲ့ တိမ္တိုက္လိုပဲ ေလစီမံရာ နာခံေနလိုက္ရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ ေတြလိုပါပဲေလ၊ ေကာင္းကင္က်ယ္တစ္နံတစ္လ်ား ေလထားရာေန ေလေစရာသြား ေလေတြအစားခံေနရတဲ့ ေလလိုက္တိမ္ေလ။
တိမ္ေတြကိုေျပာျပီး တိမ္နဲ႕တူတဲ့စိတ္ ကိေလသာခိုင္းရာ လိုက္ျပီးေတာ့လုပ္ အဟုတ္ထင္ျပီးေန မာန္ေတြတက္ျပီးေန သံေ၀ဂဆိုတာ ေရာင္ျပီးေတာင္မလာ အိုနာေသစကား အနားလာမေျပာနဲ႕ ငါကအသက္တစ္ေထာင္ ရွည္မဲ့လူလို႕ထင္မွတ္မိေနတံုးပါ။
က်ေနာ္ငယ္တံုးကေပါ့ က်ေနာ့္လက္ဦးဆရာ ဦးလွေ႒းနဲ႕ က်ေနာ္ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦဇာဂရ ကိုအဖူးေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးမိန္႕တာကို ရင္ထဲေရာက္ေအာင္မွတ္ခဲ့တယ္ ေနာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အေနာက္မွာက်ေနာ္ အျမဲပါခဲ့ရတယ္ ဘယ္သြားသြားေပါ့ေလ ေျပာလက္စ စကားကိုျပန္ေကာက္ ရရင္ေတာ့..အဲလိုဖူးေနတံုးမွာပဲ..
“ ဒကာၾကီးတို႕ေရ အခုက၀ိမုတၱိေခာတ္ဆိုေပမဲ့ ကာလကပ်က္ခ်ိန္၊ အခါပ်က္ခ်ိန္ေပါ့ကြယ္၊တကယ္ေကာင္းတယ္ ဆိုတာက ေခတ္ေရာအခါပါေကာင္းမွဟ၊ဒီေတာ့ ၀ိပႆနာ တရားၾကီးက အရမ္းကိုပ်ံ႕ႏွံ႕လာေနတယ္၊ ဒါကိုတခ်ဳိ႕က ေသနည္းသင္တန္းတရား လို႕အမည္တပ္ေနၾကတယ္၊ဒါ တျခမ္းပဲရွိေသးတယ္ တကယ္က ၀ိပႆနာတရားေတာ္ ဟာ ေနနည္းကိုပါ သင္ေပးတာပါ။ ဒီေတာ့ ေနနည္းကို အရင္သင္ ေနနည္းတတ္မွ ေသနည္းတတ္မယ္ မဟုတ္ရင္ မလြယ္ဘူး ေနလို႕ေတာင္မတတ္တဲ့ လူဟာ ဘယ္ေတာ့မွေသလို႕မတတ္ဘူး’
ဟုတ္ပါတယ္ က်ေနာ့္ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးမွာ က်ေနာ္ဟာေနတတ္ေအာင္အရင္ အားထုတ္ခဲ့ရတာပါ ျဖစ္သလိုေန ျဖစ္သလိုစားရင္ေတာ့ ေသခ်ာတာက ျဖစ္သလိုေသသြားမွာပါ ဥပမာက်ေနာ္ျမင္တာေလးေတြ ေျပာမယ္ တရားစခန္းေတြ ရိပ္သာေတြ ၀င္ၾကတယ္ တခ်ဳိ႕မ်ားနာမယ္ၾကီးတဲ့ဆရာေတာ္ေတြ ဖြင့္တဲ့တရားစခန္း တိုင္းကို အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ခံျပီးသြား ျပန္လာေတာ့ ထးုံစံအတိုင္း မေျပာင္းလဲဘူး။ ေမာ္ေနတံုး ေပ်ာ္ေနတံုး ျပီးေတာ့ ေလာဘဒီေရေတြ တက္ေနတံုး ေလ၊ ဲေလာကဒဏ္ လို႕ေျပာရမဲ့ ေလာကဓံက အလွည့္က် ကံနိမ့္ခ်ိန္က်ေတာ့ ဘုန္းမီးေနလ မေတာက္နိုင္တဲ့အခ်ိန္ ေတြေရာက္လာေတာ့ ငိုခ်င္းရွည္ၾကီးေတြ ေသာကပန္းေတြကို ေခါင္းမွာပန္ျပီးေနယုံ တင္မက အရပ္ခ်ျပျပီး အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္လာခဲ့ၾကတာေတြကိုေတြ႔ရဖန္ မ်ားလာေတာ့ ေနနည္းဟာ အေရးပိုၾကီးလာတယ္လို႕ သိျမင္လာတယ္။ ဒီလိုေနနည္းအေၾကာင္းေတြးေနမိရင္းက ဆရာေန ၀င္းျမင့္ရဲ႕ ေအးေအးလူလူအေတြးမ်ားထဲက ဘၾကီးညိဳကို သတိရလာတယ္ ။
ဘၾကီးညိဳက ေရကိုပဲအိမ္လုပ္ေနရတယ္ ေရနဲ႕တက္နဲ႕ ေလာကကိုျဖတ္ကူးရသူဆိုေတာ့ ေရာက္ရာအရပ္မွာ ဘ၀လုပ္ေနရသူေပါ့။ တရားဘာ၀နာ အားထုတ္ဖို႕ အခ်ိန္ရွိတဲ့အခါလည္း ရွိတယ္ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘ၀ထဲမွာပဲ တရားရွာရတယ္။ ဆိုပါေတာ့ က်ဳပ္တို႕ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ အခါမလပ္ ၀ိရိယကို စိုက္ထုတ္ျပီး က်က္စားသြားလာ ေနရသလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ အခါမလပ္သင့္တင့္တဲ့ႏွလုံးသြင္းမႈ ေယာနိေသာမနသီကာယ ရွိၾကရတယ္။ ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေရရဲ႕သဘာ၀အေျခေန ေကာင္းမေကာင္းကို သိရသလိုပဲ၊ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာလည္း ေကာင္းမေကာင္း ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ခြဲျခားသိရတယ္၊ေလွသူၾကီးမ်ားဟာ ေလွထဲမွာ အခြင့္မရွိတဲ့အရာ မကိုင္မထိေစရ သလိုပဲ ေယာဂီရဟန္းမ်ားဟာ ယုတ္ညံ့တဲ့အကုသိုလ္စိတ္ကို မထိကိုင္ေစရဘူး။ ကာမ၀ိတက္၊ဗ်ာပါဒ၀ိတက္၊ ၀ိဟိ ံသ၀ိတက္စတဲ့ အကုသိုလ္ အၾကံစည္က ကင္းၾကရတယ္။
အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာျပတာ ဘၾကီးညိဳရဲ႕အေတြး ဆရာေန၀င္းျမင့္ရဲ႕စာပါ၊ က်ေနာ္တို႕ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းေနတယ္ ဘာနဲ႕ျဖတ္သန္းေနလဲ ယုတ္စြာဆံုး ပိုက္ဆံအေပး အယူတဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ကိုယ္က အသစ္ကေလးပဲလိုခ်င္ျပီး သူမ်ားၾကေတာ့ ေဟာင္းႏြမ္းစုတ္ျပတ္ ေနတဲ့ဟာကိုပဲ ေပးခ်င္ၾကတာေလ၊ အတၱသတ္တဲ့ေနရာ တရားစခန္းရိပ္သာ သြားတာေတာင္မွပဲ ငါကေယာဂီေဟာင္း သူကအသစ္ ဒီေတာ့ငါေျပာတာ သူကနာခံရမယ္တဲ့၊ ေတြ႔ဖူးတာေလးေျပာရဦးမယ္ လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ကာလကေပါ့ေလ ေစ်းၾကီးထဲလူလည္ေခါင္မွာ အေမကသမီးကို ပါးရိုက္ျပီး ဆံုးမတာ ေကာင္မေလးခမ်ာ ရွက္လြန္းလို႕ အိမ္ျပန္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတ္ေသဖို႕ ၾကိဳးစားတာ ကံေကာင္းျပီး လူမိလို႕ တရားခ်ျပီး အရွက္ေျဖရတယ္ ဆံုမရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့’ ညဏ္စဥ္မနာရေသးခင္ တရားစခန္းက ထြက္လာလို႔တဲ့ဗ်ာ” ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ေတြပါ။
တကယ္ေတာ့ မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးက တရားအားထုတ္ျပီးတဲ့ ေယာဂီမ်ား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွတ္ေက်ာက္တင္ၾကည့္ဖို႕ ေစတနာနဲ႕ နားလည္ပါေစဆိုျပီး ေဟာျပတဲ့တရားကို ညဏ္စဥ္မနာရလို႕ ဂုဏ္ပ်က္သိကၡာက် ရတယ္လို႕ ထင္တဲ့သူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း က်ေနာ္မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း သကၠယဒိ႒ိကို အရင္ျဖဳတ္ပါ ဆိုတဲ့ အတန္တန္ဆံုးမေနတဲ့ ၾကားထဲက “ က်ဳပ္တို႕မိုးကုတ္နည္း ဥပနိႆယကမွ ၀ိပႆနာအစစ္၊(………) နည္းက ၀ိပႆနာအတု ဆိုတဲ့ေဟာေျပာခ်က္ေတြက စျပီး ျပႆနာတက္လာေတာ့ က်ေနာ္ဥပသကာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္မွာ စကားစစ္ခင္းျပီး ျပႆနာျငိမ္းခဲ့ဘူးပါတယ္၊ ဒီဆရာေတြလည္း အခုထိတရားျပေနတံုးဆိုေပမဲ့ စကားေျပာေရာ တရားေဟာပါဆင္ျခင္ေနပါျပီ၊။
အဲလိုျဖစ္ရတာက ေနထိုင္ေျပာဆိုမတတ္မႈက တရားခံပါ၊ တကယ့္ကို ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုျပန္ေတြးတဲ့အခါ မိမိကိုယ္ကိုနိမ့္ခ်ျပီး စဥ္းစားဖို႕အရမ္းလိုပါ၊ ဘာမွမဟုတ္ေသးတဲ့ သူေတြမို႕လို႕လဲ အခုခ်ိန္ထိသံသရာေၾကာမွာ ေမွ်ာမဆံုးျဖစ္ေနတာပါ၊
ဘာမွမဟုတ္ေသးမွန္း သိလာရင္္တျခားသူေတြကို ေလးစားလာလိမ့္မယ္ သူတို႕အတြက္ေတြးေပးလာလိမ့္မယ္ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးဆံုး ဆံုးမခဲ့ဘူးသလိုေပါ့ “ ေနရာမက်တာကို ေနရာက်တယ္လို႕ ထင္ေနရင္မွားျပီတဲ့ဗ်ာ”
ေနနည္းေတြကိုဘုရားအစရွိတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ေတြသင္ျပခဲ့တယ္ သိျပီးတတ္ျပီးသားေတြပါ လိုက္ျပီးက်င့္ၾကဖို႕လိုတယ္ ဘဘဦေရႊေအာင္က တိုင္းျပည္ကိုေျပာတယ္ လူေတြကိုေျပာတယ္ “တစ္စ တစ္စ စြန္႔၀ံ့မွလွ်င္ ဘ၀ေနာင္ေႏွင္း ဆက္တိုင္းေကာင္း၏” ဆိုတဲ့ေနည္းပါ။
က်ေနာ္ေလးစားခဲ့ရတဲ့ အဆိုေတာ္ ကိုမြန္းေအာင္က ေျပာတယ္ “ အတၱျဖဳတ္ၾက..အို…အတၱျဖဳတ္ၾက” တဲ့ေလ။
ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ
ဥပသကာ
Sunday, September 27, 2009
အ..ရဟံဂုဏ္ေတာ္၊ ေလာကပါ လ တရားမ်ားနဲ႕ က်ေနာ္
ေလာကပါ လ တရား ဆိုတာ ေလာက ကိုေစာင့္တဲ့ တရားတဲ့ လူတိုင္း သိတယ္၊ဒါ ေပမဲ့ ဘယ္ လို ေလာက ကိုေစာင့္ သလဲဆိုတာေတာ့ ေတြးရတယ္ေလ၊ တရာေတာ္ ေတြထဲမွာေတာ့ ေလာက ကို သုံမ်ဳိးခြဲျပီးျပတယ္
သတၱေလာက ၊ၾသကာသေလာက၊ နဲ႕သခၤါရေလာက..ဒီသုံမ်ဳိးေသာ ေလာကထဲမွာ က်ေနာ္တို႕သိ နား လည္တဲ့
အရွက္နဲ႕ အေၾကာက္ဆိုတဲ့ ေလာကပါ လတရားႏွစ္ပါး က သတၱေလာကကို ေစာင့္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ ၾကားက ေခါင္းေပါက္ျပီး ဒါ၀င္ ေျပာတဲ့ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္ လာ တဲ့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ ပါ သတဲ့ က်ေနာ္ဆိုလို တာ က လူသာမ်ဳိးႏြယ္ ဆင္းသက္ လာ ပံု ကို မဟုတ္ ဘူးဗ်၊ လူ ဟာ ေမ်က္ ကပဲဆင္း ဆင္း ျဗဟၼာက ပဲ လာ လာ၊ လူ သား ကမာၻကိုေတာ့ေရာက္လာ ခဲ့ပါ ျပီ လူ႕ယဥ္ေက်း မႈ၊ လူ႕ သမိုင္း ေတြ ကို လက္ ဆက္ ကမ္း ခဲ့ ၾက၊ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ၾက ျပီးေတာ့ ျဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၾကျပီးပါျပီ၊ အခု က်ေနာ္ တို႕ရဲ႕ကမာၻ ေပါ့ ဗ်ာ
က်ေနာ္တို႕ အလွည့္၊ တည္ ေဆာက္ မလား၊ျဖိဳပ်က္မ လား ၾကိဳက္တာ လုပ္ၾကေလ၊။
က်ေနာ္တို႕ႏွလံုးသားမွာ အရွက္တရားနဲ႕ အေၾကာက္တရား တကယ္ကို ကိန္းေနၾကပါ ရဲ႕ လား လို႔ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ပါ ၊ ဘာကိုရွက္ ျပီး ဘာ ကိုေၾကာက္ရမလဲ ဆို တာ က လူ တိုင္း သိ ျပီးသား မေကာင္းမႈ ေတြ လုပ္ရ မွာ ကိုရွက္ ျပီး အကုသိုလ္ ကံေတြက်ဴး လြန္ရမွာ ကိုေၾကာက္ရမွာလို႕ လူတိုင္း သိတယ္၊ဗုဒၶဘာ သာ ၀င္တိုင္း လည္း သိတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေရွ႕ က် ေတာ့္ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္ ျပီး ကြယ္ရာက် ေတာ့ ဒီတရားႏွစ္ ပါး ဘယ္မွာ ပစ္ ထားၾက လဲ မသိတာ က ဆိုးေန တယ္၊
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ၾကီး ကို မွန္းဆပူ ေဇာ္မိ ေလ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေလာ ကို ေက်းဇူးသိတတ္ မႈနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္တတ္ မႈ ကို ပိုျပီးၾကည္ ညိဳရေလ ပါ ပဲ
အ….ရဟံ ဆိုတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အဖြင့္ က မေကာင္း မႈ ကိုေရွ႔တည့္ ေနာက္ ကြယ္ စိတ္ ေတာ္နဲ႕ေတာင္မွ ျပဳ လုပ္က်ဴး လြန္မႈမရွိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႔ မနိုင္း ေကာင္း နိုင္း ေကာင္း ျပန္ ျပီးယွဥ္ၾကည့္တယ္
အပါယ္ ကို တိုက္ရိုက္သြားနိုင္မဲ့ ေလာ ဘ၊ ေဒါ သ ေမာ ဟ၊ ၀န္တို မေစၧယ စိတ္ ေတြနဲ႕ ခႏၶာ ၀န္ ကို ထမ္း သူ လို႕ ပိုျပီး သိ လာ တယ္၊ ပါးစပ္က ဘုရား လက္က လည္းတရား သို႕ေသာ္ ႏွလံုး သား က အဓမၼ ကိုမက္ ေမာ စြာတြယ္ ဖက္ထားေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။
ေလာက ကို ျငိမ္း ေစ ခ်င္ ေသာ္၊ ေလာက ပါ လတရား ကို ထိန္းရ ပါ့ မယ္ဆိုတာ အသိ အဆင့္ မွ အက်င့္ အဆင့္ ကို တက္ မွ ရ မယ္ ဆို တာနား လည္ လာ သလို၊ ကိုယ့္ ရဲ႕ ကာယကံ ၊၀စီကံ၊ မေနာကံ ကို
ထိန္း သိမ္းရ ပါ့ မယ္၊.. အခု က အမိနဲ႕သား၊ အဘနဲ႕သမီး မၾကည့္ ၀ံ့ေသာ္ ကာ လေပၚ ၀တ္စားဆင္ရင္ ပုံမ်ား ကို အတု ခိုးမွား ျပီး လူ လယ္ ေခါင္ ၀တ။္မေျပာ သင့္ တဲ့စကား ေျပာ၊ မေကာင္း မႈနဲ႕ေကာင္း မႈ ေတာင္မွ ခြဲ ျခား မသိနိုင္ ေတာ့ ေသာ ေခတ္ တခုျဖစ္ ေန လို က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္၊
အဲ လိုေတြ ၀တ္ လာေတာ့ မင္းသား ေခါင္းေဆာင္း ပန္းစား ဘီ လူးေတြ လည္းေပါ လာ တယ္။လူသားမွေရႊးစားတဲ့ မယ္ဂမၻီေတြမ်ား လာတယ္။ ေလာက အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ က်င့္ ၀တ္ သိကခာ ကိုေစာင့္ စည္း မႈေတြ နည္း လာ တယ္၊စာ ခိုး၊သီခ်င္း ခိုး၊အနုပညာ သူ ခိုးေတြ လည္း ေဖာင္း ပြ လာ တယ္
နဲနဲေလာက္ ေတာ့ရွက္ၾကည့္ ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္ ၾကည့္ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ တဘ၀စံ ခရီသြားမ်ား အတြက္ ေလာက ပါ လ တရားႏွစ္ ပါး က စဥ္းစားစရာ မလို ေသာ္ လည္း သံသရာ ကိုယုံၾကည္ သူ မ်ား အေနျဖင့္ ေလာ ကပါလ တရားကို ျမတ္နိုး သင့္ ပါေၾကာင္း။။။
ေလးစားစြာ ျဖင့္
ဥပသကာ
ျငိမ္း ခ်မ္းၾကပါေစ
သတၱေလာက ၊ၾသကာသေလာက၊ နဲ႕သခၤါရေလာက..ဒီသုံမ်ဳိးေသာ ေလာကထဲမွာ က်ေနာ္တို႕သိ နား လည္တဲ့
အရွက္နဲ႕ အေၾကာက္ဆိုတဲ့ ေလာကပါ လတရားႏွစ္ပါး က သတၱေလာကကို ေစာင့္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တို႕ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ ၾကားက ေခါင္းေပါက္ျပီး ဒါ၀င္ ေျပာတဲ့ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္ လာ တဲ့ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ ပါ သတဲ့ က်ေနာ္ဆိုလို တာ က လူသာမ်ဳိးႏြယ္ ဆင္းသက္ လာ ပံု ကို မဟုတ္ ဘူးဗ်၊ လူ ဟာ ေမ်က္ ကပဲဆင္း ဆင္း ျဗဟၼာက ပဲ လာ လာ၊ လူ သား ကမာၻကိုေတာ့ေရာက္လာ ခဲ့ပါ ျပီ လူ႕ယဥ္ေက်း မႈ၊ လူ႕ သမိုင္း ေတြ ကို လက္ ဆက္ ကမ္း ခဲ့ ၾက၊ တည္ ေဆာက္ ခဲ့ၾက ျပီးေတာ့ ျဖိဳဖ်က္ ခဲ့ၾကျပီးပါျပီ၊ အခု က်ေနာ္ တို႕ရဲ႕ကမာၻ ေပါ့ ဗ်ာ
က်ေနာ္တို႕ အလွည့္၊ တည္ ေဆာက္ မလား၊ျဖိဳပ်က္မ လား ၾကိဳက္တာ လုပ္ၾကေလ၊။
က်ေနာ္တို႕ႏွလံုးသားမွာ အရွက္တရားနဲ႕ အေၾကာက္တရား တကယ္ကို ကိန္းေနၾကပါ ရဲ႕ လား လို႔ေမးခြန္း ထုတ္ၾကည့္ ပါ ၊ ဘာကိုရွက္ ျပီး ဘာ ကိုေၾကာက္ရမလဲ ဆို တာ က လူ တိုင္း သိ ျပီးသား မေကာင္းမႈ ေတြ လုပ္ရ မွာ ကိုရွက္ ျပီး အကုသိုလ္ ကံေတြက်ဴး လြန္ရမွာ ကိုေၾကာက္ရမွာလို႕ လူတိုင္း သိတယ္၊ဗုဒၶဘာ သာ ၀င္တိုင္း လည္း သိတယ္ ဒါေပမဲ့ လူေရွ႕ က် ေတာ့္ ရွက္တတ္ ေၾကာက္တတ္ ျပီး ကြယ္ရာက် ေတာ့ ဒီတရားႏွစ္ ပါး ဘယ္မွာ ပစ္ ထားၾက လဲ မသိတာ က ဆိုးေန တယ္၊
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ၾကီး ကို မွန္းဆပူ ေဇာ္မိ ေလ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေလာ ကို ေက်းဇူးသိတတ္ မႈနဲ႕ ေက်းဇူးဆပ္တတ္ မႈ ကို ပိုျပီးၾကည္ ညိဳရေလ ပါ ပဲ
အ….ရဟံ ဆိုတဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အဖြင့္ က မေကာင္း မႈ ကိုေရွ႔တည့္ ေနာက္ ကြယ္ စိတ္ ေတာ္နဲ႕ေတာင္မွ ျပဳ လုပ္က်ဴး လြန္မႈမရွိတဲ့ ဂုဏ္ေတာ္ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္နဲ႔ မနိုင္း ေကာင္း နိုင္း ေကာင္း ျပန္ ျပီးယွဥ္ၾကည့္တယ္
အပါယ္ ကို တိုက္ရိုက္သြားနိုင္မဲ့ ေလာ ဘ၊ ေဒါ သ ေမာ ဟ၊ ၀န္တို မေစၧယ စိတ္ ေတြနဲ႕ ခႏၶာ ၀န္ ကို ထမ္း သူ လို႕ ပိုျပီး သိ လာ တယ္၊ ပါးစပ္က ဘုရား လက္က လည္းတရား သို႕ေသာ္ ႏွလံုး သား က အဓမၼ ကိုမက္ ေမာ စြာတြယ္ ဖက္ထားေနတာကိုေတြ႔ရတယ္။
ေလာက ကို ျငိမ္း ေစ ခ်င္ ေသာ္၊ ေလာက ပါ လတရား ကို ထိန္းရ ပါ့ မယ္ဆိုတာ အသိ အဆင့္ မွ အက်င့္ အဆင့္ ကို တက္ မွ ရ မယ္ ဆို တာနား လည္ လာ သလို၊ ကိုယ့္ ရဲ႕ ကာယကံ ၊၀စီကံ၊ မေနာကံ ကို
ထိန္း သိမ္းရ ပါ့ မယ္၊.. အခု က အမိနဲ႕သား၊ အဘနဲ႕သမီး မၾကည့္ ၀ံ့ေသာ္ ကာ လေပၚ ၀တ္စားဆင္ရင္ ပုံမ်ား ကို အတု ခိုးမွား ျပီး လူ လယ္ ေခါင္ ၀တ။္မေျပာ သင့္ တဲ့စကား ေျပာ၊ မေကာင္း မႈနဲ႕ေကာင္း မႈ ေတာင္မွ ခြဲ ျခား မသိနိုင္ ေတာ့ ေသာ ေခတ္ တခုျဖစ္ ေန လို က်ေနာ္ ထင္ ပါတယ္၊
အဲ လိုေတြ ၀တ္ လာေတာ့ မင္းသား ေခါင္းေဆာင္း ပန္းစား ဘီ လူးေတြ လည္းေပါ လာ တယ္။လူသားမွေရႊးစားတဲ့ မယ္ဂမၻီေတြမ်ား လာတယ္။ ေလာက အသီးသီးမွာ ရွိတဲ့ က်င့္ ၀တ္ သိကခာ ကိုေစာင့္ စည္း မႈေတြ နည္း လာ တယ္၊စာ ခိုး၊သီခ်င္း ခိုး၊အနုပညာ သူ ခိုးေတြ လည္း ေဖာင္း ပြ လာ တယ္
နဲနဲေလာက္ ေတာ့ရွက္ၾကည့္ ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ေၾကာက္ လည္း ေၾကာက္ ၾကည့္ေစ ခ်င္ ပါတယ္၊ တဘ၀စံ ခရီသြားမ်ား အတြက္ ေလာက ပါ လ တရားႏွစ္ ပါး က စဥ္းစားစရာ မလို ေသာ္ လည္း သံသရာ ကိုယုံၾကည္ သူ မ်ား အေနျဖင့္ ေလာ ကပါလ တရားကို ျမတ္နိုး သင့္ ပါေၾကာင္း။။။
ေလးစားစြာ ျဖင့္
ဥပသကာ
ျငိမ္း ခ်မ္းၾကပါေစ
Friday, June 26, 2009
သူေတာ္ေကာင္းတို႕၏အသံေတာ္ အပိုင္း(၂)
ညေနေစာင္းေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးေရ သုံးသပ္ဖို႔အတြက္ျပင္ဆင္ေပးရင္းနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲလွမ္းၾကည့္မိတယ္ သစ္ပင္ေလးေတြက စိမ္းစိမ္း သရက္ပင္ေတြ ပိႏၷဲပင္ၾကီးေတြ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းေနာက္ဖက္က ခေရပင္ၾကီး လည္း လွေနတယ္၊သူေတာ္ေကာင္းတို႕ရဲ႕ေပ်ာ္စံရာက အျငိမ္းဓာတ္တို႕ကိန္းေနတယ္၊ငွက္ေလးေတြသီခ်င္းဆိုေနၾကပရဲ႕ ျငိမ္ခ်မ္းေရးသီခ်င္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ေရခ်ဳိးေနၾကတံုး ေက်ာင္းကဦဇင္းေတြ ေရာက္လာတာနဲ႕ ဆရာေတာ္နဲ႕ဦဇင္းေတြကိုခြင့္ပန္ျပီး ေက်ာင္းေပၚကၾကည့္လိုက္ရင္ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ခေရပင္ၾကီး ရွိရာကို က်ေနာ္ သြားလိုက္တယ္ ေက်ာင္းေရာက္တိုင္း အဲဒီေနရာေလးမွာထိုင္ျပီး အလုပ္လုပ္ရင္လုပ္ မလုပ္ရင္ တိမ္တိုက္ေတြ နဲ႕ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြကိုၾကည့္ရင္း……..။
“ ေအာ္ေနညဳိွေနျပီ ၀င္ေတာ့မယ္ ၊ က်ေနာ္လည္းအိုျပီေသေတာ့မယ္ ဘာရေသးလဲ ဘာလုပ္ေပးခဲ့နိုင္လဲ လူေတြ အတြက္ ဘာခ်န္ထားခဲ့ လဲ၊ အိမ္ျပန္ငွက္ေတြက က်ေနာ့္ကိုအပါယ္ေလးဘုံမွာ ျပန္ဆံုမလားလို႕ေမးေနတယ္ထင္ရပါ့ ေလ…သာမာန္ပုထုဇဥ္က်ေနာ္ရဲ႕ အျမဲတန္းေနအိမ္က ငရဲ ျပိတၱာ အသူရကာယ္ နဲ႔တိရိစာၦန္ ” ေလ.. အခုလူအမည္ခံတာေတာင္မွ တိရိစာၦန္စိတ္က၀င္ခ်င္ေသး ၀င္လာေသး တယ္ေလ..လာေသးတယ္ ငါကဘာေကာင္ မင္းကဘာေကာင္ အေကာင္ေတြဇာတိျပေသးတယ္ ဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ ကို အျပိဳင္ဆိုင္ၾကြားၾကေသးတယ္၊ ေသရင္အပ္တိုတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ ယူမသြားနိုင္မွန္းအသိ နဲ႕ပင္ ရရွိေနဆဲ အခြင့္ေရး စိးစိမ္ေတြကို မလြတ္တန္းဆုပ္ကိုင္ခ်င္ၾကတယ္ ဘာအတြက္လဲေတာ့မသိ လူ႕ဘ၀သရုပ္အစစ္က ဘာလဲ ျမဲေရးလား တည္တန္႕ေရး လား အစဥ္ထာ၀ရလား ၊မသိတာလား သိသိရက္နဲ႕မိုက္ခ်င္တာ လား လို႕ျပန္ေမးေတာ့ မိုက္ေနသူသာ က်ေနာ္ဟာ တကယ့္ကို မိုက္ေနသူေလ ယူေဆာင္သြား လို႔မရတဲ့ အရာ အားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်ုပ္ကိုင္ျပိး ထာ၀ရေနအိမ္မွတ္ေေန သူပါ။
တရားေတာ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို က်ေနာ္တကယ္ျမင့္ခဲ့ျပီလား၊ဆိုတဲ့ေမး ခြန္း ကို ျပန္ေမး မိတယ္၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ေမးရင္းနဲ႔ပဲ စိတ္ကစာေရးေနတဲ့ အေပၚအေတြးေရာက္သြားတယ္ေလ မေရးတတ္ရင္ ငရဲက်မဲ့ အလုပ္က စာေရးတဲ့ အလုပ္ လို႕ေတြးေနရင္း က်ေနာ္ဖတ္ခဲ့ ဘူးတဲ့ အကိုၾကီး မင္းဒင္ရဲ႕ စာတစ္ပုဒ္ကို သတိရ လာတယ္ ဖတ္ဖူးျပီးသားျဖစ္မွာပါ ဘေလာ့ဂါနဲ႕ သူခိုးပုံျပင္ ဆိုတာေလ သူခိုးထက္ပို အျပစ္ၾကီးေသာစာေရးဆရာ မ်ားျဖစ္ခဲ့လွ်င္…ဆိုတဲ့အေတြးကေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္တယ္။
အဲလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ပဲ ဖတ္ဖူးတဲ့စာအခ်ဳိ႕ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္ေလ သတိျပဳစရာေပါ့ စာေရးသူတိုင္း စာေရးခ်င္သူတိုင္း သတိထားစရာပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ့
မိမိကိုယ္တိုင္လည္းအျမင္မွားေန၏၊(မိစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေန၏) ၊သူတပါးတို႕အားလည္း မိမိလိုအျမင္မွားေအာင္ မစာၦဒိ႒ိျဖစ္ေအာင္ ေရးသား ေဟာေျပာ ထုတ္ေ၀၏ ထိုသူမ်ဳိးသည္ေသလွ်င္ဧကႏၱ အပါယ္ငရဲသို႕သာ က်ရေပသည္။
(ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္၊ဒိဗၺစကၡဳညာဏကထာ၊အခန္းျမန္မာျပန္)
စာေရးသူလိုမ်ဳိး ေတာမေရာက္ေတာင္မေရာက္စာေရးသူေတြ ေသခ်ာသေလာက္ေရာက္မဲ့ေနရာေပါ့ ၊ျပီးေတာ့ေရး ခ်င္တာကလည္း ဘာသာေရး ဆိုေတာ့ ေရးရမွာ လည္း ခပ္တြန္႔တြန္႔ ၊ခက္တာက ျပန္ေျပာျပခ်င္တာလဲ အလြန္..အင္း…..ဆရာၾကီး လုပ္တာ မဟုတ္၊ ၀ါသနာကိုယ္တိုင္က ကိုယ္သိသလိုသိေစခ်င္တာ ကိုယ္ကစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ေလာက္ဖတ္ၾကည့္ ေကာင္းရင္ လက္တို႕ တတ္သူ ဆိုေတာ့ လည္း အခက္သား။
ဒီလိုေတြးေနရင္းနဲ႕ ပဲဆရာေတာ္အေခၚ ခိုင္း တယ္ ဆိုျပီး ေရျမစ္ၾကီးဆရာေတာ္ ေလး က ေျပာေတာ့ ဆရာေတာ့္ ေနာက္က ခပ္ခြာခြာ လိုက္ရင္း ဆရာေတာ္သီတင္းသုံးရာေက်ာင္း ေတာ္ဆီ လိုက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ သံဃာေတာ္နဲ႕ ပခုံးခ်ငး္ယွဥ္လိုက္ရဲေသာသတၱိ က်ေနာ့္မွာ မရွိ။ ဒီေနရာမွာ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ အဆံုးအမ ကိုသတိရတံုး ျပန္ ေျပာရရင္ရင္…..။
ဘုရင္သားကို ပါးစပ္နဲ႕အေစာ္ကားရင္ လွ်ာအျဖတ္ခံရမယ္၊ လက္နဲ႔၇ိုက္ပုတ္မိရင္ လက္အျဖတ္ခံရမယ္၊ ေျခနဲ႕ ခတ္မိရင္ ေျခအျဖတ္ခံရမယ္၊ ဒီထက္ပိုဆိုးရင္ အသတ္ခံရမွာပဲ..အခုသံဃာေတာ္ဆိုတာ၊ ရဟန္းဆိုတာ ၊ ဘုရင္သား ထက္ျမင့္တဲ့ ျမတ္တဲ့ ဘုရားသား..ဒီေတာ့ ျပစ္မွားရင္ဘာ ျဖစ္ မလဲ..စဥ္းစားဗ်ာ တဲ့ေလ ၊ အက်ယ္ကိုသိခ်င္သူမ်ားကေတာ့ ေဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ သံဒိ႒ိက တရားေတာ္မ်ား ဆိုတဲ့စာအုပ္မွာ ဖတ္ရွဳ ၾကည္ညိဳနိုင္ၾကပါ တယ္ ခင္ ဗ်။
ေနာက္ေတာ္က လိုက္ရင္း၊ ေက်ာင္းေတာ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ကစကားျမည္စ ေျပာေနၾကျပီ က်ေနာ္လည္း အလိုက္တသိနဲ႕ ဘုရားကို ဦးခ်ျပီးဆရာေတာ္ေတြကို ဦးခ် လိုက္တယ္ ေနာက္ေတာ့ ၀တ္ျဖည့္ဖို႕ ဖ်ာခင္း ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ေနရာယူရင္း ..မိန္႔လိုက္ပုံက….။
သားအငယ္ေရ…ငါတို႕သာသနာေတာ္ၾကီးအတြက္၊ ငါတို႕အား လံုးမွာတာ၀န္ရွိတယ္ လုပ္လည္းလုပ္ရမယ္ ဒါေပမဲ့ သတိထားရမွာက ဘာသာျခားထက္ျပဳမေရာင္နဲ႕ဖ်က္တဲ့ ပုဂၢဳိဳလ္ေတြကြဲ႕၊ျပီးေတာ့ အစဥ္အတိုင္းသြားရမဲ့ ဟာကိုေက်ာ္သြားေနတာေတြ႔ရတယ္ အဲဒီလိုေက်ာ္သြားေနတာဟာ အလုပ္ခြင္မွာ လည္း အေနွက္အယွက္ပဲ၊ တို႕မ်ား မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး ေဟာထားတာရွိပါတယ္၊ ေသခ်ာမွတ္ေနာ္..ခႏၶာ၊ အယာတန၊ ဓာတ္၊ျပီးေတာ့ သစၥာ ေနာ္မွ ပဋိစသမုပၸတ္ ေနာ္၊ အခု က လာတာနဲ႕ ဘာတဲ့တန္းျပီးပဋိစ လိုက္ၾကေရာ၊ ေအာက္ေျချပတ္ေနၾကတာပါ၊ တကယ္တန္း က ခႏၶာက စရမွာဗ်၊ဒီခႏၶာၾကီးရဲမျမဲပုံဆင္းရဲပုံကို အေသခ်ာကို၊ ပိုင္းျခားသိထားရမွာဗ်၊ေနာက္ အတြင္းအာယတနနဲ႔အျပင္အာယတနအလုပ္လုပ္ပံုကို မျမဲတရားနဲ႕ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ မဟုတ္ရင္ဓာတ္ကိုၾကည့္၊ပိုျပီးရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့ ခႏၶာမွာ သစၥာဆိုက္ေအာင္ သိ ေနာက္ျပီး အာယာတနမွာ သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ သိ၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္မွာသစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ၾကည့္ အဲ လိုမျမဲဆင္းရဲ ရတဲ့ အေၾကာင္းက်ဳိးေတြရဲ႕ အေျဖက ပဋိစၥသမုပၸတ္ မွာၾကည့္ ဒါမွ တကယ့္ကို ဆရာေတာ္ၾကီး အလိုတိုင္း ကိုယ္ေတြ႔နား လည္မွာ ဗ်။ သစၥာနဲ႕ ပဋိစၥသမုပၸတ္ကတြဲေနမွ ဗ်။
တင္ပါ့ဘုရား..ဟု၀န္ခံ ခ်ိန္မွာပဲ သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ေတာ္မူ လွျပီးျဖစ္တဲ့ဆရာေတာ္ ၾကီး ကိုၾကည့္ရင္း သံဃဂုဏ္ ကိုဆင္ျခင္မိေနသလို ေနာ္တရားမော ခင္မွာ ခုနက ဆရာေတာ္ၾကီး ေျပာတဲ့ တရား သေဘာ ကိုေတြးရင္း အင္းမဆရာေတာ္ၾကီး (မွတ္ခ်က္ - ရေ၀ႏြယ္အင္းမဆရာေတာ္မဟုတ္ပါ) သိမ္ေတာင္အင္းမ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ မိန္႔ေတာ္မူ ခ်က္အခ်ဳိ႔ ကိုျပန္ျပီးသတိရမိပါတယ္ေလ..ဒီလိုပါခင္ ဗ်။
၀ိပႆနာပညာဆိုတာ၊လူသာမန္၊နတ္သာမန္၊ပုထုဇဥ္သာမန္တို႕မၾကံအပ္၊မၾကံစည္နိုင္ရာ၊၀ရဇိန္မိုးၾကိဳးစက္သြားပမာ စိႏၱမယပညာ၊၀ဋ္ဒုကၡကိုကုန္ခန္းေစရာ၊တိဟိသ္ပုဂၢဳိလ္တို႕နဲ႕သာထိုက္ရာ၊တန္ရာ၊ၾကံစီရာျဖစ္ေသာ သည္၀ိဇၹာ လမ္းၾကီးသည္…..တဲ့ေလ၊ အက်ယ္သိခ်္သူမ်ားအတြက္ က်မ္းက
ဓမၼစၾကၤာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ပထ၀ီဓာတ္နဲ႕ညဏ္ကိုးလြာေခၚ ၀ိပႆနာ လုပ္ထံုး က်မ္း ကိုၾကည့္ၾကပါ ခင္ ဗ်။
အဲဒါေပ မဲ့ က်ေနာ္တို႕က တိဟိတ္ဒြိဟိတ္ လား ကိုယ့္ ဘာသာကိုယ္မသိနိုင္ေတာ့ အလုပ္ကို တကယ္ အပ္ခ်မွတ္ခ် လုပ္ရမွာေလ။ လယ္တီဆရာေတာ္ ၾကီးရဲႈ အဆံုးအမ အတိုင္း ေပါ့ေလ တိဟိတ္၊ဒြိဟိတ္ ၀ိစၦိကိတ္ ေဘး ခ်ိတ္ ထား ပါဘိတဲ့ေလ၊ အင္းမၾကီးဆရာေတာ္ရဲ႕ၾသ၀ါဒကို ျပန္ေျပာျပမိတာက တရားေတာ္ရဲ႕ ေလးနက္မႈသေဘာကိုသိေစခ်င္လို႕၊ျပီးေတာ့တရားေတာ္ကိုလြယ္လြယ္ လုပ္ေနၾကလို႕ပါ၊ျဗဟၼဇာလာသုတ္ျမန္မာ ျပန္ဖတ္ဖူးသူတိုင္သိမ်ာပါ…..“
ငါဘုရားထိုးထြင္သိျမင္ေသာတရားတို႔မွာ နက္လည္းနက္နဲ၏ ျမင္လည္းျမင္နိုင္ခဲ၏ ထိုးထြင္းျပီးလည္သိနိုင္ခဲ၏၊ တည္လည္းတည္ျငိမ္လြန္းသည္၊ မြန္လည္းမြန္ျမတ္သည္၊ အေတြးေခၚသက္သက္ျဖင့္လည္း မွန္ကန္စြာမျမင္နိုင္၊ သိမ္လည္းသိမ္ေမြ႔လွ၏ ပညာရွိသူမွသာအရသာခံနိုင္ေပမည္…ဆိုတဲ့ ျဗဟၼဇာလသုတ္ျမန္မာ ျပန္ထဲက တရားေတာ္ ကို ေျပာေနသလိုပါ ဗ်ာ။
စာကရွည္ေနလို႕ ခဏနား ပါ့မယ္ ။ေနာက္ လာမဲ့ အပိုင္း(၃)မွာ လည္း ၾသ၀ါဒေတာ္တခ်ဳိ႔နဲ႕ သရဂုံ က်င့္စခန္း နိဒါန္း ကို ျပန္ျပီးေဖါက္သည္ခ်ပါ့မယ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
Wednesday, June 24, 2009
သူေတာ္ေကာင္းတို႕၏အသံေတာ္ အပိုင္း(၁)
တေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္း ထဲမေရာက္ ေရာက္ ေအာင္သြားမယ္ ဆိုျပီးသြားေတာ့ လည္း၊ မဖူးျမင္ရတာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးဆီ ေရာက္ျဖစ္တယ္ အလုပ္ေေတြမ်ားေနတဲ့ ခုတေလာက စိတ္ထဲမွာျငီးစီစီၾကီး ခံစားေနရသလို၊ ကိုယ္ေရးတဲ့ကဗ်ာ ကိုယ္ျပန္ဖ်က္လိုက္ရတဲ့ ခံစားမႈအသစ္က၊ က်ေနာ့္ရင္ကို ထပ္ျပီးဖို႕လိုက္ေတာ့၊ ဦးေနာက္ၾကီး ထူသြားသလို ႏွလံုးသားလည္း ထူသြားတယ္ဆိုပါေတာ့၊ ငယ္တံုးက ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ သူမ်ားေျပာတာ မခံခ်င္လို႕ စာ…စာ…..စာ.. ေတြခ်ည္းျဖစ္လာေတာ့ ဦးေနာက္က ထူထံုထိုင္းၾကီး ျဖစ္လာတယ္၊ အခု လည္း သူမ်ားရမ္းတာ မခံခ်င္လို႕ ကဗ်ာကို ျပန္ဖ်က္လိုက္ရေပမဲ့ ႏွလံုးသားက ထူျပီးထံုေနတယ္၊ ခံစားခ်က္မဲ့ေနတဲ့ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လိုပဲ၊ အစစအရာရာကို ေၾကာက္ျပီးေနရတဲ့ဘ၀၊ ၾကာေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ မုန္းလာတယ္.. တကယ္၊ စိတ္ထဲေလမဲ့အစား တခုခုလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊ ဘုရားမွာ လွဴထားတဲ့ သကၤန္းတစ္စုံကို ယူျပီး ေတာရေက်ာင္းထဲကို ၀င္သြားတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ဒီသကၤန္းတစုံက ၀ယ္ထားတာ ၾကာပါျပီ၊ က်ေနာ္က သူ႕အတြက္ေပါ့ေလ… အနစ္နာခံေနသူ အတြက္ေပါ့ေလ၊ အလွဴလုပ္ေပးေနၾက၊ အဲလွဴမယ္ဆိုျပီးေတာ့ ၀ယ္ျပီး အိမ္ကဘုရားမွာ အရင္ကပ္ျပီး ထားခဲ့တာေလ။ သြားမယ္လုပ္လိုက္.. မျဖစ္လိုက္နဲ႕၊ သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေ၀းပါဘူး တရက္ေလာက္ ေနခ်င္ေသးတယ္၊ တညေလာက္ ဆရာေတာ့္အရိပ္မွာ ခိုခ်င္ေသးတယ္၊ အလုပ္ခြင္ထဲ မရွင္းတာေတြ ေမးခ်င္ေသးတာကိုး၊ အခုေတာ့လည္း ရက္ျခင္းျပန္ပဲ သြားမယ္ဆိုျပီးေတာ့၊ သကၤန္းပိုက္ျပီးေတာ့၊ ဟန္ေဆာင္မႈကင္းရာ၊ မာယာမဲ့ရာ၊ သစၥာရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္ကိုပဲ လွမ္းျဖစ္တယ္ေလ။
ေက်ာင္းထဲေရာက္ရင္ က်ေနာ္ ကခေလးျဖစ္ျပီ၊ ဆရာေတာ္ေရးခ်ဳိးဖို႕ ေရခပ္ေပး၊ ဆြမ္းစားဖို႕ ဆြမ္းကပ္ေပး၊ ဆရာေတာ္စားျပီး ခ်ေကၽြးတာကို စားျပီးေတာ့ ေန႔လည္ က်ိန္းေတာ္မူခ်ိန္ ဆိုရင္၊ အနားမွာထိုင္ျပီး ၀တ္ျဖည့္၊ ေမးခ်င္ရာကိုေမး၊ အားမနာတမ္း ေထာ့ျပီးကေလွာ္ျပီးေမး၊ ညဖက္က်ေတာ့ ဆရာေတာ္နဲ႕ အတူအလုပ္လုပ္၊ မဟုတ္ရင္လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ ဇရပ္ေပၚျဖစ္ျဖစ္ သိမ္ထဲျဖစ္ျဖစ္လုပ္၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ အဆဲခံ အအိပ္မက္ရင္ မနက္က်အဆဲခံ၊ ဘယ္လိုဆဲလဲ သိလား၊ “နင့္ရုပ္ကေလ.. အိပ္ေနလိုက္တာ၊ ငရဲမီးနဲ႕ထိမွ အသိတရားရျပီး နိုးမဲ့ရုပ္”၊ အဲ.. မအိပ္ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိုင္ မနက္က်ရင္ ေျပာလိမ့္မယ္.. ေတာ္တယ္ ဘုရားကို ပါးစပ္နဲ႕မခ်စ္ဘူး၊ လက္ေတြ႔ခ်စ္တယ္.. သာဓုေခၚတယ္ဆိုပဲ။
က်ေနာ္ အိပ္မအိပ္ ဘယ္နည္းနဲ့သိလဲလို႕ ေမးေတာ့၊ နင့္အရလားဆိုျပီးေတာ့.. ေငါက္တာခံရဘူးသဗ်၊ ေငါက္ေတာ့လည္း ခံရတာေပါ့၊ နင္သိခ်င္ နင္လုပ္မွ ရတဲ့တရား၊ ငါငွါးလို႔မရဘူးဆိုပဲ။ ျပီေတာ့ ဘာေျပာလဲမွတ္.. တခါတည္းမွတ္ေအာင္ ဆုံးမတတ္တယ္၊ ေျပာျပရဦးမယ္… တစ္ခါေတာ့ စာေရးဆရာဆိုတဲ့၊ သူတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းထဲလာျပီး ဆရာေတာ္ ၾကီးကိုလာ ဖူးတယ္၊။ ဘာေတြေရးလဲဒကာ လို႕ေမးေတာ့၊ ဘာသာေရးပါ ဘုရားတဲ့… ဆရာေတာ္က ဘာေျပာလဲ သိလား၊ “သူမ်ားေရး ျပီးသာဟာသာ မကူးခ်နဲ႕ တရားေတာ္ကို ကိုယ္သိတဲ့ အတိုင္းေရး၊ ငါသာဓုေခၚတယ္၊ အခုေခတ္က ေရွးဆရာေတာ္ၾကီီးေတြ ေရးတာကူးခ်၊ ျပီးေတာ့ ဆရာလုပ္တာ မ်ားေတာ့ ခက္တယ္ကြယ္” ဆိုျပီး ျငီးေတာ္မူတယ္၊ က်ေနာ္ ဘေလာ့ေရးတယ္ဆိုတာ ဆရာေတာ္သိေတာ့၊ “ေဟ့.. သားအငယ္ေရ နင္ကူးခ်မယ္ဆို ငါ့ဆီ စာအုပ္ေတြ လာယူ” တဲ့ေလ။ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ႕ မိန္႔တယ္.. ေနာက္ထပ္ ဆက္ျပီး မွတ္စရာ ေကာင္းလြန္းလို႕ ဆက္ျပီးေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ “က်မ္းဆိုတာ၊ ကိုးကားခြင့္၊ မွီျငမ္းခြင့္ပဲ ရွိတာပါ၊ တခါတည္း အျပီးသတ္ ခိုးခ်ျပီး လူေတြကို ျပန္ေျပာရင္၊ နာဖူးထပ္မံဆိုေပမဲ့လည္း ခဏ ခဏဆို လူေတြက ထပ္မမံခ်င္ေတာ့ဘူး” တဲ့ေလ။
စကားေတြက ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ ျဖစ္ကုန္ပါျပီေလ၊ တကယ္ေျပာခ်င္တာက၊ တစ္ေန႔တည္း၊ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာ၊ ေနလႏွစ္ပါးကို တစ္ျပိဳင္တည္း ေတြ႔လိုက္ရတဲ့၊ က်ေနာ့္ အေၾကာင္း ျပန္ေျပာခ်င္လို႕၊ ေရးမိတာက တစ္ျခား ဥပါသကာတို႔ ေတာ္လိုက္ပုံမ်ား လက္ဖ်ားခါေလာက္ ပါရဲ႕ေနာ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ.. အဲက်ေနာ္ ေက်ာင္းထဲေရာက္ေတာ့.. ယဥ္ေငး ဆရာေတာ္ၾကီးပါ ေရာက္ေနတာကို ဖူးေတြ႔လိုက္ရတာ.. စိတ္ထဲ ၀မ္းသာလိုက္တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့.. သူေတာ္ေကာင္း အရိပ္ေလ၊ ဒီဆရာေတာ္ၾကီး ႏွစ္ပါးလံုးကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ဆီမွာေတာ့ ပဋိပတ္ထိပ္ေခါင္ပါ၊ က်ေနာ္တို႕ ေဒသမွာေပါ့ေလ၊ ေရာက္တာနဲ႕ ဘုရားကိုဦးခ်ျပီး ဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးလံုးကို ဦးခ်ျပီးသင့္တယ္။ ေနရာမွာပဲ တရားနာလိုက္မိတယ္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးက အနားလာဖို႔ မိန္႔တဲ့အခါေတာ့ အနားသြားျပီး ၀တ္ျဖည့္ေနမိတယ္ေလ၊ ၀တ္သာ ျဖည့္ေနရေပမဲ့ စိတ္ထဲမေကာင္းဘူး၊ က်ေနာ္ အသံဖမ္းခ်င္ေနတာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာေနၾကတာကို၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္ပုံလည္း ရိုက္ခ်င္တယ္၊ မွတ္တမ္းေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဥပါသကာသည္ ဥပါသကာသာမို႕၊ ၀မ္းနည္းမိ ေနတယ္ေလ၊ က်ေနာ္ မ၀ယ္နိုင္တဲ့ဟာအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ယုံပဲေလ။
တရားေဟာခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားမို႕ အလုပ္အေၾကာင္း ကို မွတ္တမ္းတင္ နာယူခ်င္တာေတာ့ အမွန္၊ အဲလိုေျပာရက္ကေန.. ဒီည ေက်ာင္းမွာအိပ္ေနာ္၊ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးနဲ႕ အကုသိုလ္ မ်ားမေနနဲ႕” လို႕ ေတာရ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ေတာ့ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ မဆန္းေတာ့၊ ဆရာေတာ္ သိခ်င္ရင္ သိနိုင္တဲ့ သူမွန္း က်ေနာ္ သိေနတာ ၾကာပါျပီေလ။ အင္း ညက်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ တရားေတြ အမ်ားၾကီး နာရဦးမွာကိုေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္ဗ်ာ.. ညကနာတဲ့ တရားကုိေတာ့ လာမဲ့ပို႕စ္မွာ ေျပာပါ့မယ္ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
ေက်ာင္းထဲေရာက္ရင္ က်ေနာ္ ကခေလးျဖစ္ျပီ၊ ဆရာေတာ္ေရးခ်ဳိးဖို႕ ေရခပ္ေပး၊ ဆြမ္းစားဖို႕ ဆြမ္းကပ္ေပး၊ ဆရာေတာ္စားျပီး ခ်ေကၽြးတာကို စားျပီးေတာ့ ေန႔လည္ က်ိန္းေတာ္မူခ်ိန္ ဆိုရင္၊ အနားမွာထိုင္ျပီး ၀တ္ျဖည့္၊ ေမးခ်င္ရာကိုေမး၊ အားမနာတမ္း ေထာ့ျပီးကေလွာ္ျပီးေမး၊ ညဖက္က်ေတာ့ ဆရာေတာ္နဲ႕ အတူအလုပ္လုပ္၊ မဟုတ္ရင္လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္၊ ဇရပ္ေပၚျဖစ္ျဖစ္ သိမ္ထဲျဖစ္ျဖစ္လုပ္၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ အဆဲခံ အအိပ္မက္ရင္ မနက္က်အဆဲခံ၊ ဘယ္လိုဆဲလဲ သိလား၊ “နင့္ရုပ္ကေလ.. အိပ္ေနလိုက္တာ၊ ငရဲမီးနဲ႕ထိမွ အသိတရားရျပီး နိုးမဲ့ရုပ္”၊ အဲ.. မအိပ္ဘဲ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိုင္ မနက္က်ရင္ ေျပာလိမ့္မယ္.. ေတာ္တယ္ ဘုရားကို ပါးစပ္နဲ႕မခ်စ္ဘူး၊ လက္ေတြ႔ခ်စ္တယ္.. သာဓုေခၚတယ္ဆိုပဲ။
က်ေနာ္ အိပ္မအိပ္ ဘယ္နည္းနဲ့သိလဲလို႕ ေမးေတာ့၊ နင့္အရလားဆိုျပီးေတာ့.. ေငါက္တာခံရဘူးသဗ်၊ ေငါက္ေတာ့လည္း ခံရတာေပါ့၊ နင္သိခ်င္ နင္လုပ္မွ ရတဲ့တရား၊ ငါငွါးလို႔မရဘူးဆိုပဲ။ ျပီေတာ့ ဘာေျပာလဲမွတ္.. တခါတည္းမွတ္ေအာင္ ဆုံးမတတ္တယ္၊ ေျပာျပရဦးမယ္… တစ္ခါေတာ့ စာေရးဆရာဆိုတဲ့၊ သူတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းထဲလာျပီး ဆရာေတာ္ ၾကီးကိုလာ ဖူးတယ္၊။ ဘာေတြေရးလဲဒကာ လို႕ေမးေတာ့၊ ဘာသာေရးပါ ဘုရားတဲ့… ဆရာေတာ္က ဘာေျပာလဲ သိလား၊ “သူမ်ားေရး ျပီးသာဟာသာ မကူးခ်နဲ႕ တရားေတာ္ကို ကိုယ္သိတဲ့ အတိုင္းေရး၊ ငါသာဓုေခၚတယ္၊ အခုေခတ္က ေရွးဆရာေတာ္ၾကီီးေတြ ေရးတာကူးခ်၊ ျပီးေတာ့ ဆရာလုပ္တာ မ်ားေတာ့ ခက္တယ္ကြယ္” ဆိုျပီး ျငီးေတာ္မူတယ္၊ က်ေနာ္ ဘေလာ့ေရးတယ္ဆိုတာ ဆရာေတာ္သိေတာ့၊ “ေဟ့.. သားအငယ္ေရ နင္ကူးခ်မယ္ဆို ငါ့ဆီ စာအုပ္ေတြ လာယူ” တဲ့ေလ။ ျပံဳးျပံဳးၾကီးနဲ႕ မိန္႔တယ္.. ေနာက္ထပ္ ဆက္ျပီး မွတ္စရာ ေကာင္းလြန္းလို႕ ဆက္ျပီးေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ “က်မ္းဆိုတာ၊ ကိုးကားခြင့္၊ မွီျငမ္းခြင့္ပဲ ရွိတာပါ၊ တခါတည္း အျပီးသတ္ ခိုးခ်ျပီး လူေတြကို ျပန္ေျပာရင္၊ နာဖူးထပ္မံဆိုေပမဲ့လည္း ခဏ ခဏဆို လူေတြက ထပ္မမံခ်င္ေတာ့ဘူး” တဲ့ေလ။
စကားေတြက ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ ျဖစ္ကုန္ပါျပီေလ၊ တကယ္ေျပာခ်င္တာက၊ တစ္ေန႔တည္း၊ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာ၊ ေနလႏွစ္ပါးကို တစ္ျပိဳင္တည္း ေတြ႔လိုက္ရတဲ့၊ က်ေနာ့္ အေၾကာင္း ျပန္ေျပာခ်င္လို႕၊ ေရးမိတာက တစ္ျခား ဥပါသကာတို႔ ေတာ္လိုက္ပုံမ်ား လက္ဖ်ားခါေလာက္ ပါရဲ႕ေနာ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ.. အဲက်ေနာ္ ေက်ာင္းထဲေရာက္ေတာ့.. ယဥ္ေငး ဆရာေတာ္ၾကီးပါ ေရာက္ေနတာကို ဖူးေတြ႔လိုက္ရတာ.. စိတ္ထဲ ၀မ္းသာလိုက္တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့.. သူေတာ္ေကာင္း အရိပ္ေလ၊ ဒီဆရာေတာ္ၾကီး ႏွစ္ပါးလံုးကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ဆီမွာေတာ့ ပဋိပတ္ထိပ္ေခါင္ပါ၊ က်ေနာ္တို႕ ေဒသမွာေပါ့ေလ၊ ေရာက္တာနဲ႕ ဘုရားကိုဦးခ်ျပီး ဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးလံုးကို ဦးခ်ျပီးသင့္တယ္။ ေနရာမွာပဲ တရားနာလိုက္မိတယ္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးက အနားလာဖို႔ မိန္႔တဲ့အခါေတာ့ အနားသြားျပီး ၀တ္ျဖည့္ေနမိတယ္ေလ၊ ၀တ္သာ ျဖည့္ေနရေပမဲ့ စိတ္ထဲမေကာင္းဘူး၊ က်ေနာ္ အသံဖမ္းခ်င္ေနတာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ အလုပ္အေၾကာင္း ေျပာေနၾကတာကို၊ ျပီးေတာ့ ဓာတ္ပုံလည္း ရိုက္ခ်င္တယ္၊ မွတ္တမ္းေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဥပါသကာသည္ ဥပါသကာသာမို႕၊ ၀မ္းနည္းမိ ေနတယ္ေလ၊ က်ေနာ္ မ၀ယ္နိုင္တဲ့ဟာအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ယုံပဲေလ။
တရားေဟာခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားမို႕ အလုပ္အေၾကာင္း ကို မွတ္တမ္းတင္ နာယူခ်င္တာေတာ့ အမွန္၊ အဲလိုေျပာရက္ကေန.. ဒီည ေက်ာင္းမွာအိပ္ေနာ္၊ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးနဲ႕ အကုသိုလ္ မ်ားမေနနဲ႕” လို႕ ေတာရ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ေတာ့ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ မဆန္းေတာ့၊ ဆရာေတာ္ သိခ်င္ရင္ သိနိုင္တဲ့ သူမွန္း က်ေနာ္ သိေနတာ ၾကာပါျပီေလ။ အင္း ညက်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ တရားေတြ အမ်ားၾကီး နာရဦးမွာကိုေတာ့ ၀မ္းသာမိတယ္ဗ်ာ.. ညကနာတဲ့ တရားကုိေတာ့ လာမဲ့ပို႕စ္မွာ ေျပာပါ့မယ္ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ဥပသကာ
Friday, June 12, 2009
သာသနာေတာ္အေရးေတြးေပး ပါ
ပထမေတာ့စာေရးခ်င္တဲ့စိတ္ေပ်ာက္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္ျပီးေတာ့ဘေလာ့ကိုဖ်က္ပစ္မယ္လို႕စဥ္းစားမိ တိုင္း၊ႏွေမွ်ာမိေနတယ္၊ဘာရုပ္မွေပါက္တဲ့ဘေလာ့ဆိုေပမဲ့သုံးႏွစ္နီးပါးတြယ္ဖက္မိခဲ့ေသာစာမ်က္နာေလးကိုေတာ့၊ ဖက္တြယ္ေနမိတယ္ေလ၊ညကစဥ္းစားရင္းစာျပန္ေရးမယ္လို႕၊ဆံုးျဖတ္မိျပန္တယ္က်ေနာ္ေရးေနၾကအတိုင္းေပါ့ ့ေလ ဘာသာေရးကိုေဇာင္းေပးျပီးေတာ့ပဲဘေလာ့အသစ္ျပန္လုပ္မယ္ေပါ့၊က်ေနာ္ဘာသာေရးကိုေဇာင္းေပးရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့၊တရားေတာ္ရဲ႕သိမ္ေမြ႕နက္နဲမႈကို၊၀ိုင္းျပီးမွ်ေ၀ခံစားဖို႕၊ေနာက္ျပီးေတာ့သာသနာေတာ္ဟာ က် ေနာ္တို႕တိုင္းျပည္ရဲ႕အသက္၊က်ေနာ္တို႕လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ၊ျပီးေတာ့ကမာၻ႕ျငမ္းခ်မ္းေရးကိုတည္းေဆာက္နိုင္ စြမ္းရွိတဲ့တစ္ခုတည္းေသာဘာသာတရားေလ၊သာသနာေတာ္လို႕ဆို လိုက္တာနဲ႕၊သာသနာေတာ္နဲ႕ဆက္စပ္ ေနတဲ့၊သာသနာေတာ္ကိုစတင္တည္ေထာင္သူ၊ျမတ္စြာဘုရား။ျပီးေတာ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕သင္ၾကားခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ဓမၼ၊ေနာက္ေတာ့သံဃာေတာ္ေတြ၊ကေန႔ထိသာသနာေတာ္အတြက္အသက္ေပးခဲ့ၾကကုန္ေသာ၊အသက္ေပးေနကကုန္ေသာ၊ဘ၀တစ္ခုလံုးပုံျပီးသာသနာ့ေတာ္ အတြက္တာ၀န္ထမ္းရြက္ေနၾကကုန္ေသာ..သံဃာေတာ္ေတြပါတယ္ ျပီးေတာ့ဥပသကာေတြ၊ဥပသကီေတြရွိေနတယ္၊ေနာင္လာမဲ့မ်ဳိးဆက္ေတြလက္ထဲကို၊ဘုရားအလိုေတာ္ၾကဘုရား၀ါဒကို ၊က်ေနာ္တို႕ခ်ေပးနိုင္ေအာင္၀ိုင္းျပီးလုပ္ရပါ့မယ္၊ရင္ထဲကိန္းေအာင္ပ်ဳိးေထာင္ေပး၇ပါလိမ့္မယ္၊ဗုဒၶဘာသာ လို႕အမည္ခံထားသူတိုင္းမွာ၊ဒီတာ၀န္ဟာသမိုင္းေပးတာ၀န္ပါ၊မသိသလိုေနၾကရင္..မသိသလိုပျဲဖစ္သြားလိမ့္မယ္
သာသနာေတာ္ကို၊ဘုရားကို၊တရားေတာ္ကို၊သံဃာေတာ္ကိရင္မွာမရွိပဲ၊နုတ္ဖ်ားလုပ္ယုံေလးနဲ႕ေတာ့လူၾကား ေကာင္းယုံေလးမခ်စ္ၾကပါနဲ႕လို႔ေတာင္းပန္လိုပါတယ္၊တစ္ျခားဘယ္သူ႕ကိုမွ လည္းအဲ လိုရင္ထဲမရွိပဲနဲ႕ ခ်စ္ၾကရင္ ဒုကၡေပးသလိုျဖစ္ တတ္တယ္ ေလ၊။
ခ်စ္ျခငး္ရဲ႕တျခားေသာမ်က္နာစာမွာ၊ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သက္ရွိ၊သက္မဲ့အရာအားလံုးအတြက္အနစ္နာခံစြန္႔လြတ္မႈ၊၀မ္း ေျမာက္၀မ္းသာေပးဆပ္လိုမႈနဲ႕ေပးဆပ္မႈဟာ၊မိုးေကာင္းကင္နဲ႕တိမ္တိုက္ေတြ လို၊မီးနဲ႔ မီးေရာင္လို၊ခြဲျခားလို႕ မရ ဘူး၊ဒီေတာ့ ခ်စ္ရင္အနစ္နာခံပါ၊အနစ္နာခံမႈမရွိတဲ့ခ်စ္ျခင္းဟာ၊ရနံ႕ကင္းတဲ့ပန္း၊ဆားမပါတဲ့ဟင္းလိုပဲ..ဘာမွလုပ္ လို႔မရ ဘူးေလ။
က်ေနာ္ကေတာ့အဲလိုပဲျမင္တယ္၊နားလည္တယ္၊က်င့္တယ္၊သာသနာေတာ္ဟာက်ေနာ္တို႕အတြက္အဖိုးမျဖတ္နိုင္မွန္း၊သိေနရက္နဲ႕၊ဘရမ္းဗတာျဖစ္ခြင့္ေပးထားရင္၊သာသနာေတာ္ကိုလုပ္ခ်င္သလိုလုပ္၊ငါမလုပ္ရင္ရျပီလို႕သေဘာပိုက္ျပီးေနၾကရင္ေနာင္အႏွစ္တရာ၊ဗမာျပည္မွာစစ္မွန္တဲ့သာသနာေတာ္ရွိေနပါဦးမလား?
ဘူတန္လို၊အႏၵိယလို၊တိဗက္လို၊တျခားဗုဒၶဘာသာေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့နိုင္ငံေတြလိုျဖစ္မသြားနိုင္ဘူးလား?ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနစဥ္က၊မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ကိုေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ကုရုတိုင္းဟာ၊ယခုတိဘက္ျပည္ေနရာပါလို႔ကႏၷီဆရာေတာ္ၾကီးျပဳစုေတာ္မူတဲ့သစၥာပါရဂူ၊ေယာဂီပါရဂူက်မ္းေတြမွာအတိအလင္းေတြ႔ရတယ္၊ဒီေလာက္သာ သနာေတာ္အတြက္အေရးၾကီးတဲ့ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ကိုေဟာခဲ့တဲ့ တိဗက္မွာ သာသနာေတာ္ရဲ႕အနစ္အသား
ျဖစ္တဲ့၀ိပႆနာတရားေတာ္မက်န္ခဲ့ဘူးလို႕ ထင္ရပါတယ္၊ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုတာကိုေတာ့ သမိုင္းပညာရွင္နဲ႕ သုေတသီေတြ ပိုျပီးသိမွာပါ၊။
အခုအြန္လိုင္းေပၚမွာ..တခ်ိန္တံုးက၀ိနိစၦယခ်ထားျပီးျဖစ္တဲ့ဗာလဓမၼေတြျပန္ျပီးအသက္၀င္လာေနသလို၊ဘုရားေတာင္မွမွားေနတယ္လို႕ေျပာတဲ့အသံတခ်ဳိ႕လည္းၾကားေနရပါတယ္၊ဒါသာသနာေတာ္အတြက္မေကာင္းတဲ့ဟာေတြပါ၊ ျပီးေတာ့ရါပ္သာေတာင္ ေျခတစ္ လွမ္း မထိုး ဘူးတဲ့သူမ်ားက ေသာတပန္ျဖစ္ ေနၾကတာကို က်ေနာ့္မိတ္ေဆြဆရာ၀န္ၾကီးေျပာတာ သိရတယ္၊ရင္ေမာပါတယ္၊ ။
တကယ္တမ္းတရားေတာ္ကို သိခ်င္တတ္ခ်င္နားလည္ခ်င္ရင္ဆရာရွာပါ၊ ေသေသခ်ာ ခ်ာ သင္ပါ၊ အာဒထုတ္ပါ လို႔ေမတၱာရပ္ခံျခင္ပါတယ္၊ လက္ထပ္သင္မွရတာပါ၊ဥပသကာတို႕ညံ့တယ္ေျပာ လည္းရပါတယ္၊စာဖတ္တာ နဲ႔ လက္ေတြ႔ လုပ္တာဟာတစ္ျခားစီပါ၊ ရိပ္သာတစ္ခု တည္းမွာတင္ အခ်ိန္ယူျပီး (၁) လ (၂) လေလာက္ လုပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္၊ ဘယ္နည္း ေကာငး္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ကိုယ့္ တိုင္ေရြးခ်ယ္ရမွာပါ။ ရမ္းလုပ္ရမ္းေျပာတာနဲ့လုပ္ၾကည့္ျပီးေျပာတာကြာပါတယ္စာဖတ္ရုံသက္သက္၊ေတြးေတာၾကံစည္ေနရုံသက္သက္နဲ႕ ဘုရားဆို လိုတဲ့သစၥာတရားကို ဘယ္ ေတာ့မွ မသိပါ ဘူး၊ ဆရာဆိုတဲ့ေနရာမွာလည္း လူဆရာ၊ရဟန္းဆရာ၊စာဆရာ အား လံုး လို ပါတယ္၊
က်ေနာ္ကိုတိုင္လည္းအမွားမကင္းခဲ့ပါ၊ရိပ္သာကထြက္ေျပးဖူးသလို၊စိတ္ၾကီး၀င္ျပီးဓုတင္ေဆာင္တာေသးမွတ္တတ္လူးေအာင္ ေၾကာက္လွန္႔ထြက္ေျပးခဲ့ဘူး ပါတယ္၊ ထိုင္ရက္အိပ္ေပ်ာ္ေနတာကို စ်န္၀င္စားေတယ္လို႕ ထင္ဘူး သလို၊ဟို ပဲေရာက္ေနသလို ထင္ခဲ့ ဖူးပါတယ္၊ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္ေသးမွန္သိလာ တယ္၊ အခု လည္း ဘာမွ မဟုတ္ေသးပါလိုေျပာ လိုပါတယ္၊။ သာသနာေတာ္ရဲ႕တကယ့္ အနစွစ္ကို ေတြ႔ ခ်င္ရင္ဆရာေကာင္းကိုရွာၾကပါ လိုံ ေမတၱာရပ္ခံလိုက္ပါတယ္။
လိပ္စာလည္းေျပာင္းပါတယ္ခင္ ဗ်
Thursday, February 26, 2009
ေထရ၀ါဒသို႔ ဦးခိုက္ျခင္း အပိုင္း(၂)
က်ေနာ္အေနနဲ႔ ဘာသာေရးစာေပအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ေရးျဖစ္ လည္းဆိုရင္ ၾကီက်ယ္တယ္ လို႔ပဲေျပာ ၾကပါေစ
ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမကို ဗုဒၶအလိုေတာ္က်သိေစခ်င္တယ္..ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ႕တကယ့္ဆို လိုရငး္ကဘာ လဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႕ မသိသိေအာင္ၾကိဳးစား အား ထုပ္သင့္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယုံၾကည္တယ္ က်ေနာ္ယုံတဲ့ အတိုင္း ဘုရားစကားေတာ္မွန္သမွ်ကို ေပၚယံအသိေလးနဲ႔ တင္ သိျပီးမေနမိေအာင္ေပါ့ေလ ၾကိဳးစားေနမိတယ္ ဆရာရွာတယ္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ သံသယဆူးကို ခ်ဳိးဖို႔ ျပီးေတာ့ မွားေနတဲ့အယူကို အမွန္ေရာက္ ေအာင္ျပေပးဖို႕ ဆရာ ရွာတယ္ ။ခ်ည္းကပ္တယ္ ေမးျမန္းတယ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာတယ္ က်င့္တယ္ ဒီလုပ္ေနရင္းနဲ႔မွသံသယရွိလာရင္ ရင္ထဲမရွင္းလာရင္ ေမးတယ္ မရွင္းရင္ ရွင္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူကိုညြန္ျပေစတယ္ ညြန္တဲ့ဆီသြားတယ္။
က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း ရွင္းေလထုံေလေမးခြန္းေတြမ်ားလာေလပါပဲမရွင္းလို႕ရွင္းပါတယ္ဆိုေနမွအဲဒီလို ရွင္းတဲ့ေနရာက ေမး ခြန္းေတြကျပန္ထြက္လာတယ္အဲဒီလိုနဲ႔က်ေနာ့္မွာဆရာေတြမ်ားလာတယ္အသားလည္းနဲနဲက်လာတယ္ ဆိုပါေတာ့..ရင္ထဲလည္းရွင္းတန္သမွ်ရွင္းလာေနျပီေလ၊ အကုန္လံုးေတာ့မရွင္းေသးဘူးဗ်။
ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ လည္း ၊သုတမယညဏ္၊စိႏၱမယညဏ္၊ ဘာ၀နာမယညဏ္ဆိုျပီး တဆင့္ထက္တဆင့္ျမင့္တဲ့ညဏ္ ေတြထဲမွာေတာင္မွ က်ေနာ္ရွင္းတာသုတမယညဏ္ေလးပါဗ်ာ အဲဒီသုတမယညဏ္နဲ႕တင္ရွင္းသင့္သေလာက္ရွင္းဖို႔ က်ေနာ္မ နည္းၾကိဳးစားခဲ့ရတာပါ။
ေနာ္ထပ္ စိႏာၱမယညဏ္ နဲ႕ ဘာ၀နာမယ ညဏ္ေတြအတြက္ လက္က်န္ျဖတ္သန္းရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားရဦးမွာ ေလ..။ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေထရ၀ါဒ ဆိုတာတျခားဘယ္ဘာသာကိုမဆို ေစာ္ကား၊ပုတ္ခတ္၊ အတင္းေျပာခ်င္း အလွ်င္းမရွိဘူး လို႔က်ေနာ္ သင္ခဲ့ရပါတယ္၊ျမတ္စြာဘုရာပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းဟာ ေလာကသားအားလံုးအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီအတိုင္းလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ၊ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေရာဂါတန္း လမး္နဲ႔ေတာင္မွ ေလာက အတြက္ လုပ္ေဆာင္ ေတာ္မူသြားတာကို အားလုံးသိျပီးသာပါ။
အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္အိပ္စက္ခိ်န္အလြန္နည္းေနတဲ့ၾကားကအလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တာကိုေတြးမိတိုင္းရွိခိုးမဆံုးျဖစ္ရပါတယ္
မနက္မိုးေသာက္အာရုံတက္တာနဲ့ဘယ္သူ႕ကိုကူညီရမလဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔နုိးေတာ္မူေနပါျပီေတြ႔ျပီဆိုတာနဲ႔အတန္စားမခြဲေရာက္ေအာင္သြားျပီး ခၽႊတ္ေတာ္မူတယ္၊
သစၥာညဏ္ေရာင္အတြက္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာပါရမီျဖည့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ျမတ္စြာဘုရားကိုေတြးမိတိုင္းလည္း
သာသနာေတာ္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုပိုျပီးသိလာသလိုခံစားရတယ္၊က်ေနာ္တို႕အခုရွိေနတဲ့အဆံုးအမေတြကိုတကယ္တန္ဖိုးထားတတ္ေနရဲ႕
လားဆိုတာေမးစရာေတြေပါ့၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕နုိးထျခင္းဟာျမတ္စြာဘုရားလို အေကာင္ဆံုးႏုိးထျခငး္မဟုတ္ေတာင္မွ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေအာက္က ေျခမုန္႕ေလးေလာက္ေတာ့ျမတ္စြာဘုရားကိုအတုခိုးက်င့္ၾကံသင့္ပါတယ္လို႕က်ေနာ္ယံုတယ္ေလ၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုးအမ ေတြဟာ လက္ေတြ႕က်င့္နုိင္ဖို႕အထိသိထားတတ္ထားရမဲ့တာ၀န္ဟာက်ေနာ္တို႔အားလံုးမွာရွိပါတယ္၊။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕အဆံုးအမတိုင္းဟာ၊သစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ပရမတၳသစၥာနဲ႕သမုတိသစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ဒီေတာ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုအမတိုင္းကိုသစၥာျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါမွဘုရားအလိုေတာ္က်ျဖစ္ရမွာပါေနာက္တဆင့္ထပ္ျပီေတြးၾကည့္ရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ညဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ ေလးေပါ့။
ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက ေလာကကို ဘာ၀နာမယညဏ္ျဖင့္ သုညတ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို႔ ဒီအဆင့္ထိ က်ေနာ္တို႕သြားရမွာ အဲဒီမတိုင္ခင္ျပဳက်င့္ရမဲ့ အက်င့္ေတြထဲမွာ အစဥးီက သီလ(ကိုယ္က်င့္သိကၡာ)ဆိုတာ အားလံုးလက္ခံတယ္၊ဒါေပမဲ့က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာပိုင္း အရမ္းအားနည္း ေနျပီ၊နုိင္ရင္ျပီး ရတာအကုန္ယူဆိုတဲ့
အေဟတုက၀ါဒေတြကို ရင္ထဲမွာထာေနၾကျပီး ေထရ၀ါဒဆိုတာပါးစပ္ေလာက္ပဲက်န္ေနတဲ့အေနထားပါ၊
ေထရ၀ါဒကိုလက္ေတြ႔က်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိအတၱကိုတတ္နုိင္သေလာက္ခ၀ါခ်ေဆးေၾကာရမယ္ေလ၊ပထမအဆင့္က လူကိုလူလို႔ျမင္တဲ့အျမင္ရွိဖို႔လိုပါတယ္၊ဒုတိယအဆင့္ကလူကိုရုပ္နာမ္အျဖင့္ျမင္ရပါ့မယ္ေနာက္ဆံုးတတိယအဆင့္ေရာက္ေတာ့မွ လူကိုသုညတအဆင့္ျမင္ပါလိမ့္မယ္၊မလြယ္ေတာ့မလြယ္မွန္းသိပါတယ္၊လုပ္ရမွာပါေလ၊ေထရ၀ါဒရႈေထာင့္ကေလာက
ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.....
ေမတၱာနဲ႔ သုညတ ဒီနွစ္ခုကိုတိတိက်က်ကိုင္စြဲအသုံးခ်ရပါလိမ့္မယ္
မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕လြဲေနပါတယ္၊ နဲနဲေလးမဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ၊အမ်ားၾကီးကိုလြဲေနပါတယ္၊ အခုဆိုရင္သာသနာေတာ္ႏွစ္ေပါင္း၂၅၅၂ႏွစ္ရွိပါျပီ၊က်ေနာ္တို႕ဆက္ျပီးလုပ္ရပါ့မယ္၊ေမတၱာဆိုေတာ့တျခားဘာသာေတြမွာလည္း ေမတၱာရွိေနတာပဲ ဘာကြာလဲ၊ဒါသိကိုသိရမယ့္ဟာေလေနာ္၊
ဒီေတာ့စဥ္းစားပါ ဘယ္လိုကြာလဲ၊ ေထရ၀ါဒကိုအမွန္တကယ္ခ်ည္းကပ္မယ္ဆိုရင္ အေရးပါတဲ့အခ်က္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါတယ္၊ ဆရာ့ညဏ္၊စာအုပ္ညဏ္၊အငွါးညဏ္မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါ၊
က်ေနာ္လည္း သိသေလာက္ေလးျပန္ေျပာေနတာပါ၊ဒီသသနာေတာ္ၾကီးကိုအေျခခံျပီးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ဥပေဒ၊ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေပးၾကပါ၊
ဒီေတာ့ဒီသာသနာေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးျခင္း၊ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းဆိုတာ၊ က်ေနာ္တို႔ကြယ္ေပ်ာက္တာပါပဲ၊ဒီေတာ့ဒီတာ၀န္ဟာ
အာလံုးမွာရွိေနပါတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္ေလ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ။
က်ေနာ္ဘာမွမဟုတ္ဘူး သာသနာေတာ္ကိုခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊အဲ သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊ သာသနာေတာ္ရဲ႔တန္ဖိုး ကို နား လည္ ေအာင္ က်ဳိးစာေနသူတစ္ေယာက္ပါ ထိုက္သင့္သေလာက္ လည္း နား လည္ ပါတယ္။
အေျခခံအက်ဆုံး က်မ္းစာ လို႔က်ေေနာ္တို႔နား လည္ေနတဲ့ပရိတ္ေတာ္ၾကီးေတြ ထဲမွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ မသိနိုင္ေသးတဲ့ လမ္းညြန္ခ်က္ေတြပါေနပါတယ္(မွတ္ခ်က္- ပညာရ်င္မ်ားတတ္သိနားလည္ျပီးသူမ်ား ကို မဆို လိုပါ ၊က်ေနာ္ကန္ေတာ့ ပါတယ္)
ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္ကို အေျခခံျပီးေရးတဲ့ စာမွန္သမွ်ဟာ သစၥာနဲ႔ မလြတ္ပါဘူး၊ ဒီေတာ့ စာဖတ္တိုင္း သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ ဖတ္ဖို႕က က်ေနာ္တို႔တာ ၀န္ေလ၊
ျမင္တဲ့ အျမင္တိုင္း ကလည္း သစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ ျမင္တဲ့ အျမင္ ျဖစ္ဖို႔ လို ပါတယ္၊ အငွားသိ ကို ဦးစားမေပး ဦးေခါင္းမခ်တဲ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကိုအငွားသိနဲ႔လမ္းဆုံးေနတာဟာျမတ္စြာဘုရားကိုေစာ္ကားေနသလိုပါပဲ လို႕ က်ေနာ္ ထင္တယ္။
ဒီေတာ့ အင္မတန္ေလးနက္သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဆိုတာ သမုတိသစၥာေရာ ဓ ပရမတၳသစၥာကိုပါ ပိုင္ႏုိင္သိျမင္ေစတဲ့ အနိင္းမဲ့သင္ၾကား ခ်က္ ပါလို႔ မွတ္ ယူနား လည္ ေနမိပါတယ္။
ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမကို ဗုဒၶအလိုေတာ္က်သိေစခ်င္တယ္..ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ႕တကယ့္ဆို လိုရငး္ကဘာ လဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႕ မသိသိေအာင္ၾကိဳးစား အား ထုပ္သင့္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယုံၾကည္တယ္ က်ေနာ္ယုံတဲ့ အတိုင္း ဘုရားစကားေတာ္မွန္သမွ်ကို ေပၚယံအသိေလးနဲ႔ တင္ သိျပီးမေနမိေအာင္ေပါ့ေလ ၾကိဳးစားေနမိတယ္ ဆရာရွာတယ္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ သံသယဆူးကို ခ်ဳိးဖို႔ ျပီးေတာ့ မွားေနတဲ့အယူကို အမွန္ေရာက္ ေအာင္ျပေပးဖို႕ ဆရာ ရွာတယ္ ။ခ်ည္းကပ္တယ္ ေမးျမန္းတယ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာတယ္ က်င့္တယ္ ဒီလုပ္ေနရင္းနဲ႔မွသံသယရွိလာရင္ ရင္ထဲမရွင္းလာရင္ ေမးတယ္ မရွင္းရင္ ရွင္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူကိုညြန္ျပေစတယ္ ညြန္တဲ့ဆီသြားတယ္။
က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း ရွင္းေလထုံေလေမးခြန္းေတြမ်ားလာေလပါပဲမရွင္းလို႕ရွင္းပါတယ္ဆိုေနမွအဲဒီလို ရွင္းတဲ့ေနရာက ေမး ခြန္းေတြကျပန္ထြက္လာတယ္အဲဒီလိုနဲ႔က်ေနာ့္မွာဆရာေတြမ်ားလာတယ္အသားလည္းနဲနဲက်လာတယ္ ဆိုပါေတာ့..ရင္ထဲလည္းရွင္းတန္သမွ်ရွင္းလာေနျပီေလ၊ အကုန္လံုးေတာ့မရွင္းေသးဘူးဗ်။
ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ လည္း ၊သုတမယညဏ္၊စိႏၱမယညဏ္၊ ဘာ၀နာမယညဏ္ဆိုျပီး တဆင့္ထက္တဆင့္ျမင့္တဲ့ညဏ္ ေတြထဲမွာေတာင္မွ က်ေနာ္ရွင္းတာသုတမယညဏ္ေလးပါဗ်ာ အဲဒီသုတမယညဏ္နဲ႕တင္ရွင္းသင့္သေလာက္ရွင္းဖို႔ က်ေနာ္မ နည္းၾကိဳးစားခဲ့ရတာပါ။
ေနာ္ထပ္ စိႏာၱမယညဏ္ နဲ႕ ဘာ၀နာမယ ညဏ္ေတြအတြက္ လက္က်န္ျဖတ္သန္းရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားရဦးမွာ ေလ..။ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေထရ၀ါဒ ဆိုတာတျခားဘယ္ဘာသာကိုမဆို ေစာ္ကား၊ပုတ္ခတ္၊ အတင္းေျပာခ်င္း အလွ်င္းမရွိဘူး လို႔က်ေနာ္ သင္ခဲ့ရပါတယ္၊ျမတ္စြာဘုရာပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းဟာ ေလာကသားအားလံုးအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီအတိုင္းလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ၊ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေရာဂါတန္း လမး္နဲ႔ေတာင္မွ ေလာက အတြက္ လုပ္ေဆာင္ ေတာ္မူသြားတာကို အားလုံးသိျပီးသာပါ။
အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္အိပ္စက္ခိ်န္အလြန္နည္းေနတဲ့ၾကားကအလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တာကိုေတြးမိတိုင္းရွိခိုးမဆံုးျဖစ္ရပါတယ္
မနက္မိုးေသာက္အာရုံတက္တာနဲ့ဘယ္သူ႕ကိုကူညီရမလဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔နုိးေတာ္မူေနပါျပီေတြ႔ျပီဆိုတာနဲ႔အတန္စားမခြဲေရာက္ေအာင္သြားျပီး ခၽႊတ္ေတာ္မူတယ္၊
သစၥာညဏ္ေရာင္အတြက္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာပါရမီျဖည့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ျမတ္စြာဘုရားကိုေတြးမိတိုင္းလည္း
သာသနာေတာ္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုပိုျပီးသိလာသလိုခံစားရတယ္၊က်ေနာ္တို႕အခုရွိေနတဲ့အဆံုးအမေတြကိုတကယ္တန္ဖိုးထားတတ္ေနရဲ႕
လားဆိုတာေမးစရာေတြေပါ့၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕နုိးထျခင္းဟာျမတ္စြာဘုရားလို အေကာင္ဆံုးႏုိးထျခငး္မဟုတ္ေတာင္မွ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေအာက္က ေျခမုန္႕ေလးေလာက္ေတာ့ျမတ္စြာဘုရားကိုအတုခိုးက်င့္ၾကံသင့္ပါတယ္လို႕က်ေနာ္ယံုတယ္ေလ၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုးအမ ေတြဟာ လက္ေတြ႕က်င့္နုိင္ဖို႕အထိသိထားတတ္ထားရမဲ့တာ၀န္ဟာက်ေနာ္တို႔အားလံုးမွာရွိပါတယ္၊။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕အဆံုးအမတိုင္းဟာ၊သစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ပရမတၳသစၥာနဲ႕သမုတိသစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ဒီေတာ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုအမတိုင္းကိုသစၥာျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါမွဘုရားအလိုေတာ္က်ျဖစ္ရမွာပါေနာက္တဆင့္ထပ္ျပီေတြးၾကည့္ရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ညဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ ေလးေပါ့။
ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက ေလာကကို ဘာ၀နာမယညဏ္ျဖင့္ သုညတ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို႔ ဒီအဆင့္ထိ က်ေနာ္တို႕သြားရမွာ အဲဒီမတိုင္ခင္ျပဳက်င့္ရမဲ့ အက်င့္ေတြထဲမွာ အစဥးီက သီလ(ကိုယ္က်င့္သိကၡာ)ဆိုတာ အားလံုးလက္ခံတယ္၊ဒါေပမဲ့က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာပိုင္း အရမ္းအားနည္း ေနျပီ၊နုိင္ရင္ျပီး ရတာအကုန္ယူဆိုတဲ့
အေဟတုက၀ါဒေတြကို ရင္ထဲမွာထာေနၾကျပီး ေထရ၀ါဒဆိုတာပါးစပ္ေလာက္ပဲက်န္ေနတဲ့အေနထားပါ၊
ေထရ၀ါဒကိုလက္ေတြ႔က်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိအတၱကိုတတ္နုိင္သေလာက္ခ၀ါခ်ေဆးေၾကာရမယ္ေလ၊ပထမအဆင့္က လူကိုလူလို႔ျမင္တဲ့အျမင္ရွိဖို႔လိုပါတယ္၊ဒုတိယအဆင့္ကလူကိုရုပ္နာမ္အျဖင့္ျမင္ရပါ့မယ္ေနာက္ဆံုးတတိယအဆင့္ေရာက္ေတာ့မွ လူကိုသုညတအဆင့္ျမင္ပါလိမ့္မယ္၊မလြယ္ေတာ့မလြယ္မွန္းသိပါတယ္၊လုပ္ရမွာပါေလ၊ေထရ၀ါဒရႈေထာင့္ကေလာက
ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.....
ေမတၱာနဲ႔ သုညတ ဒီနွစ္ခုကိုတိတိက်က်ကိုင္စြဲအသုံးခ်ရပါလိမ့္မယ္
မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕လြဲေနပါတယ္၊ နဲနဲေလးမဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ၊အမ်ားၾကီးကိုလြဲေနပါတယ္၊ အခုဆိုရင္သာသနာေတာ္ႏွစ္ေပါင္း၂၅၅၂ႏွစ္ရွိပါျပီ၊က်ေနာ္တို႕ဆက္ျပီးလုပ္ရပါ့မယ္၊ေမတၱာဆိုေတာ့တျခားဘာသာေတြမွာလည္း ေမတၱာရွိေနတာပဲ ဘာကြာလဲ၊ဒါသိကိုသိရမယ့္ဟာေလေနာ္၊
ဒီေတာ့စဥ္းစားပါ ဘယ္လိုကြာလဲ၊ ေထရ၀ါဒကိုအမွန္တကယ္ခ်ည္းကပ္မယ္ဆိုရင္ အေရးပါတဲ့အခ်က္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါတယ္၊ ဆရာ့ညဏ္၊စာအုပ္ညဏ္၊အငွါးညဏ္မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါ၊
က်ေနာ္လည္း သိသေလာက္ေလးျပန္ေျပာေနတာပါ၊ဒီသသနာေတာ္ၾကီးကိုအေျခခံျပီးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ဥပေဒ၊ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေပးၾကပါ၊
ဒီေတာ့ဒီသာသနာေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးျခင္း၊ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းဆိုတာ၊ က်ေနာ္တို႔ကြယ္ေပ်ာက္တာပါပဲ၊ဒီေတာ့ဒီတာ၀န္ဟာ
အာလံုးမွာရွိေနပါတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္ေလ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ။
က်ေနာ္ဘာမွမဟုတ္ဘူး သာသနာေတာ္ကိုခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊အဲ သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊ သာသနာေတာ္ရဲ႔တန္ဖိုး ကို နား လည္ ေအာင္ က်ဳိးစာေနသူတစ္ေယာက္ပါ ထိုက္သင့္သေလာက္ လည္း နား လည္ ပါတယ္။
အေျခခံအက်ဆုံး က်မ္းစာ လို႔က်ေေနာ္တို႔နား လည္ေနတဲ့ပရိတ္ေတာ္ၾကီးေတြ ထဲမွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ မသိနိုင္ေသးတဲ့ လမ္းညြန္ခ်က္ေတြပါေနပါတယ္(မွတ္ခ်က္- ပညာရ်င္မ်ားတတ္သိနားလည္ျပီးသူမ်ား ကို မဆို လိုပါ ၊က်ေနာ္ကန္ေတာ့ ပါတယ္)
ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္ကို အေျခခံျပီးေရးတဲ့ စာမွန္သမွ်ဟာ သစၥာနဲ႔ မလြတ္ပါဘူး၊ ဒီေတာ့ စာဖတ္တိုင္း သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ ဖတ္ဖို႕က က်ေနာ္တို႔တာ ၀န္ေလ၊
ျမင္တဲ့ အျမင္တိုင္း ကလည္း သစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ ျမင္တဲ့ အျမင္ ျဖစ္ဖို႔ လို ပါတယ္၊ အငွားသိ ကို ဦးစားမေပး ဦးေခါင္းမခ်တဲ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကိုအငွားသိနဲ႔လမ္းဆုံးေနတာဟာျမတ္စြာဘုရားကိုေစာ္ကားေနသလိုပါပဲ လို႕ က်ေနာ္ ထင္တယ္။
ဒီေတာ့ အင္မတန္ေလးနက္သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဆိုတာ သမုတိသစၥာေရာ ဓ ပရမတၳသစၥာကိုပါ ပိုင္ႏုိင္သိျမင္ေစတဲ့ အနိင္းမဲ့သင္ၾကား ခ်က္ ပါလို႔ မွတ္ ယူနား လည္ ေနမိပါတယ္။
Tuesday, January 6, 2009
စေလဦးပုံည၏ သဂၤါယနာမွတ္တမ္း
က်ေနာ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္ဗ် အဲဒီစာအုပ္ကေတာ့ အခုဆိုရင္ ရွားပါးစာရင္း၀င္ေနပါျပီ ဒီအထဲက ဗဟုသုတအခ်ဳိ႔ကို မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့စိတ္က တားမႏုိင္ဆီးမရျဖစ္လာလို႕ ေလာေလာဆယ္ေရးေနတဲ့ ေထရ၀ါဒကို ဦးခိုက္ျခင္း အပိုင္း (၂)ကို ရပ္ျပီး ၾကား ျဖတ္ တင္လိုက္တာပါ အဲ မွားတာမွန္တာကေတာ့ပညာရွင္ေတြေျပာၾကပါလိမ့္မယ္က်ေနာ္အေနန႕ဲကကေတာ့ဒီစာကို ဖတ္ ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ေရွးကလူၾကီးေတြ သာသနာေတာ္ဆိုတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမထြန္းကားျပန္႔ ပြါးေရး သန္႔ရွင္းတည္တန္႔ေရးအတြက္ အလုပ္ေတြအမ်ားၾကီး လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ အခု က်ေနာ္တို႔အလွည့္ လို႔ေတြးမိတယ္…“လာ ၾကက်ေနာ္တို႕အတူတူ လုပ္ၾကမယ္” ။
စာအုပ္နာမယ္က သာသနမုခက်မ္း
ေရးတဲ့သူက ဆရာၾကီးဦျမသိန္းထြန္း
(ပိဋကတ္တၱရပါရဂူ-၀ိပႆနာဓမၼပါေမာကၡ)
( ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ေျမး)
အၾကိမ္က (တတိယအၾကိမ္)
ခုႏွစ္က (ျမန္မာ ၁၃၁၄ ခု)
ပုံနိပ္တိုက္က ေယာဂီပုံနိပ္တိုက္ ၂၄၅-လြီစၥလမ္း ၊ရန္ကုန္
ထုတ္ေ၀သူက ဦးေမာင္ၾကီး (ဆန္းလိုက္)
၂၈၃- ကရစ္လမ္း၊ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္း။
တန္ဖိုး ၂- က်ပ္တဲ့
အဲဒီအထဲက ဖတ္ရတာကို ျပန္ေျပာျပေၾကာင္းပါခင္ ဗ် ဒီအထဲမွာသဂၤါယနာ ဆိုတဲ့အခန္းပါပါတယ္
တစ္ျခား ေတာ္ ေတာ္နက္တဲ့၀ိပႆနာ ပြားနည္းေတြလည္းရွိပါတယ္ က်ေနာ္မၾကားေတာင္ မၾကားဘူးပါဘူးခင္ဗ် တခ်ဳိ႔ဆရာေတာ္ ေတြ ၊လူပုဂၢဳိလ္ေတြရဲ႕နည္းေတြပါတယ္၀ိပႆနာအေၾကာင္းကို ရွင္ျပထားတာပါ။ အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာတာက သဂၤါယနာဆိုတဲ့ အခန္းပါ။
ရြာစဥ္ရြာစားမင္းလွ သခၤယာဘြဲ႕ခံ စေလဦပုံညစီရင္အပ္ေသာ သာသနပေ၀ဏိယအလကာၤ၌ မင္းတံုးမင္းအထိ (၁၁)ၾကိမ္ေျမာက္သဂၤါယနာတင္ျပီးေၾကာင္းကိုေတြ႔ရသည္။
ပ႒မသဂၤါယနာ။ ။ ရာဇျဂိဳလ္ျပည္၊အဇာတသတ္မင္းသည္၊ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ ေလးလေျမာက္တြင္ အရွင္မဟာကႆပ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမႈဳးျပဳ၍ ရဟႏၱာျမတ္ ၅၀၀ တို႔နဲ႔(ရ) လ တိုင္တိုင္ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဒုတိယသဂၤါယနာ။ ။ေ၀သာလီျပည္ ကာလာေသာက မင္းသည္၊သာသနာႏွစ္ ၁၀၀ ၌ အရွင္မဟာယသ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမွဴးထား၍ရဟႏၱာ(၇၀၀) တို႔နဲ႕အတူ(၈) လတိုင္သဂၤါ ယနာတင္သည္။
တတိယသဂၤါယနာ။ ။ပါဋလိပုဋ္ သီရီဓမၼာေသာက မင္ၾကီး သာသနာႏွစ္ ၂၃၅ ႏွစ္၌အရွင္မဟာေမာဂၢလိတိႆပုတၱမေထရ္ ၾကီးအမွဴးျပဳ၍ ရဟႏၱာ(၁၀၀၀)နဲ႕ (၉)လ လုံး သဂၤါယနာ တင္ပါသည္။
စတၱဳထသဂၤါယနာ။ ။လကာၤဒီပကၽြန္း ၀ဋ္ဋ၈ါမဏိမင္းသည္ သာသနာႏွစ္ (၄၅၀)၌ ရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ကိုအမွဴးထားလွ်က္ ရဟႏၻာၾကီး (၅၀၀)တို႕နဲ႔ေပထက္အကၡရာတင္သည္။
ပဥၥမသဂၤါယနာ ။ ။ သာဂလျပည့္ရွင္မိလိႏၵမင္ၾကီးသည္ သာသနာႏွစ္(၅၀၀)၌ ရွင္နာဂသိန္ကိုအမွဴးထား၍ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဆ႒မသဂၤါယနာ။ ။ သု၀ဏၰဘုမၼိသထုံျပည္ဓမၼပါလမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၉၅၆)၌ ရွင္မဟာ ဗုဒၶ ေဃာသနဲ႕တိုင္ပင္၍ ပိဋကတ္သုံးပုံ၏အက်ဥ္းဂါထာေပါင္းတသိန္းေလးေသာင္း ရွိေသာ ၀ိသုဒၶိမဂ္အပါ၀င္ သဂၤါယနာတင္သည.္။
သတၱမသဂၤါယနာ။ ။ ပုဂံျပည္အေနာ္ရထာမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၁၆၀၁)ႏွစ္၌၊အတိုရသႏွစ္ ၄၉၁ ႏွစ္တြင္၊ ရဟႏၱာရွင္အရဟံကို အမွဴးျပဳလွ်က္၊ရဟႏၱာ(၁၀၀၀) တို႔နဲ႕အတူသဂၤါယနာတင္သည္။
အ႒မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာပူရအင္း၀ျမိဳ႕ေတာ္၌ သာသနာႏွစ္(၂၀၇၀)ျပည့္၊သကၠရာဇ္(၈၈၈) ခုႏွစ္ ရွမ္းသိုဟန္ဘြားသည္၊ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကိုဖ်က္ဆီးပစ္ရာတျပက္ျမိဳ႕သားရွင္တိႆဇနနဲ႔ဒုတိယေဇတ၀န္ဆရာေတာ္တို႕၊ညွိႏုိင္းတိုင္ပင္ၾကကာသဂၤါယနာတင္ၾကသည္။
န၀မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာသိခၤ ကုန္းေဘာင္ျပည္၊အေလာင္းမင္းတရားၾကီးသည္၊သာသနာႏွစ္ (၂၂၉၇)ႏွစ္၌သကၠရာဇ္ ၁၁၁၅ ခုႏွစ္တြင္၊ မဟာအတုလယသဓမၼရာဇာဂုရု၊နာမံေတာ္ရွိေသာ မေထရ္ၾကီး ကိုအမွဴးျပဳ၍ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဒသမသဂၤါယနာ။ ။ အင္း၀ျပည္စဥ္႕ကူမင္းသည္သသသနာႏွစ္(၂၃၂၀)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္(၁၁၃၈) ခုႏွစ္တြင္၊ ရွင္၇င္းမတိမာန္၊ရွင္နႏၵမာလာတို႔နဲ႕သဂ္ြယနာတင္သည္။
ဧကဒသမသဂ္ါယနာ။ ။ရတနာပုံမႏၱေလးေနျပည္ေတာ္မင္းတံုးမင္းျမတ္သည္၊သာသနာႏွစ္(၂၄၁၅)ႏွစ္ သကၠရာဇ္(၁၂၃၃)ခုႏွစ္၌၊ပရိယတၱိ၀ိသာရဒ သီလ၀ိသုဒၶိျဖစ္ေတာ္မူေသာရာဇဂုရုတံဆိပ္ေတာ္ရ၊ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ပိဋကတ္သုံးပုံ၌၊လိမၼာေတာ္မူၾကကုန္ေသာ၊ ရဟန္း(၂၀၀၀)တို႕အျပင္၊အတြင္း ၀န္ခန္းပတ္ျမိဳ႕စားၾကီးမင္းၾကီးမဟာဥဇနာ၊ေယာျမိဳ႕စားမင္းၾကီးမင္းလွမဟာစည္သူ၊သံေတာ္ဆင့္မိုင္းခိုင္းျမိဳ႕စားသီရိေဇယ်သူ၊သံေတာ္ဆင့္ေနမ်ဳိးရာဇစည္သူတို႕ကိုၾကပ္ေစ၍(၅)ႏွစ္ေက်ာ္မွ်ေရးသားထုလုပ္ေစေသာ၊ ၀ိနည္း၅ က်မ္းပါဠိ္ေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၁၀၀)အဘိဓမၼာခုႏွစ္က်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ (၂၀၈)ခ်ပ္၊သုတ္သုံက်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၄၁၀)တို႕ကိုကုသိုလ္ေတာ္၊ေလာကမာရဇိန္ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း၊အုတ္ျပာႆတ္ဂူ၊(၇၂၈)လံုးတည္ေတာ္မူ၍စုစုေပါင္းေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၇၂၈)တြင္၊ ေက်ာက္စာပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို၊ေသလကၡရသဂၤါယနာတင္သည္။
ဒါ စေလဦးပုံညရဲ႕သဂၤါယနာတင္စာရင္းပါ၊ပဥၥမအၾကိမ္ကေန၊ဒသမအၾကိမ္ထိသဂၤါယနာတင္စာရင္းဟု ဆရာေတာ္ၾကီပညာရွင္ၾကီးမ်ားအမွတ္မယူေသာ္လည္း၊ေရွးျမန္မာတို႔သည္မိမိတို႔၏စြမ္းေအားရွိသ ေလာက္ သာသနာေတာ္တည့္တန္႔ေရး၊သန္႕ရွင္းေရး၊ျပန္႔ပြါးေရးကို၊ဦးလည္မသုံထမ္းရီကခဲ့ၾကပါသည္ ဆိုေသာအေထာက္ထား ကိုျပနုိင္ခဲ့ပါသည္ဟုဆိရပါမည္၊
အခုေသာ္ကား သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေနေစရန္ အကၽြန္တို႔၀န္သာျဖစ္ေတာ့အံ့။
Friday, January 2, 2009
ေထရ၀ါဒသို႕ ဦး ခိုက္ျခင္း(၁)
ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးမသာသနာေတာ္သည္ အိႏၵိယ၌ BC ၆ ရာစုမွစခဲ့၏ AD ၁၂ ရစု၌ကြယ္၏ ခန္ပမွန္ူတြက္ခ်က္ရမည္ဆိုလွ်င္ ပင္ရင္း႒ာန၌ သာသနာေတာ္ဟူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၈၀၀)မွ်သာတည္ခဲ့ျပီးေနာက္၊ ၀ါဒအႏၱရယ္။ျပည္တြင္းျပည္ပအႏၱရယ္တို႔ေၾကာင့္ မူလေနရာ၌ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရပါ၏
ျဗာသၼဏ၀ါဒနဲ႕တိုက္ခိုက္ရင္း မူလေထရ၀ါဒသည္ မဟာယနသို႕ ကူးခဲ့ရ၏ ေနာ္ဆံုးမူလပင္မ နယ္ေျမ ျဖစ္ေသာအိႏၵယမွလြင့္ထြက္ ခဲရသည္ကို က်ေနာ္တု႔ိေတြ႕ရ၏ ဖတ္ရ၏ ထို႕အတူ ၾကားနာခဲ့ရပါ၏ က်ေနာ္တိုကသည္လည္း စစ္မွန္ေသာ ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးအမကိုရခဲ့ပါ၏ ရခဲ့သည္ဟုဆိုရာ၌
ဒႆနလည္းပါ၏ က်င့္စဥ္လည္းပါ၏ ၀ိဇၨာ(အသိ) စရဏ(အသိနဲ႔ထပ္တူညီေသာအက်င့္) ကို လည္းရခဲ့ပါ၏ သို႕ေသာ္ ကံတရားေၾကာင့္ ခ်ဥ္းက်ေနာ္တို႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ကို ရခဲ့ပါသည္ဟုဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္အား က်ေနာ္တို႔ဆီအေရာက္ သယ္ ေဆာင္လာ ခဲ့ၾကကုန္ေသာ မေထရ္ျမတ္ တို႕နဲံသာသနာျပဳ ပုဂၢဳလ္အေပါင္းတို႔၏ေက်းဇူးတရားကို ေမ့ေနျခင္သာျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ ေက်းဇူးကင္းသူဟူ၍ မရွိ သူ႕ေက်းဇူးကိုသိျပီးဆပ္ရမည္သာ။
ထိုေက်းဇူးရွင္တို႔၏စြြမ္းေဆာင္မႈတို႕ေၾကာင့္ရ၇ွိလာေသာက်ေနာ္တို႔၏ ေရေျမေပၚ၌ ေထရ၀ါဒ သည္ အမွန္တကယ္ ခိုင္ ခန္႔စြာရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ျပီးဟုဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႕သည္အမွန္တကယ္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ျပီးျဖစ္ပါမည္
စင္စစ္ျမန္မာျပည့္သို႕ေထရ၀ါဒေရာက္ရွိေနသည္မွာၾကာခဲ့ျပီျဖစ္သည္ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး ကိုးတိုင္းကို႒ာနသာသနာျပဳလြတ္စဥ္ကပင္ျဖစ္၏၊အေထာက္အထာမခိုင္ေသာအျဖစ္မ်ားရွိေနေစ ကာမူ ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကတည္းက ျမန္မာျပည္သို႕သာသနာေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ဘုရားသမိုင္းမ်ာကဆို၏
ထိုမွ်ႏွစ္ေပါင္းၾကာခဲ့ျပီ္ျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တို႔အမိေျမေပၚရွိေထရ၀ါဒသည္ မျပိဳနုိင္ေသာအင္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နုိင္ပါျပီေလာ?
ထိုေမးခြန္းကို ေျဖရန္အတြက္ က်ေနာ္တို႔သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမကိုျပန္လည္တူးေဖၚရပါလိမ့္မည္။
အမွန္အားျဖင့္ဗုဒၶ၀ါဒ ဟူသည္ သစၥာ၀ါဒသာျဖစ္၏ ျမတ္ဗုဒၶကို တနည္းအားျဖင့္“သိသူ” ဟုဆိုၾက၏ ဘာကိုသိသနည္းဟုေမးေသာ္။သစၥာတရားကိုသိသူျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ သိစိတ္စိတ္ေသာသတၱ၀ါတိုင္း သည္ သိစရာအာရုံကို သိ ၾကသည္ သာျဖစ္ပါ၏ သိုေသာ္ သိပုံျခင္းကားမတူေခ်။ သိသည္ဟူဆိုရာ၌ လည္း ကြဲ၏ မိမိညဏ္အဆင့္ကို မွီ၍ အသိကြဲၾကသည္မွာ ေလာကနိယာမျဖစ္သည္သာ။
သုတမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ စိႏၱမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ ဘ၀နာမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏
ထိုေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အႏၶပုထုဇဥ္တို၏အျမင္အရ လူတြင္ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ကု လားတရုပ္ ရွိ၏
ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တြင္ လူကို လူလိုျမင္၏ အရါယာအဆင့္တို႕တြင္မူ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရ အျဖစ္ျမင္ သည့္တိုင္ အဆင့္ ဆင့္သြား၏ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္မူကား ကိေလသာကို အၾကြင္းမဲ့ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္ ၍ ေလာကတစ္ခု လံုးကို သုညတ အျဖစ္သာျမင္ေတာ့၏
သို႕အတြက္ျမတ္စြာ ဘဳ၇ားရွင္၏ အဆံုးအမ ဓမၼသည္ ဘက္ လိုက္မႈအကင္းဆံုးျဖစ္ပါ၏
ကိေလသာတန္း လန္းနဲ႔ျပဳစုထားေသာ အယူအေတြးမ်ားတြင္ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို ဘက္လိုက္မႈ ပါသည္ကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ရမည္သာျဖစ္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘု၇ားရွင္၏ မဟာၾသ၀ါဒ ကား။
မေကာင္းမႈေရွာင္
ေကာင္းမႈေဆာင္
ျဖဴေအာင္စိတ္ကို ထား ဟု လူတိုင္း အထူးသျဖင့္ဗုဒၶ ၀ါဒကိုေလ့လာ ဘူးသူတိုင္းသိေနျပီး ျဖစ္ပါ၏ သို႕အတြက္ ေထရ၀ါဒ ကို သုံသပ္ဆင္ျခင္ရာတြင္ အဆိုပါတရားကို လက္ကိုင္ျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ေထရ၀ါဒ၏ ပန္းတိုင္သည္ သနၱိသုချဖစ္၏ ပန္းတိုင္သို႔သြားရတာ တြင္ က်ေနာ္တို႕သည္ ကိေလသာ
မစင္ေသးသည့္ အားေလ်ွာ္စြာ မေကာင္း မႈ ။ေကာင္း မႈတို႕ကို ျပဳ လုပ္မည္သာျဖစ္ပါသည္။သို႕ ေသာ္ လည္းက်ေနာ္တို႕သည္မိမိ၏အတၱအားေရွ႕တန္းမတင္မိေစရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သင့္ပါ၏
မေကာင္မႈ ကို မလြဲသာ၍ျျပဳ လုပ္ရသည့္တိုင္ေအာင္ေလာက၌ဓမၼထြန္းကား ေရးအတြက္သာ ျဖစ္သင့္ပါ၏
အမွန္စင္စစ္ ေထရ၀ါဒ ကို လက္ေတြ႔က်င့္သးုံမည္ဟုဆိုပါလွ်င္ မိမိကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ျဖဴသည္ ထက္ ္ျဖဴေအာင္ သီလျဖင့္္ ေဆးေၾကာရပါမည္။ မိမိစိတ္ကို လည္းျဖဴသထက္ျဖဴေအာင္ သမာဓိျဖင့္ လည္း ေကာင္း ဘာ၀နာ ျဖင့္လည္းေကာင္း အထပ္ထပ္ေဆးေၾကာသန္႔စင္ေစရပါမည။္ မဟုတ္ပါ္ က်ေနာ္တို႔၏ေထရ၀ါဒ သည္ လည္း က်ေနာ္ တို႔ေျမေပၚမွ လြင့္ပါ လိမ့္မည္။
ဤေနရာ၌ အလြန္မွတ္သားဖြယ္ သံေ၀ဂရဖြယ္ က်ေနာ္တို႔ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရမည့္စကားတခ်ဳိ႕ကို ထပ္၍ တစ္ခါျပန္ေျပာရပါလွ်င္….
“ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ဟူသည္။ ေက်ာက္သားမ်ား။သံမ်ား အဂၤေတမ်ားမဟုတ္။
အေဆာက္အအုံဆိုင္ရာပစၥည္းဟူသမွ်တို႕သည္ တစ္ခ်ိန္ကမည္မွ်ပင္လက္ရာေျမာက္ေစကာမူ။
ေနက္ဆံုးတြင္မူ ဘာသာေရးအတြက္တန္ဖိုးမရွိလွေတာ့ပဲ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အတြက္သာ
အသုံက်ေတာ့၏”
ထိုေၾကာင့္“ေထရ၀ါဒအုတ္ျမစ္ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာသာျဖစ္၏”
(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Wednesday, December 31, 2008
ျပီးျပည့္စဳ႕ေသာသီလဟူသည္ (၂)
Happy New Year
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေလးစားရတဲ့ ေရးေဖၚေရးဖက္ နဲ႔စာ ဖတ္သူမ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္မွာ ဓမၼထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္နုိင္သည္ျဖစ္ေစ ေသာ၀္။
သုေတသနအတြက္ပါနာတိပါတကံက်ဴးလြန္ေနရတဲ့အတြက္သီလပင္မလုံႏုိင္။
ဒီအထက္ကစာသားေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေလးစားတဲ့အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္က ေရးခဲ့တာပါ အားလံုး လဲသိၾကမွာပါ ျမင့္မိုရ္ဦးဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာညဏ္ပါ။
ေလာကဆိုကတည္းက အဓမၼနဲ႕ဓမၼတို႕ အားျပိဳင္စစ္ခင္းရာဟု ပညာရွင္တို႔ဆိုၾက၏ ဆိုခဲ့သည္အတိုင္း လည္းေလာကသည္ ဓမၼနဲ႕အဓမၼတို႔အားျပိဳင္မႈရွိေနသည္မွာဓမၼတာ
ဓမၼက အနုိင္ရသည့္အခါ ေလာကသည္တည္ျငိမ္၏ ေအးခ်မ္း၏ ထို႕အတူေလာကသားတို႔ ခ်မ္းသာ၏ ေလာကသားဟူရာ၌ လူလည္းပါ၏ နတ္လည္းပါ၏ တရိစာၦန္လည္းပါ၏ ျခဳံငုံေျပာဆို ရပါလွ်င္ (31) ဘံုမွမလြတ္ေျမာက္ေသသူအားလံုးကို ေလာကသားမ်ားဟု ဆိုနုိင္ပါ၏။သို႕အတြက္ေလာကၾကီးတကယ္တန္းျငိမ္းခ်မ္းရန္အတြက္အားလံုးတြင္တာ၀န္ကိုယ္စီရွိၾကပါ၏ ေလာက၌ အဓမၼတရားတို႔ မထြန္းကားေအာင္ မပ်ံ႕ပြားေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရာ၏ ထိုသို႔အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း မိမိ၏ဘ၀ကို လည္းေကာင္း ေလာကအတြက္ စေတးရမည္သာျဖစ္ပါ၏ ဘုရားအစရွိေသာသူေတာ္ေကာင္း တို႔သည္ အေလာ္ေတာ္ ဘ၀ မ်ား၌ ငါးပါးသီလကို ခ်ဳိးေဖါက္ခဲ့သည္သာ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ပုဂိဳလ္တို႕ ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းကား ေလာက၌ဓမၼ ထြန္းကားေရးအတြက္ အနစ္နာ ခံျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္ ကို ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈခဲ့ၾကျပီးသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေတာ္တို႕ လည္း ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကို တိုင္းတပါးတို႕ ထိခိုက္ေစာ္ကားလာ သည္ရွိေသာ္ ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္ ကို ခ်ဳိးဖ်က္မည္သာ။ “သူ႕ႏုိင္ငံသားသံမႈန္႕စားမွ ဒို႕ဓါးတုံးလိမ့္” ဟူေသာ အယူကိုကိုင္ျပီး တိုက္မည္သာျဖစ္ပါ၏
စင္စစ္ေထရ္ရ၀ါဒ အရ ဘ၀ကို တည္ ေဆာက္မည္ဆိုပါလွ်င္ မိမိ၏ဘ၀ကိုေလာက အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္ ပါမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ေထရ၀ါဒတိုင္းျပည္ဟုဆိုၾက၏ အမွန္တကယ္ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ ခိုင္ေနျပီေလာ အမွန္တကယ္ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားတတ္ျပီေလာ ေမစရာေတြရိွေနမည္သာ။ အမွန္တကယ္ ဓမၼတရားတို႔ ထြန္းကားေနသည္လား မဆဳံေသးေသာေမး ခြန္းမ်ား ေတြးစရာမ်ားရွိေနပါ၏ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္က ေရာ ေထရ္ရ၀ါဒ၏ စစ္မွန္ေသာ အနက္အဓိပါယ္ ဆုတ္ကိုင္မိျပီေလာ ဟု စစ္တမ္းထုတ္ အေျဖရွာေနဆဲျဖစ္ပါ သည္။
သီလေတာ္သည္ ဘုရားပြင့္လည္းရွိ၏ ဘုရားမပြင့္ေသာ္ လည္းရွိေနသည္သာျဖစ္ပါသည္ သို႔အတြက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို နိစၥသီလေတာ္ဟုဆို ၾက၏ ေလာကျငိမ္ခ်မ္းေရးအုတ္ျမစ္ ဟု လည္းဆိုပါ၏ ထိုအတြက္ ဘုရားသသာနာေတာ္အတြင္း ရွိေသာငါးပါးသီလေတာ္သည္ သစၥာ ဆိုက္နုိင္ေသာ အသိတိုင္ ေအာင္ အက်ဳိးျပဳပါ လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ယံုပါသည္။ က်ေနာ္တို႕အေနျဖင့္ လည္း သစၥာဆိုက္ ေအာင္ အနက္ကိုရွာေဖြဆန္ံထုတ္ပါမွ သာသနာေတာ္အတြင္းသီလကို ျမင္ပါလိမ့္မည္။သို႔မွပို၍ေလာက ျငိ္မ္းခ်မ္းမည္ျဖစ္ပါ၏။
တတိယသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ ကာေမသုမိစၦာရ ကို ၾကည့္မည္ဆိုပါက
တိုက္ရုိက္အနက္= ကာမအရာ၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မိမိရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္ေရး ထက္ပို လိုျခင္း/ ယူျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= မိမိရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလာကအတြက္စြန္႔ လြတ္ျခင္း
ဟုဆို၏
သမုတိသစၥာအရ ကာမအရာ၌ မွာယြင္းယုတ္ညံ့စြာက်င့္ျခင္း ဟူဆိုရာတြင္ သူတစ္ပါးသားမယား သားသမီး ကိုဆို၏
ပရမတၳသစၥာအရ ကာမဂုဏ္ဆိုရာ၌ ရူပါရုံလည္းပါ၏ သဒၵါရုံလည္းပါ၏ ဂႏၶာရံု့လည္း ပါ၏
ေသာတာ၊ေဖာ႒ဖၺ အစရွိသျဖင့္ ကာမ၈ုဏ္အာရုံ အားလံုးပါမည္သာျဖစ္ပါသည္ ထိုထိုေသာ ကာမဂုဏ္တရားတို႕၌ မွွားယြင္စြာက်င့္ခဲ့ပါလွ်င္။ အရပ္စကားအရေျပာရလွ်င္ မိမိနဲ႔ မထိုက္ေသာ ေနရာ၊ေငြေၾကး ဘြဲ႔ ထူးဂုဏ္ထူး ကိုမရ ရေအာင္ၾကံေဆာင္ လွ်င္ ထိုသိကၡာပုဒ္ကိုက်ဴး လြန္ ရာေရာက္ပါ၏
ကာေမသုသိကၡာပုဒ္၏ တရားကိုယ္ကား ေဘဘ ျဖစ္၏ ႆသတဒိ႒ိနဲ႕ယွဥ္၏ ထိုသိကာၡပုဒ္ကို တယ္တန္း လံုျခံဳေအာင္ထိန္းမည္ဆို လွ်င္ မိမိ၏ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚ လာေသာဆႏၵ မ်ားကို မပြားစးိေအင္ သတိပညာနဲ႔ပယ္သတ္ရပါ လိမ့္မည္။
တကယ္တန္းမုသာ၀ါဒကံကို လံုးေအာင္ ထိနးမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ႏွလုံသားကို သစၥာေျမေပၚ၌ အုတ္ျမစ္ခိုင္ေအာင္ခ်ရန္လို အပ္ပါသည္ အတုကိုဖယ္၍ အစစ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ရပါမည္ သစၥာတရား ထြန္းကားေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို ေလာအတြက္ အသုံခ်ရဲေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴရပါလိမ့္မည္။
ဆိုင္ရာညဏ္ေရာက္မွ ဆိုင္ရာေသာ ကိေလသာမီးကိုျငိမ္းႏုိင္ပါမည္ဟု သိပါလွ်က္ က်ေနာ္သည္ ညဏ္မွီသေလာက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို ပူေဇာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။
2009 မွာေဆြသာဟာ ၾကည္သာဧျမရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး အဓမၼေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ ဘ၀အျမင္သစ္ (ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေလးစားရတဲ့ ေရးေဖၚေရးဖက္ နဲ႔စာ ဖတ္သူမ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္မွာ ဓမၼထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္နုိင္သည္ျဖစ္ေစ ေသာ၀္။
သုေတသနအတြက္ပါနာတိပါတကံက်ဴးလြန္ေနရတဲ့အတြက္သီလပင္မလုံႏုိင္။
ဒီအထက္ကစာသားေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေလးစားတဲ့အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္က ေရးခဲ့တာပါ အားလံုး လဲသိၾကမွာပါ ျမင့္မိုရ္ဦးဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာညဏ္ပါ။
ေလာကဆိုကတည္းက အဓမၼနဲ႕ဓမၼတို႕ အားျပိဳင္စစ္ခင္းရာဟု ပညာရွင္တို႔ဆိုၾက၏ ဆိုခဲ့သည္အတိုင္း လည္းေလာကသည္ ဓမၼနဲ႕အဓမၼတို႔အားျပိဳင္မႈရွိေနသည္မွာဓမၼတာ
ဓမၼက အနုိင္ရသည့္အခါ ေလာကသည္တည္ျငိမ္၏ ေအးခ်မ္း၏ ထို႕အတူေလာကသားတို႔ ခ်မ္းသာ၏ ေလာကသားဟူရာ၌ လူလည္းပါ၏ နတ္လည္းပါ၏ တရိစာၦန္လည္းပါ၏ ျခဳံငုံေျပာဆို ရပါလွ်င္ (31) ဘံုမွမလြတ္ေျမာက္ေသသူအားလံုးကို ေလာကသားမ်ားဟု ဆိုနုိင္ပါ၏။သို႕အတြက္ေလာကၾကီးတကယ္တန္းျငိမ္းခ်မ္းရန္အတြက္အားလံုးတြင္တာ၀န္ကိုယ္စီရွိၾကပါ၏ ေလာက၌ အဓမၼတရားတို႔ မထြန္းကားေအာင္ မပ်ံ႕ပြားေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရာ၏ ထိုသို႔အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း မိမိ၏ဘ၀ကို လည္းေကာင္း ေလာကအတြက္ စေတးရမည္သာျဖစ္ပါ၏ ဘုရားအစရွိေသာသူေတာ္ေကာင္း တို႔သည္ အေလာ္ေတာ္ ဘ၀ မ်ား၌ ငါးပါးသီလကို ခ်ဳိးေဖါက္ခဲ့သည္သာ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ပုဂိဳလ္တို႕ ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းကား ေလာက၌ဓမၼ ထြန္းကားေရးအတြက္ အနစ္နာ ခံျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္ ကို ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈခဲ့ၾကျပီးသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေတာ္တို႕ လည္း ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကို တိုင္းတပါးတို႕ ထိခိုက္ေစာ္ကားလာ သည္ရွိေသာ္ ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္ ကို ခ်ဳိးဖ်က္မည္သာ။ “သူ႕ႏုိင္ငံသားသံမႈန္႕စားမွ ဒို႕ဓါးတုံးလိမ့္” ဟူေသာ အယူကိုကိုင္ျပီး တိုက္မည္သာျဖစ္ပါ၏
စင္စစ္ေထရ္ရ၀ါဒ အရ ဘ၀ကို တည္ ေဆာက္မည္ဆိုပါလွ်င္ မိမိ၏ဘ၀ကိုေလာက အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္ ပါမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ေထရ၀ါဒတိုင္းျပည္ဟုဆိုၾက၏ အမွန္တကယ္ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ ခိုင္ေနျပီေလာ အမွန္တကယ္ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားတတ္ျပီေလာ ေမစရာေတြရိွေနမည္သာ။ အမွန္တကယ္ ဓမၼတရားတို႔ ထြန္းကားေနသည္လား မဆဳံေသးေသာေမး ခြန္းမ်ား ေတြးစရာမ်ားရွိေနပါ၏ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္က ေရာ ေထရ္ရ၀ါဒ၏ စစ္မွန္ေသာ အနက္အဓိပါယ္ ဆုတ္ကိုင္မိျပီေလာ ဟု စစ္တမ္းထုတ္ အေျဖရွာေနဆဲျဖစ္ပါ သည္။
သီလေတာ္သည္ ဘုရားပြင့္လည္းရွိ၏ ဘုရားမပြင့္ေသာ္ လည္းရွိေနသည္သာျဖစ္ပါသည္ သို႔အတြက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို နိစၥသီလေတာ္ဟုဆို ၾက၏ ေလာကျငိမ္ခ်မ္းေရးအုတ္ျမစ္ ဟု လည္းဆိုပါ၏ ထိုအတြက္ ဘုရားသသာနာေတာ္အတြင္း ရွိေသာငါးပါးသီလေတာ္သည္ သစၥာ ဆိုက္နုိင္ေသာ အသိတိုင္ ေအာင္ အက်ဳိးျပဳပါ လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ယံုပါသည္။ က်ေနာ္တို႕အေနျဖင့္ လည္း သစၥာဆိုက္ ေအာင္ အနက္ကိုရွာေဖြဆန္ံထုတ္ပါမွ သာသနာေတာ္အတြင္းသီလကို ျမင္ပါလိမ့္မည္။သို႔မွပို၍ေလာက ျငိ္မ္းခ်မ္းမည္ျဖစ္ပါ၏။
တတိယသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ ကာေမသုမိစၦာရ ကို ၾကည့္မည္ဆိုပါက
တိုက္ရုိက္အနက္= ကာမအရာ၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မိမိရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္ေရး ထက္ပို လိုျခင္း/ ယူျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= မိမိရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလာကအတြက္စြန္႔ လြတ္ျခင္း
ဟုဆို၏
သမုတိသစၥာအရ ကာမအရာ၌ မွာယြင္းယုတ္ညံ့စြာက်င့္ျခင္း ဟူဆိုရာတြင္ သူတစ္ပါးသားမယား သားသမီး ကိုဆို၏
ပရမတၳသစၥာအရ ကာမဂုဏ္ဆိုရာ၌ ရူပါရုံလည္းပါ၏ သဒၵါရုံလည္းပါ၏ ဂႏၶာရံု့လည္း ပါ၏
ေသာတာ၊ေဖာ႒ဖၺ အစရွိသျဖင့္ ကာမ၈ုဏ္အာရုံ အားလံုးပါမည္သာျဖစ္ပါသည္ ထိုထိုေသာ ကာမဂုဏ္တရားတို႕၌ မွွားယြင္စြာက်င့္ခဲ့ပါလွ်င္။ အရပ္စကားအရေျပာရလွ်င္ မိမိနဲ႔ မထိုက္ေသာ ေနရာ၊ေငြေၾကး ဘြဲ႔ ထူးဂုဏ္ထူး ကိုမရ ရေအာင္ၾကံေဆာင္ လွ်င္ ထိုသိကၡာပုဒ္ကိုက်ဴး လြန္ ရာေရာက္ပါ၏
ကာေမသုသိကၡာပုဒ္၏ တရားကိုယ္ကား ေဘဘ ျဖစ္၏ ႆသတဒိ႒ိနဲ႕ယွဥ္၏ ထိုသိကာၡပုဒ္ကို တယ္တန္း လံုျခံဳေအာင္ထိန္းမည္ဆို လွ်င္ မိမိ၏ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚ လာေသာဆႏၵ မ်ားကို မပြားစးိေအင္ သတိပညာနဲ႔ပယ္သတ္ရပါ လိမ့္မည္။
မုသာ၀ါဒ သူတစ္ပါးအား လိမ္လည္ေျပာဆို ျခင္း ဟုဆို၏
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါးအားလိမ္ညာျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= ဟန္ေဆာင္ဖုံကြယ္ျခင္း နဲ႔ က်န္၀စီဒုစရုိက္ သုံးပါး
ဆန္႔က်င္အနက္= သစၥာဓမၼထြန္ကားေအာင္ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို လုပ္ကိုင္ျခင္း
ဟူရပါ၏
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါးအားလိမ္ညာျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= ဟန္ေဆာင္ဖုံကြယ္ျခင္း နဲ႔ က်န္၀စီဒုစရုိက္ သုံးပါး
ဆန္႔က်င္အနက္= သစၥာဓမၼထြန္ကားေအာင္ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို လုပ္ကိုင္ျခင္း
ဟူရပါ၏
တကယ္တန္းမုသာ၀ါဒကံကို လံုးေအာင္ ထိနးမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ႏွလုံသားကို သစၥာေျမေပၚ၌ အုတ္ျမစ္ခိုင္ေအာင္ခ်ရန္လို အပ္ပါသည္ အတုကိုဖယ္၍ အစစ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ရပါမည္ သစၥာတရား ထြန္းကားေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို ေလာအတြက္ အသုံခ်ရဲေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴရပါလိမ့္မည္။
ဆိုင္ရာညဏ္ေရာက္မွ ဆိုင္ရာေသာ ကိေလသာမီးကိုျငိမ္းႏုိင္ပါမည္ဟု သိပါလွ်က္ က်ေနာ္သည္ ညဏ္မွီသေလာက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို ပူေဇာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။
2009 မွာေဆြသာဟာ ၾကည္သာဧျမရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး အဓမၼေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ ဘ၀အျမင္သစ္ (ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Monday, December 29, 2008
ျပီးျပည့္စုံေသာသီလဟူသည္
ငါးပါးသီလျမဲသလား? တဲ့ဒီေမးခြန္းကိုက်ေနာ္အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာအေမးခံခဲ့ရဖူးတယ္ဗ်
အဲလိုေမးလာခဲ့တိုင္းလည္း က်ေနာ့္အေျဖက“ဟင့္အင္း”ပဲထြက္တယ္ဗ်၊ ဘယ္သူေမးေမး
က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့ဒီအတိုင္းပဲဗ်။
ေမးဆိုလို႔ေျပာရဦၤးမယ္ဗ်..က်ေနာ္သြားေနၾကဆရာေတာ္ၾကီး ဦနႏၵမာလာရဲ႕သက္ေတာ္ (၉၅) ႏွစ္ ေျမာက္ေမြးေနံတးုံကလည္း ဆရာေတာ္ၾကီးကုိယ္တိုင္ ပရိတ္သတ္အလယ္မွာေမးဖူးပါတယ္ က်ေနာ္ကလည္း ေျဖပါတယ္ဗ်ာ ရဲရဲေျဖတာေပါ့ “လံုး၀ငါးပါးသီလမလုံဘူးေပါ့” အဲလိုေျဖ ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ျပဳံးတယ္ဗ် ပရိပ္သတ္လည္းျပဳံးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
အမွန္ေတာ့သီလေတာ္ျမတ္က သိမ္ေမြ႔ လြန္းတယ္ဗ်၊ဒီေလာက္သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့တရားေတာ္ ျမတ္ သီလေတာ္ကို က်ေနာ့္လိုငမိုက္ကနား လည္ေအာင္ကို မနည္းၾကိဳးစားေနရသူမို႕ မဂ္တရား ဖိုလ္ တရား နိဗၺာန္တရားအေၾကာင္းေတြကို ညဏ္စဥ္အဆက္ဆက္ ဒိ႒ိိသတ္နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ေဆြး ေႏြးေနတဲ့အထဲ၀င္ပါခ်င္ပါလည္း မ၀င္ရဲတဲ့အျဖစ္ပါဗ်ာ၊တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဗ်ာ စိတ္ရွိလက္ရွိေျပာေန လိုက္ၾကတာ..အာလုံနီးနီးေသာတပန္၊သကဒါဂန္ ၊အနာဂမ္ေလာက္နီးနီးပါ..အားက်တယ္ေပါ့ဗ်ာ
တစ္ေန႔ကလည္းသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕အလႈဴကိုသြားေတာ့ ဘုရား ခန္းထဲမွာသီးသန္႔စားပြဲ နဲ႔ တရားေဆြးေႏြးတာေတြ႔ေတာ့လည္း ခပ္ေ၀းေ၀းကျပန္လာခဲ့ရျပန္တယ္။
တခါတုံးမ်ားတရားေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ လူၾကီးေတြ၀ိုင္းနာသြားျပီးနာေထာင္ ၾကားရတာနဲ႔တင္ က်ေနာ္လွည့္ျပန္ျပီး လာ ခဲ့ရတာေလ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ေျပာေနၾကတာက က်မ္းအ္ကိုး ကားအျပည့္နဲ႕ဆိုေတာ့လည္း က်ေနာ္မ၀င္ရဲေပါင္ဗ်ာ။
ဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ပဲထင္တယ္ က်ေနာ့္ညဏ္ကသီလ အဆင့္ကမတက္ေသး ၊တစ္ခါတုံက လည္း ေတာထဲမွာတရားက်င့္ေနတဲ့ဆရာေတာ္ဆီသြားဖူးေတာ့ “သားငယ္ေလး ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ေအာင္ ရွာခဲ့ ” လို႔မိန္႔ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ဆိုတာကို ရွာ လိုက္တာဗ်ာ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတယ္ အပ်င္းတရား ကုိေတာင္ဒီေလာက္ၾကာခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ အဖို႕က်န္တာ္ေတြ မေတြးရဲေသးဘူးဗ် အခုလည္းအားေနရင္ သီလေၾကာင္းေလး ေပါ့ ဗ်ာစဥ္းစား ေနတတ္တယ္ေပါ့။ ဒီလိုစဥ္းစား၇င္းနဲ႕ သာသနာပကာလမွာလည္း(၅)ပါးသီလရွိေနတယ္၊အခု သာသနာတြင္းကာလမွာ လည္း (၅)ပါးသီလက ရွိေနတယ္ အနက္အဓိပါယ္ကြာမယ္ေပါ့ ေတြးၾကည့္တယ္ ညဏ္မွီသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။
စဥ္းစားရမဲ့လမ္းေၾကာင္းက ဆရာေတြသင္ခဲ့တဲ့အတိုင္းေပါ့ဗ်ာ ဘာ လဲဆိုေတာ့
“ သားငယ္ေရ ေလာကေၾကာင္းကိုခ်ဥ္းကပ္မယ္ဆိုရင္ ပညတ္ကို ညဏ္ကုန္လြတ္ေဟ့ ဒီလိုပဲ ဓမၼေၾကာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ပရမတ္ကို ညဏ္ကုန္စိုက္ေတာ့”
ဒီလိုသြန္သင္ခဲ့ဘူးေတာ့ လည္း က်ေနာ္သီလ႕ို ဆင္ ျခင္ၾကည့္တယ္ဗ် ကိုယ့္ကိုကိုယ္သီလ ဘယ္ေလာက္လုံ လဲေပါ့ဗ်ာ။
ပါဏာတိပါတ
သူတစ္ပါးအသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွင္က်ဥ္တာ ဒီအနက္က ဘုရားမပြင့္လည္းရွိေနတဲ့ အနက္ ဒါမွမဟုတ္ အျမင္ေပါ့ဗ်ာ၊ သာသနာေတာ္တြင္းသီလအရ ပုဓ္ခြဲၾကည့္တယ္ နား လည္းသေလာက္ ေပါ့ ေလ ေနတၳိက်မ္းလာစာဖတ္နည္းအရ
ပုဒ္တစ္ပုဒ္ကိုခ်ဲ႕ယူျခင္း အာ၀တၱာဟာရ ဟူလည္းေကာင္း ပရိ၀တၱနဟာရ ဟူလည္ေကာင္း ဆုိ၏ ပိဋကတ္ေတာ္၌ ေနယ်တၳဟုဆို၏
ပညာုရွင္ေတြေျပာတာဗ်။အဲ လို ဆိုေတာ့ ဆန္႔ထုတ္ၾကည့္တယ္ေပါ့ေလ သီလတစ္ခုျခင္းကို ဇစ္ျမစ္လိုက္တယ္ေျပာေျပာအဆးုံထိလိုက္တယ္ဆိုဆိုေတြးရေအာင္ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕က်င့္ရေအာင္ ေနာ အဲခုနက ပထမသီလျဖစ္တဲ့ ပါဏာတိပတသိကၡာပုဒ္ရဲ႕
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုသတ္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= သူတစ္ပါးကိုနစ္နာေအာင္လုပ္ျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုရွည္ေအာင္အားထုတ္ျခင္း
သီလတစ္ခုကိုျပီးျပည့္စုံေအာင္ျဖည့္က်င့္ဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ ဒီက်ေနာ္ေတြးမိတဲ့အခ်က္သုံးခ်က္ ျပည့္စုံမွ ျပီးျပည့္စုံတဲ့ သီလ ျဖစ္မွာပါ၊ေလာကမွ အဓမၼတရားေတြမထြန္းကားဖို႕ အရပ္ေျပာသီလ၊အရပ္ေျပာ သမာဓိ၊အရပ္ေျပာသတိ၊အရပ္ေျပာပညာ ကို ျဖည့္ေနယုံေလးနဲ႔မျဖစ္ေရးျခာမျဖစ္ပါ္။
အခုဟာက၀ိနည္းေရွာွင္ “ငါမသတ္ရင္ျပီး ဆိုျပီး သီလလုံေနတဲ့က်ေနာ့္ကို က်ေနာ္ ရွက္ေနမိတယ္ ဗ် ဒီေတာ့ တစ္ဖက္သားကို နစ္နာေအာင္ လုပ္တာ လည္း သြယ္၀ိုက္အနက္အရ ပါဏာတိပါတသိကၡာ ပုဒ္ကို ခ်ဳိးဖ်က္တာပါပဲ။
ဆန္က်င္အနက္အရ သူ႕အသက္ရွည္ေအာင္အားထုတ္ျခင္း တဲ့ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ ေလာက္ၾကိဳးစားျပီျပီလဲ..?စဥ္စားေပးပါ ။
ပရမတ္ရႈေထာင့္က ေနျပီး ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပါဏာတိပါတ ကံပုဒ္ရဲ႕တရာကိုယ္က ေဒါသ
ဒီေဒါသတရားကို မိမိသႏၱန္မွာ မလာေအာင္ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါမွ သတိနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ပါမွ ေဒါသရဲ႕ ဆန္႔က်က္ဖက္ အေဒါသ ေခၚ ေမတၱာတရားကို အခ်ိန္ျပည့္ပြားစီးႏုိင္ပါမွ ပါဏတိပါတကံကို ဘုရား အလိုေတာ္က် ျပီးျပည့္စုံေအာင္ျဖည့္က်င့္ နိင္ပါလိမ့္မယ္ ဗ်ာ။
ကဲပါဏာတိပါတ ျပည့္စုံေအာင္လံုသလား ..က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ ေမးေတာ့ “မလုံ” ဆိုတဲ့ အသံေလး ထြက္လာသဗ်။
ေနာက္တစ္ခုက အဒိႏၷဒါန
ပထမကတည္းကအမွတ္မရတဲ့အထဲအခုဒုတိယသီလေတာ္ျမတ္ကိုေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ဆင္ျခင္ေန ပါျပီ ။
တိုက္ရုိက္အနက္= ပိုင္ရွင္မေပးေသာပစၥည္းကိုခိုးျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မေပးေပးေအာင္ဥပါယ္အမ်ဥ္ျဖင့္ေတာင္းယူျခင္း၊ျခိမ္းေျခာက္ျခင္း
ဆန္႕က်င္အနက္= မုတၱစာဂ(ေႏွင္ၾကိဳးမဲ့စြန္႔က်ဲေပးကမ္ိးျခင္း)
ခုနကေျပာသလိုေပါ့ေလ ျပန္စဥ္းစားတယ္ ငါမခိုးဘူးဆိုတဲ့ ဟာေလးနဲ႕လံုေလာက္သလား
လယ္ေလာက္ထိအနစ္နာခံေပးဆပ္ခဲ့ ဘူးလဲ ၊ရယူတာနဲ႕ ေပးဆပ္တာ ဘယ္ဟာမ်ားလဲ
မခိုးေပမဲ့ ျခိမ္းေျခာက္ေတာ၊မေပးေပးေအာင္ ဥပါယ္တမ်ဥ္သုံးတာေလးေတြ စဥ္စားေပးပါဗ်ာ။
ပရမတၳရႈေထာင့္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဒိႏၷဒါနသိကၡာပုဒ္ရဲ႕တရာကိုယ္က ေလာဘ
ကိုယ့္ဘာသာကိုျပန္စဥ္းစားတယ္၊ျပန္ၾကည့္တယ္ဗ်၊ ဗိုက္ထဲေလာဘေတြခ်း္ူျပည့္ေနတာ ေတြ႔ေတာ့ သြားျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ ေနာ္တစ္မွတ္။
ေနာ္ထပ္ဆက္ျပးီစစ္ရဦးမွာ လားဗ်ာ ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီစစ္ရရင္ေတာ့ ..
2009 မွာေဆြသဟာ ဧျငိမ္းၾကည္သာရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး၊အဓမၼေဘး ကင္းေ၀ၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ဘ၀အျမင္သစ္(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Tuesday, October 7, 2008
ျပန္ျပီးက်င့္ဖို႔လိုေနျပီ
စာေရးမယ္လို႔စဥ္းစားမိေပမဲ့တကယ္ခ်မေရးျဖစ္ဘူးစိတ္ထဲမွာပဲေတးထားလိုက္တယ္ ဒီလိုနဲ႔စာေလာကအနဲ႔အဆက္သြယ္ျပတ္ျပီးေနလာခဲ့တာၾကာျပီေလ…အခုလည္းေတြးမိတာေလးကို ျပန္ျပီးေဖါက္သည္ခ်မယ္ေပါ့…က်ေနာ္ေတြးမိတာက လက္ေတြ႔က်င့္ ၾကံအားထုပ္မႈေတြမရွိသေလာက္
ျဖစ္ေနတဲ ဘုရားေဟာတဲ့ လူ႕၀ိနည္းလို႔ေျပာရမဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္၊လူမွန္ရင္က်င့္ကို က်င့္ရမဲ့၊လူ႔က်င့္
၀တ္ေတြ့၊က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ေပ်က္ဆံုးေနတယ္၊စာေတြ႔အရရွိျပီး၊ႏုတ္ိတိုက္အာဂုံေဆာင္ေနတာၾကားရေပမဲ့
လက္ေတြ႔ေန႔ံစဥ္ဘ၀မွာ၊က်င့္သးုံမႈမရွိေတာ့ဘူး..တကယ္က်ေနာ္တို႕လိုက္ေနၾကတာ လိုခ်င္ေနၾကတာက
ေနရာ၊အာဏာနဲ႔ေငြပဲေလ၊ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုရဘို႔ ဘာမဆိုလုပ္ရဲတဲ့ သတၱိက အျပည့္..အနစ္နာခံလိုက္မယ္
ဆိုတဲ့စိတ္က မရွိေတာ့ဘူး၊ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ဆင္းရဲရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း၊ျပီးေတာ့ ပံုစံေျပာင္းလာတဲ့ မိဘနဲ႔
သားသမိးဆက္ဆံေရး၊ဆရာတပည့္ဆက္ဆံေရး၊လင္နဲ႔မယားဆက္ဆံေရး၊ဒီၾကားေတြမွာစီးပြြးေရဆန္လာတယ္
မိဘကလည္း၊ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သားသမီးဆီက၊တံု႔ျပန္မႈကိုေမွ်ာ္ လာတယ္ ၊သားသမီကလည္းျပန္မၾကည့္
ႏုိင္တဲ့ အခါ…ျငီးတြားၾကေတာ့ တာေတြေတြ႔ရတယ္၊သားသမီေတြကလည္းမိဘထက္ပိုျပီး သူတို႔ရင္ေသြးေတြကို
ဂရုစိုက္မိေနတတ္တယ၊သတိထားမိတာေလးေတြေျပာတာပါ၊ကိုယ္ကိုတိုင္လည္းဒီလမ္းကို တစ္ေန႔ေလွ်ာက္ရမွာ ေမ့ေနၾကတယ္တူပါတယ္…အလားတူပဆရာတပည့္ေတြၾကားမွာပိုက္ဆံပိုေပးႏုိင္သူေတြေနရာပိုရတယ္၊လိုတရတပည့္ေတြကိုပိုခ်စ္ေနတယ္၊တကယ္ေတာ့ဆရာဆိုတာသီလသိကၡာကို ပိုျပီးေစာင့္ရတာ၊ကိုယ္တိုင္ကစံျပျဖစ္ရမွာ
အတတ္လည္းသင္၊ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊သိပမခ်န္ေဘးရန္ကာဆီးတဲ့ေလ၊အခုျဖစ္ေနတာကပိုက္ဆံေပးမွစာသင္ရမယ့္အေနထားေတြ၊ပညာတတ္ခ်င္ရင္ေငြရွာလာပါေပါ့ေငြမရွိရင္မသင္ရေတာ့တဲ့အေျခေနမ်ဳိးျဖစ္ေနခဲ့တာဘာေၾကာင့္လည္း၊စံနစ္ေၾကာင့္လားဓကိုယ္တိုင္ကအနစ္နာမခံခ်င္တာလားေတြးေနမိတယ္၊
အၾကီးကဲ၀တ္တဲ့..ထၾကြႏုိးၾကား၊သနားသီးခံေ၀ဖန္ေထာက္ရႈတဲ့၊အခုဟာကမဟုတ္ေသးဘူးေလ၊အၾကီးကမ်ားမ်ားစား၊အငယ္ကသူ႔အံဖတ္စား၊ခိုင္းတာမလုပ္ရင္အျပစ္ေပး၊ဘုရားစကားေ၀းေ၀းေရွာွွင္၊အေမွာင္ကိုဖက္ျပီးဖိမ္ယက္
ေနတဲ့အခ်ိန္လားေနာ္၊တိုင္းျပည္ကိုေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ေလာကကိုတကယ္ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့၊က်ေနာ္တို႕တေတြ၊ဘုရားစကားကိုလက္ေတြ႔က်င့္ၾကံရလိမ့္မယ…မဟုတ္ဘူးဆိုရင္၊က်ေနာ္တို႔ဟာဘုရားကိုလိမ္ေနသလိုပဲျဖစ္ေနမွာေသခ်ာတယ္္၊
က်ေနာ္တို႔ဘယ္လုိေရွ႔ဆက္သြားမလဲ?တရားေတာ္ေတြကိုေမ့ပစ္ျပီးေနၾကမွာလား?ေန႔စဥ္ဘ၀မွာတရားေတာ္ေတြကိုလက္ေတြ႔အသုံမခ်ျခင္တာလား?မခ်တတ္တာလား?ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးထင္လို႕လား? က်ေနာ္တို႔ေရွ႔တန္းကို ျပန္ေရာက္ဖို႔ကတရားေတာ္ကို ေလးစားစြာျပန္လည္လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနမိရင္း......။
ျဖစ္ေနတဲ ဘုရားေဟာတဲ့ လူ႕၀ိနည္းလို႔ေျပာရမဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္၊လူမွန္ရင္က်င့္ကို က်င့္ရမဲ့၊လူ႔က်င့္
၀တ္ေတြ့၊က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ေပ်က္ဆံုးေနတယ္၊စာေတြ႔အရရွိျပီး၊ႏုတ္ိတိုက္အာဂုံေဆာင္ေနတာၾကားရေပမဲ့
လက္ေတြ႔ေန႔ံစဥ္ဘ၀မွာ၊က်င့္သးုံမႈမရွိေတာ့ဘူး..တကယ္က်ေနာ္တို႕လိုက္ေနၾကတာ လိုခ်င္ေနၾကတာက
ေနရာ၊အာဏာနဲ႔ေငြပဲေလ၊ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုရဘို႔ ဘာမဆိုလုပ္ရဲတဲ့ သတၱိက အျပည့္..အနစ္နာခံလိုက္မယ္
ဆိုတဲ့စိတ္က မရွိေတာ့ဘူး၊ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ဆင္းရဲရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း၊ျပီးေတာ့ ပံုစံေျပာင္းလာတဲ့ မိဘနဲ႔
သားသမိးဆက္ဆံေရး၊ဆရာတပည့္ဆက္ဆံေရး၊လင္နဲ႔မယားဆက္ဆံေရး၊ဒီၾကားေတြမွာစီးပြြးေရဆန္လာတယ္
မိဘကလည္း၊ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သားသမီးဆီက၊တံု႔ျပန္မႈကိုေမွ်ာ္ လာတယ္ ၊သားသမီကလည္းျပန္မၾကည့္
ႏုိင္တဲ့ အခါ…ျငီးတြားၾကေတာ့ တာေတြေတြ႔ရတယ္၊သားသမီေတြကလည္းမိဘထက္ပိုျပီး သူတို႔ရင္ေသြးေတြကို
ဂရုစိုက္မိေနတတ္တယ၊သတိထားမိတာေလးေတြေျပာတာပါ၊ကိုယ္ကိုတိုင္လည္းဒီလမ္းကို တစ္ေန႔ေလွ်ာက္ရမွာ ေမ့ေနၾကတယ္တူပါတယ္…အလားတူပဆရာတပည့္ေတြၾကားမွာပိုက္ဆံပိုေပးႏုိင္သူေတြေနရာပိုရတယ္၊လိုတရတပည့္ေတြကိုပိုခ်စ္ေနတယ္၊တကယ္ေတာ့ဆရာဆိုတာသီလသိကၡာကို ပိုျပီးေစာင့္ရတာ၊ကိုယ္တိုင္ကစံျပျဖစ္ရမွာ
အတတ္လည္းသင္၊ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊သိပမခ်န္ေဘးရန္ကာဆီးတဲ့ေလ၊အခုျဖစ္ေနတာကပိုက္ဆံေပးမွစာသင္ရမယ့္အေနထားေတြ၊ပညာတတ္ခ်င္ရင္ေငြရွာလာပါေပါ့ေငြမရွိရင္မသင္ရေတာ့တဲ့အေျခေနမ်ဳိးျဖစ္ေနခဲ့တာဘာေၾကာင့္လည္း၊စံနစ္ေၾကာင့္လားဓကိုယ္တိုင္ကအနစ္နာမခံခ်င္တာလားေတြးေနမိတယ္၊
အၾကီးကဲ၀တ္တဲ့..ထၾကြႏုိးၾကား၊သနားသီးခံေ၀ဖန္ေထာက္ရႈတဲ့၊အခုဟာကမဟုတ္ေသးဘူးေလ၊အၾကီးကမ်ားမ်ားစား၊အငယ္ကသူ႔အံဖတ္စား၊ခိုင္းတာမလုပ္ရင္အျပစ္ေပး၊ဘုရားစကားေ၀းေ၀းေရွာွွင္၊အေမွာင္ကိုဖက္ျပီးဖိမ္ယက္
ေနတဲ့အခ်ိန္လားေနာ္၊တိုင္းျပည္ကိုေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ေလာကကိုတကယ္ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့၊က်ေနာ္တို႕တေတြ၊ဘုရားစကားကိုလက္ေတြ႔က်င့္ၾကံရလိမ့္မယ…မဟုတ္ဘူးဆိုရင္၊က်ေနာ္တို႔ဟာဘုရားကိုလိမ္ေနသလိုပဲျဖစ္ေနမွာေသခ်ာတယ္္၊
က်ေနာ္တို႔ဘယ္လုိေရွ႔ဆက္သြားမလဲ?တရားေတာ္ေတြကိုေမ့ပစ္ျပီးေနၾကမွာလား?ေန႔စဥ္ဘ၀မွာတရားေတာ္ေတြကိုလက္ေတြ႔အသုံမခ်ျခင္တာလား?မခ်တတ္တာလား?ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးထင္လို႕လား? က်ေနာ္တို႔ေရွ႔တန္းကို ျပန္ေရာက္ဖို႔ကတရားေတာ္ကို ေလးစားစြာျပန္လည္လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနမိရင္း......။
Subscribe to:
Posts (Atom)
