ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးမသာသနာေတာ္သည္ အိႏၵိယ၌ BC ၆ ရာစုမွစခဲ့၏ AD ၁၂ ရစု၌ကြယ္၏ ခန္ပမွန္ူတြက္ခ်က္ရမည္ဆိုလွ်င္ ပင္ရင္း႒ာန၌ သာသနာေတာ္ဟူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၈၀၀)မွ်သာတည္ခဲ့ျပီးေနာက္၊ ၀ါဒအႏၱရယ္။ျပည္တြင္းျပည္ပအႏၱရယ္တို႔ေၾကာင့္ မူလေနရာ၌ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရပါ၏
ျဗာသၼဏ၀ါဒနဲ႕တိုက္ခိုက္ရင္း မူလေထရ၀ါဒသည္ မဟာယနသို႕ ကူးခဲ့ရ၏ ေနာ္ဆံုးမူလပင္မ နယ္ေျမ ျဖစ္ေသာအိႏၵယမွလြင့္ထြက္ ခဲရသည္ကို က်ေနာ္တု႔ိေတြ႕ရ၏ ဖတ္ရ၏ ထို႕အတူ ၾကားနာခဲ့ရပါ၏ က်ေနာ္တိုကသည္လည္း စစ္မွန္ေသာ ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးအမကိုရခဲ့ပါ၏ ရခဲ့သည္ဟုဆိုရာ၌
ဒႆနလည္းပါ၏ က်င့္စဥ္လည္းပါ၏ ၀ိဇၨာ(အသိ) စရဏ(အသိနဲ႔ထပ္တူညီေသာအက်င့္) ကို လည္းရခဲ့ပါ၏ သို႕ေသာ္ ကံတရားေၾကာင့္ ခ်ဥ္းက်ေနာ္တို႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ကို ရခဲ့ပါသည္ဟုဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္အား က်ေနာ္တို႔ဆီအေရာက္ သယ္ ေဆာင္လာ ခဲ့ၾကကုန္ေသာ မေထရ္ျမတ္ တို႕နဲံသာသနာျပဳ ပုဂၢဳလ္အေပါင္းတို႔၏ေက်းဇူးတရားကို ေမ့ေနျခင္သာျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ ေက်းဇူးကင္းသူဟူ၍ မရွိ သူ႕ေက်းဇူးကိုသိျပီးဆပ္ရမည္သာ။
ထိုေက်းဇူးရွင္တို႔၏စြြမ္းေဆာင္မႈတို႕ေၾကာင့္ရ၇ွိလာေသာက်ေနာ္တို႔၏ ေရေျမေပၚ၌ ေထရ၀ါဒ သည္ အမွန္တကယ္ ခိုင္ ခန္႔စြာရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ျပီးဟုဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႕သည္အမွန္တကယ္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ျပီးျဖစ္ပါမည္
စင္စစ္ျမန္မာျပည့္သို႕ေထရ၀ါဒေရာက္ရွိေနသည္မွာၾကာခဲ့ျပီျဖစ္သည္ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး ကိုးတိုင္းကို႒ာနသာသနာျပဳလြတ္စဥ္ကပင္ျဖစ္၏၊အေထာက္အထာမခိုင္ေသာအျဖစ္မ်ားရွိေနေစ ကာမူ ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကတည္းက ျမန္မာျပည္သို႕သာသနာေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ဘုရားသမိုင္းမ်ာကဆို၏
ထိုမွ်ႏွစ္ေပါင္းၾကာခဲ့ျပီ္ျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တို႔အမိေျမေပၚရွိေထရ၀ါဒသည္ မျပိဳနုိင္ေသာအင္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နုိင္ပါျပီေလာ?
ထိုေမးခြန္းကို ေျဖရန္အတြက္ က်ေနာ္တို႔သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမကိုျပန္လည္တူးေဖၚရပါလိမ့္မည္။
အမွန္အားျဖင့္ဗုဒၶ၀ါဒ ဟူသည္ သစၥာ၀ါဒသာျဖစ္၏ ျမတ္ဗုဒၶကို တနည္းအားျဖင့္“သိသူ” ဟုဆိုၾက၏ ဘာကိုသိသနည္းဟုေမးေသာ္။သစၥာတရားကိုသိသူျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ သိစိတ္စိတ္ေသာသတၱ၀ါတိုင္း သည္ သိစရာအာရုံကို သိ ၾကသည္ သာျဖစ္ပါ၏ သိုေသာ္ သိပုံျခင္းကားမတူေခ်။ သိသည္ဟူဆိုရာ၌ လည္း ကြဲ၏ မိမိညဏ္အဆင့္ကို မွီ၍ အသိကြဲၾကသည္မွာ ေလာကနိယာမျဖစ္သည္သာ။
သုတမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ စိႏၱမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ ဘ၀နာမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏
ထိုေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အႏၶပုထုဇဥ္တို၏အျမင္အရ လူတြင္ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ကု လားတရုပ္ ရွိ၏
ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တြင္ လူကို လူလိုျမင္၏ အရါယာအဆင့္တို႕တြင္မူ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရ အျဖစ္ျမင္ သည့္တိုင္ အဆင့္ ဆင့္သြား၏ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္မူကား ကိေလသာကို အၾကြင္းမဲ့ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္ ၍ ေလာကတစ္ခု လံုးကို သုညတ အျဖစ္သာျမင္ေတာ့၏
သို႕အတြက္ျမတ္စြာ ဘဳ၇ားရွင္၏ အဆံုးအမ ဓမၼသည္ ဘက္ လိုက္မႈအကင္းဆံုးျဖစ္ပါ၏
ကိေလသာတန္း လန္းနဲ႔ျပဳစုထားေသာ အယူအေတြးမ်ားတြင္ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို ဘက္လိုက္မႈ ပါသည္ကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ရမည္သာျဖစ္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘု၇ားရွင္၏ မဟာၾသ၀ါဒ ကား။
မေကာင္းမႈေရွာင္
ေကာင္းမႈေဆာင္
ျဖဴေအာင္စိတ္ကို ထား ဟု လူတိုင္း အထူးသျဖင့္ဗုဒၶ ၀ါဒကိုေလ့လာ ဘူးသူတိုင္းသိေနျပီး ျဖစ္ပါ၏ သို႕အတြက္ ေထရ၀ါဒ ကို သုံသပ္ဆင္ျခင္ရာတြင္ အဆိုပါတရားကို လက္ကိုင္ျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ေထရ၀ါဒ၏ ပန္းတိုင္သည္ သနၱိသုချဖစ္၏ ပန္းတိုင္သို႔သြားရတာ တြင္ က်ေနာ္တို႕သည္ ကိေလသာ
မစင္ေသးသည့္ အားေလ်ွာ္စြာ မေကာင္း မႈ ။ေကာင္း မႈတို႕ကို ျပဳ လုပ္မည္သာျဖစ္ပါသည္။သို႕ ေသာ္ လည္းက်ေနာ္တို႕သည္မိမိ၏အတၱအားေရွ႕တန္းမတင္မိေစရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သင့္ပါ၏
မေကာင္မႈ ကို မလြဲသာ၍ျျပဳ လုပ္ရသည့္တိုင္ေအာင္ေလာက၌ဓမၼထြန္းကား ေရးအတြက္သာ ျဖစ္သင့္ပါ၏
အမွန္စင္စစ္ ေထရ၀ါဒ ကို လက္ေတြ႔က်င့္သးုံမည္ဟုဆိုပါလွ်င္ မိမိကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ျဖဴသည္ ထက္ ္ျဖဴေအာင္ သီလျဖင့္္ ေဆးေၾကာရပါမည္။ မိမိစိတ္ကို လည္းျဖဴသထက္ျဖဴေအာင္ သမာဓိျဖင့္ လည္း ေကာင္း ဘာ၀နာ ျဖင့္လည္းေကာင္း အထပ္ထပ္ေဆးေၾကာသန္႔စင္ေစရပါမည။္ မဟုတ္ပါ္ က်ေနာ္တို႔၏ေထရ၀ါဒ သည္ လည္း က်ေနာ္ တို႔ေျမေပၚမွ လြင့္ပါ လိမ့္မည္။
ဤေနရာ၌ အလြန္မွတ္သားဖြယ္ သံေ၀ဂရဖြယ္ က်ေနာ္တို႔ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရမည့္စကားတခ်ဳိ႕ကို ထပ္၍ တစ္ခါျပန္ေျပာရပါလွ်င္….
“ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ဟူသည္။ ေက်ာက္သားမ်ား။သံမ်ား အဂၤေတမ်ားမဟုတ္။
အေဆာက္အအုံဆိုင္ရာပစၥည္းဟူသမွ်တို႕သည္ တစ္ခ်ိန္ကမည္မွ်ပင္လက္ရာေျမာက္ေစကာမူ။
ေနက္ဆံုးတြင္မူ ဘာသာေရးအတြက္တန္ဖိုးမရွိလွေတာ့ပဲ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အတြက္သာ
အသုံက်ေတာ့၏”
ထိုေၾကာင့္“ေထရ၀ါဒအုတ္ျမစ္ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာသာျဖစ္၏”
(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
