က်ေနာ္အေနနဲ႔ ဘာသာေရးစာေပအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ေရးျဖစ္ လည္းဆိုရင္ ၾကီက်ယ္တယ္ လို႔ပဲေျပာ ၾကပါေစ
ဗုဒၶရဲ႕ အဆုံးအမကို ဗုဒၶအလိုေတာ္က်သိေစခ်င္တယ္..ျမတ္စြာ ဘုရားရဲ႕တကယ့္ဆို လိုရငး္ကဘာ လဲဆိုတာကို က်ေနာ္တို႕ မသိသိေအာင္ၾကိဳးစား အား ထုပ္သင့္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယုံၾကည္တယ္ က်ေနာ္ယုံတဲ့ အတိုင္း ဘုရားစကားေတာ္မွန္သမွ်ကို ေပၚယံအသိေလးနဲ႔ တင္ သိျပီးမေနမိေအာင္ေပါ့ေလ ၾကိဳးစားေနမိတယ္ ဆရာရွာတယ္ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ သံသယဆူးကို ခ်ဳိးဖို႔ ျပီးေတာ့ မွားေနတဲ့အယူကို အမွန္ေရာက္ ေအာင္ျပေပးဖို႕ ဆရာ ရွာတယ္ ။ခ်ည္းကပ္တယ္ ေမးျမန္းတယ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာတယ္ က်င့္တယ္ ဒီလုပ္ေနရင္းနဲ႔မွသံသယရွိလာရင္ ရင္ထဲမရွင္းလာရင္ ေမးတယ္ မရွင္းရင္ ရွင္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္တဲ့သူကိုညြန္ျပေစတယ္ ညြန္တဲ့ဆီသြားတယ္။
က်ေနာ္ဆိုတဲ့ အေကာင္ကလည္း ရွင္းေလထုံေလေမးခြန္းေတြမ်ားလာေလပါပဲမရွင္းလို႕ရွင္းပါတယ္ဆိုေနမွအဲဒီလို ရွင္းတဲ့ေနရာက ေမး ခြန္းေတြကျပန္ထြက္လာတယ္အဲဒီလိုနဲ႔က်ေနာ့္မွာဆရာေတြမ်ားလာတယ္အသားလည္းနဲနဲက်လာတယ္ ဆိုပါေတာ့..ရင္ထဲလည္းရွင္းတန္သမွ်ရွင္းလာေနျပီေလ၊ အကုန္လံုးေတာ့မရွင္းေသးဘူးဗ်။
ရွင္းတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ လည္း ၊သုတမယညဏ္၊စိႏၱမယညဏ္၊ ဘာ၀နာမယညဏ္ဆိုျပီး တဆင့္ထက္တဆင့္ျမင့္တဲ့ညဏ္ ေတြထဲမွာေတာင္မွ က်ေနာ္ရွင္းတာသုတမယညဏ္ေလးပါဗ်ာ အဲဒီသုတမယညဏ္နဲ႕တင္ရွင္းသင့္သေလာက္ရွင္းဖို႔ က်ေနာ္မ နည္းၾကိဳးစားခဲ့ရတာပါ။
ေနာ္ထပ္ စိႏာၱမယညဏ္ နဲ႕ ဘာ၀နာမယ ညဏ္ေတြအတြက္ လက္က်န္ျဖတ္သန္းရမဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ က်ေနာ္ ၾကိဳးစားရဦးမွာ ေလ..။ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေထရ၀ါဒ ဆိုတာတျခားဘယ္ဘာသာကိုမဆို ေစာ္ကား၊ပုတ္ခတ္၊ အတင္းေျပာခ်င္း အလွ်င္းမရွိဘူး လို႔က်ေနာ္ သင္ခဲ့ရပါတယ္၊ျမတ္စြာဘုရာပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းဟာ ေလာကသားအားလံုးအတြက္ ေကာင္းက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ဖို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒီအတိုင္းလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဟာ၊ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေရာဂါတန္း လမး္နဲ႔ေတာင္မွ ေလာက အတြက္ လုပ္ေဆာင္ ေတာ္မူသြားတာကို အားလုံးသိျပီးသာပါ။
အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္အိပ္စက္ခိ်န္အလြန္နည္းေနတဲ့ၾကားကအလုပ္ေတြလုပ္ခဲ့တာကိုေတြးမိတိုင္းရွိခိုးမဆံုးျဖစ္ရပါတယ္
မနက္မိုးေသာက္အာရုံတက္တာနဲ့ဘယ္သူ႕ကိုကူညီရမလဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔နုိးေတာ္မူေနပါျပီေတြ႔ျပီဆိုတာနဲ႔အတန္စားမခြဲေရာက္ေအာင္သြားျပီး ခၽႊတ္ေတာ္မူတယ္၊
သစၥာညဏ္ေရာင္အတြက္ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာပါရမီျဖည့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ျမတ္စြာဘုရားကိုေတြးမိတိုင္းလည္း
သာသနာေတာ္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုပိုျပီးသိလာသလိုခံစားရတယ္၊က်ေနာ္တို႕အခုရွိေနတဲ့အဆံုးအမေတြကိုတကယ္တန္ဖိုးထားတတ္ေနရဲ႕
လားဆိုတာေမးစရာေတြေပါ့၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕နုိးထျခင္းဟာျမတ္စြာဘုရားလို အေကာင္ဆံုးႏုိးထျခငး္မဟုတ္ေတာင္မွ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေအာက္က ေျခမုန္႕ေလးေလာက္ေတာ့ျမတ္စြာဘုရားကိုအတုခိုးက်င့္ၾကံသင့္ပါတယ္လို႕က်ေနာ္ယံုတယ္ေလ၊ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုးအမ ေတြဟာ လက္ေတြ႕က်င့္နုိင္ဖို႕အထိသိထားတတ္ထားရမဲ့တာ၀န္ဟာက်ေနာ္တို႔အားလံုးမွာရွိပါတယ္၊။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕အဆံုးအမတိုင္းဟာ၊သစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ပရမတၳသစၥာနဲ႕သမုတိသစၥာကိုဦးတည္ေနတယ္၊ဒီေတာ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
အဆံုအမတိုင္းကိုသစၥာျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါမွဘုရားအလိုေတာ္က်ျဖစ္ရမွာပါေနာက္တဆင့္ထပ္ျပီေတြးၾကည့္ရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ညဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ ေလးေပါ့။
ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူလာျခင္းအေၾကာင္းအရင္းက ေလာကကို ဘာ၀နာမယညဏ္ျဖင့္ သုညတ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို႔ ဒီအဆင့္ထိ က်ေနာ္တို႕သြားရမွာ အဲဒီမတိုင္ခင္ျပဳက်င့္ရမဲ့ အက်င့္ေတြထဲမွာ အစဥးီက သီလ(ကိုယ္က်င့္သိကၡာ)ဆိုတာ အားလံုးလက္ခံတယ္၊ဒါေပမဲ့က်ေနာ္တို႕ဆီမွာ။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာပိုင္း အရမ္းအားနည္း ေနျပီ၊နုိင္ရင္ျပီး ရတာအကုန္ယူဆိုတဲ့
အေဟတုက၀ါဒေတြကို ရင္ထဲမွာထာေနၾကျပီး ေထရ၀ါဒဆိုတာပါးစပ္ေလာက္ပဲက်န္ေနတဲ့အေနထားပါ၊
ေထရ၀ါဒကိုလက္ေတြ႔က်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိမိအတၱကိုတတ္နုိင္သေလာက္ခ၀ါခ်ေဆးေၾကာရမယ္ေလ၊ပထမအဆင့္က လူကိုလူလို႔ျမင္တဲ့အျမင္ရွိဖို႔လိုပါတယ္၊ဒုတိယအဆင့္ကလူကိုရုပ္နာမ္အျဖင့္ျမင္ရပါ့မယ္ေနာက္ဆံုးတတိယအဆင့္ေရာက္ေတာ့မွ လူကိုသုညတအဆင့္ျမင္ပါလိမ့္မယ္၊မလြယ္ေတာ့မလြယ္မွန္းသိပါတယ္၊လုပ္ရမွာပါေလ၊ေထရ၀ါဒရႈေထာင့္ကေလာက
ကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.....
ေမတၱာနဲ႔ သုညတ ဒီနွစ္ခုကိုတိတိက်က်ကိုင္စြဲအသုံးခ်ရပါလိမ့္မယ္
မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕လြဲေနပါတယ္၊ နဲနဲေလးမဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ၊အမ်ားၾကီးကိုလြဲေနပါတယ္၊ အခုဆိုရင္သာသနာေတာ္ႏွစ္ေပါင္း၂၅၅၂ႏွစ္ရွိပါျပီ၊က်ေနာ္တို႕ဆက္ျပီးလုပ္ရပါ့မယ္၊ေမတၱာဆိုေတာ့တျခားဘာသာေတြမွာလည္း ေမတၱာရွိေနတာပဲ ဘာကြာလဲ၊ဒါသိကိုသိရမယ့္ဟာေလေနာ္၊
ဒီေတာ့စဥ္းစားပါ ဘယ္လိုကြာလဲ၊ ေထရ၀ါဒကိုအမွန္တကယ္ခ်ည္းကပ္မယ္ဆိုရင္ အေရးပါတဲ့အခ်က္ထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါတယ္၊ ဆရာ့ညဏ္၊စာအုပ္ညဏ္၊အငွါးညဏ္မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ပါ၊
က်ေနာ္လည္း သိသေလာက္ေလးျပန္ေျပာေနတာပါ၊ဒီသသနာေတာ္ၾကီးကိုအေျခခံျပီးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ဥပေဒ၊ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေပးၾကပါ၊
ဒီေတာ့ဒီသာသနာေတာ္ၾကီး ပ်က္စီးျခင္း၊ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းဆိုတာ၊ က်ေနာ္တို႔ကြယ္ေပ်ာက္တာပါပဲ၊ဒီေတာ့ဒီတာ၀န္ဟာ
အာလံုးမွာရွိေနပါတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္ေလ ေမ့ေနမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ။
က်ေနာ္ဘာမွမဟုတ္ဘူး သာသနာေတာ္ကိုခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊အဲ သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္တဲ့သာမန္လူတစ္ေယာက္ပါ၊ သာသနာေတာ္ရဲ႔တန္ဖိုး ကို နား လည္ ေအာင္ က်ဳိးစာေနသူတစ္ေယာက္ပါ ထိုက္သင့္သေလာက္ လည္း နား လည္ ပါတယ္။
အေျခခံအက်ဆုံး က်မ္းစာ လို႔က်ေေနာ္တို႔နား လည္ေနတဲ့ပရိတ္ေတာ္ၾကီးေတြ ထဲမွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ မသိနိုင္ေသးတဲ့ လမ္းညြန္ခ်က္ေတြပါေနပါတယ္(မွတ္ခ်က္- ပညာရ်င္မ်ားတတ္သိနားလည္ျပီးသူမ်ား ကို မဆို လိုပါ ၊က်ေနာ္ကန္ေတာ့ ပါတယ္)
ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ေတာ္ကို အေျခခံျပီးေရးတဲ့ စာမွန္သမွ်ဟာ သစၥာနဲ႔ မလြတ္ပါဘူး၊ ဒီေတာ့ စာဖတ္တိုင္း သစၥာ ဆိုက္ေအာင္ ဖတ္ဖို႕က က်ေနာ္တို႔တာ ၀န္ေလ၊
ျမင္တဲ့ အျမင္တိုင္း ကလည္း သစၥာ ဆိုက္ ေအာင္ ျမင္တဲ့ အျမင္ ျဖစ္ဖို႔ လို ပါတယ္၊ အငွားသိ ကို ဦးစားမေပး ဦးေခါင္းမခ်တဲ့ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ကိုအငွားသိနဲ႔လမ္းဆုံးေနတာဟာျမတ္စြာဘုရားကိုေစာ္ကားေနသလိုပါပဲ လို႕ က်ေနာ္ ထင္တယ္။
ဒီေတာ့ အင္မတန္ေလးနက္သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေထရ၀ါဒ ဆိုတာ သမုတိသစၥာေရာ ဓ ပရမတၳသစၥာကိုပါ ပိုင္ႏုိင္သိျမင္ေစတဲ့ အနိင္းမဲ့သင္ၾကား ခ်က္ ပါလို႔ မွတ္ ယူနား လည္ ေနမိပါတယ္။
Thursday, February 26, 2009
Tuesday, January 6, 2009
စေလဦးပုံည၏ သဂၤါယနာမွတ္တမ္း
က်ေနာ္စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္ဗ် အဲဒီစာအုပ္ကေတာ့ အခုဆိုရင္ ရွားပါးစာရင္း၀င္ေနပါျပီ ဒီအထဲက ဗဟုသုတအခ်ဳိ႔ကို မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့စိတ္က တားမႏုိင္ဆီးမရျဖစ္လာလို႕ ေလာေလာဆယ္ေရးေနတဲ့ ေထရ၀ါဒကို ဦးခိုက္ျခင္း အပိုင္း (၂)ကို ရပ္ျပီး ၾကား ျဖတ္ တင္လိုက္တာပါ အဲ မွားတာမွန္တာကေတာ့ပညာရွင္ေတြေျပာၾကပါလိမ့္မယ္က်ေနာ္အေနန႕ဲကကေတာ့ဒီစာကို ဖတ္ ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ေရွးကလူၾကီးေတြ သာသနာေတာ္ဆိုတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမထြန္းကားျပန္႔ ပြါးေရး သန္႔ရွင္းတည္တန္႔ေရးအတြက္ အလုပ္ေတြအမ်ားၾကီး လုပ္ခဲ့ၾကတယ္ အခု က်ေနာ္တို႔အလွည့္ လို႔ေတြးမိတယ္…“လာ ၾကက်ေနာ္တို႕အတူတူ လုပ္ၾကမယ္” ။
စာအုပ္နာမယ္က သာသနမုခက်မ္း
ေရးတဲ့သူက ဆရာၾကီးဦျမသိန္းထြန္း
(ပိဋကတ္တၱရပါရဂူ-၀ိပႆနာဓမၼပါေမာကၡ)
( ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ေျမး)
အၾကိမ္က (တတိယအၾကိမ္)
ခုႏွစ္က (ျမန္မာ ၁၃၁၄ ခု)
ပုံနိပ္တိုက္က ေယာဂီပုံနိပ္တိုက္ ၂၄၅-လြီစၥလမ္း ၊ရန္ကုန္
ထုတ္ေ၀သူက ဦးေမာင္ၾကီး (ဆန္းလိုက္)
၂၈၃- ကရစ္လမ္း၊ရန္ကုန္အေရွ႕ပိုင္း။
တန္ဖိုး ၂- က်ပ္တဲ့
အဲဒီအထဲက ဖတ္ရတာကို ျပန္ေျပာျပေၾကာင္းပါခင္ ဗ် ဒီအထဲမွာသဂၤါယနာ ဆိုတဲ့အခန္းပါပါတယ္
တစ္ျခား ေတာ္ ေတာ္နက္တဲ့၀ိပႆနာ ပြားနည္းေတြလည္းရွိပါတယ္ က်ေနာ္မၾကားေတာင္ မၾကားဘူးပါဘူးခင္ဗ် တခ်ဳိ႔ဆရာေတာ္ ေတြ ၊လူပုဂၢဳိလ္ေတြရဲ႕နည္းေတြပါတယ္၀ိပႆနာအေၾကာင္းကို ရွင္ျပထားတာပါ။ အခုက်ေနာ္ျပန္ေျပာတာက သဂၤါယနာဆိုတဲ့ အခန္းပါ။
ရြာစဥ္ရြာစားမင္းလွ သခၤယာဘြဲ႕ခံ စေလဦပုံညစီရင္အပ္ေသာ သာသနပေ၀ဏိယအလကာၤ၌ မင္းတံုးမင္းအထိ (၁၁)ၾကိမ္ေျမာက္သဂၤါယနာတင္ျပီးေၾကာင္းကိုေတြ႔ရသည္။
ပ႒မသဂၤါယနာ။ ။ ရာဇျဂိဳလ္ျပည္၊အဇာတသတ္မင္းသည္၊ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ ေလးလေျမာက္တြင္ အရွင္မဟာကႆပ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမႈဳးျပဳ၍ ရဟႏၱာျမတ္ ၅၀၀ တို႔နဲ႔(ရ) လ တိုင္တိုင္ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဒုတိယသဂၤါယနာ။ ။ေ၀သာလီျပည္ ကာလာေသာက မင္းသည္၊သာသနာႏွစ္ ၁၀၀ ၌ အရွင္မဟာယသ ရဟႏၱာၾကီးကိုအမွဴးထား၍ရဟႏၱာ(၇၀၀) တို႔နဲ႕အတူ(၈) လတိုင္သဂၤါ ယနာတင္သည္။
တတိယသဂၤါယနာ။ ။ပါဋလိပုဋ္ သီရီဓမၼာေသာက မင္ၾကီး သာသနာႏွစ္ ၂၃၅ ႏွစ္၌အရွင္မဟာေမာဂၢလိတိႆပုတၱမေထရ္ ၾကီးအမွဴးျပဳ၍ ရဟႏၱာ(၁၀၀၀)နဲ႕ (၉)လ လုံး သဂၤါယနာ တင္ပါသည္။
စတၱဳထသဂၤါယနာ။ ။လကာၤဒီပကၽြန္း ၀ဋ္ဋ၈ါမဏိမင္းသည္ သာသနာႏွစ္ (၄၅၀)၌ ရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္ကိုအမွဴးထားလွ်က္ ရဟႏၻာၾကီး (၅၀၀)တို႕နဲ႔ေပထက္အကၡရာတင္သည္။
ပဥၥမသဂၤါယနာ ။ ။ သာဂလျပည့္ရွင္မိလိႏၵမင္ၾကီးသည္ သာသနာႏွစ္(၅၀၀)၌ ရွင္နာဂသိန္ကိုအမွဴးထား၍ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဆ႒မသဂၤါယနာ။ ။ သု၀ဏၰဘုမၼိသထုံျပည္ဓမၼပါလမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၉၅၆)၌ ရွင္မဟာ ဗုဒၶ ေဃာသနဲ႕တိုင္ပင္၍ ပိဋကတ္သုံးပုံ၏အက်ဥ္းဂါထာေပါင္းတသိန္းေလးေသာင္း ရွိေသာ ၀ိသုဒၶိမဂ္အပါ၀င္ သဂၤါယနာတင္သည.္။
သတၱမသဂၤါယနာ။ ။ ပုဂံျပည္အေနာ္ရထာမင္းသည္ သာသနာႏွစ္(၁၆၀၁)ႏွစ္၌၊အတိုရသႏွစ္ ၄၉၁ ႏွစ္တြင္၊ ရဟႏၱာရွင္အရဟံကို အမွဴးျပဳလွ်က္၊ရဟႏၱာ(၁၀၀၀) တို႔နဲ႕အတူသဂၤါယနာတင္သည္။
အ႒မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာပူရအင္း၀ျမိဳ႕ေတာ္၌ သာသနာႏွစ္(၂၀၇၀)ျပည့္၊သကၠရာဇ္(၈၈၈) ခုႏွစ္ ရွမ္းသိုဟန္ဘြားသည္၊ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကိုဖ်က္ဆီးပစ္ရာတျပက္ျမိဳ႕သားရွင္တိႆဇနနဲ႔ဒုတိယေဇတ၀န္ဆရာေတာ္တို႕၊ညွိႏုိင္းတိုင္ပင္ၾကကာသဂၤါယနာတင္ၾကသည္။
န၀မသဂၤါယနာ ။ ။ ရတနာသိခၤ ကုန္းေဘာင္ျပည္၊အေလာင္းမင္းတရားၾကီးသည္၊သာသနာႏွစ္ (၂၂၉၇)ႏွစ္၌သကၠရာဇ္ ၁၁၁၅ ခုႏွစ္တြင္၊ မဟာအတုလယသဓမၼရာဇာဂုရု၊နာမံေတာ္ရွိေသာ မေထရ္ၾကီး ကိုအမွဴးျပဳ၍ သဂၤါယနာတင္သည္။
ဒသမသဂၤါယနာ။ ။ အင္း၀ျပည္စဥ္႕ကူမင္းသည္သသသနာႏွစ္(၂၃၂၀)ႏွစ္၊သကၠရာဇ္(၁၁၃၈) ခုႏွစ္တြင္၊ ရွင္၇င္းမတိမာန္၊ရွင္နႏၵမာလာတို႔နဲ႕သဂ္ြယနာတင္သည္။
ဧကဒသမသဂ္ါယနာ။ ။ရတနာပုံမႏၱေလးေနျပည္ေတာ္မင္းတံုးမင္းျမတ္သည္၊သာသနာႏွစ္(၂၄၁၅)ႏွစ္ သကၠရာဇ္(၁၂၃၃)ခုႏွစ္၌၊ပရိယတၱိ၀ိသာရဒ သီလ၀ိသုဒၶိျဖစ္ေတာ္မူေသာရာဇဂုရုတံဆိပ္ေတာ္ရ၊ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ပိဋကတ္သုံးပုံ၌၊လိမၼာေတာ္မူၾကကုန္ေသာ၊ ရဟန္း(၂၀၀၀)တို႕အျပင္၊အတြင္း ၀န္ခန္းပတ္ျမိဳ႕စားၾကီးမင္းၾကီးမဟာဥဇနာ၊ေယာျမိဳ႕စားမင္းၾကီးမင္းလွမဟာစည္သူ၊သံေတာ္ဆင့္မိုင္းခိုင္းျမိဳ႕စားသီရိေဇယ်သူ၊သံေတာ္ဆင့္ေနမ်ဳိးရာဇစည္သူတို႕ကိုၾကပ္ေစ၍(၅)ႏွစ္ေက်ာ္မွ်ေရးသားထုလုပ္ေစေသာ၊ ၀ိနည္း၅ က်မ္းပါဠိ္ေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၁၀၀)အဘိဓမၼာခုႏွစ္က်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ (၂၀၈)ခ်ပ္၊သုတ္သုံက်မ္းပါဠိေတာ္ေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၄၁၀)တို႕ကိုကုသိုလ္ေတာ္၊ေလာကမာရဇိန္ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း၊အုတ္ျပာႆတ္ဂူ၊(၇၂၈)လံုးတည္ေတာ္မူ၍စုစုေပါင္းေက်ာက္ခ်ပ္ေရ(၇၂၈)တြင္၊ ေက်ာက္စာပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို၊ေသလကၡရသဂၤါယနာတင္သည္။
ဒါ စေလဦးပုံညရဲ႕သဂၤါယနာတင္စာရင္းပါ၊ပဥၥမအၾကိမ္ကေန၊ဒသမအၾကိမ္ထိသဂၤါယနာတင္စာရင္းဟု ဆရာေတာ္ၾကီပညာရွင္ၾကီးမ်ားအမွတ္မယူေသာ္လည္း၊ေရွးျမန္မာတို႔သည္မိမိတို႔၏စြမ္းေအားရွိသ ေလာက္ သာသနာေတာ္တည့္တန္႔ေရး၊သန္႕ရွင္းေရး၊ျပန္႔ပြါးေရးကို၊ဦးလည္မသုံထမ္းရီကခဲ့ၾကပါသည္ ဆိုေသာအေထာက္ထား ကိုျပနုိင္ခဲ့ပါသည္ဟုဆိရပါမည္၊
အခုေသာ္ကား သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေနေစရန္ အကၽြန္တို႔၀န္သာျဖစ္ေတာ့အံ့။
Friday, January 2, 2009
ေထရ၀ါဒသို႕ ဦး ခိုက္ျခင္း(၁)
ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးမသာသနာေတာ္သည္ အိႏၵိယ၌ BC ၆ ရာစုမွစခဲ့၏ AD ၁၂ ရစု၌ကြယ္၏ ခန္ပမွန္ူတြက္ခ်က္ရမည္ဆိုလွ်င္ ပင္ရင္း႒ာန၌ သာသနာေတာ္ဟူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆံုးအမ သည္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၈၀၀)မွ်သာတည္ခဲ့ျပီးေနာက္၊ ၀ါဒအႏၱရယ္။ျပည္တြင္းျပည္ပအႏၱရယ္တို႔ေၾကာင့္ မူလေနရာ၌ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရပါ၏
ျဗာသၼဏ၀ါဒနဲ႕တိုက္ခိုက္ရင္း မူလေထရ၀ါဒသည္ မဟာယနသို႕ ကူးခဲ့ရ၏ ေနာ္ဆံုးမူလပင္မ နယ္ေျမ ျဖစ္ေသာအိႏၵယမွလြင့္ထြက္ ခဲရသည္ကို က်ေနာ္တု႔ိေတြ႕ရ၏ ဖတ္ရ၏ ထို႕အတူ ၾကားနာခဲ့ရပါ၏ က်ေနာ္တိုကသည္လည္း စစ္မွန္ေသာ ျမတ္စြာ ဘုရား၏အဆံုးအမကိုရခဲ့ပါ၏ ရခဲ့သည္ဟုဆိုရာ၌
ဒႆနလည္းပါ၏ က်င့္စဥ္လည္းပါ၏ ၀ိဇၨာ(အသိ) စရဏ(အသိနဲ႔ထပ္တူညီေသာအက်င့္) ကို လည္းရခဲ့ပါ၏ သို႕ေသာ္ ကံတရားေၾကာင့္ ခ်ဥ္းက်ေနာ္တို႕သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္ကို ရခဲ့ပါသည္ဟုဆိုလွ်င္ သာသနာေတာ္အား က်ေနာ္တို႔ဆီအေရာက္ သယ္ ေဆာင္လာ ခဲ့ၾကကုန္ေသာ မေထရ္ျမတ္ တို႕နဲံသာသနာျပဳ ပုဂၢဳလ္အေပါင္းတို႔၏ေက်းဇူးတရားကို ေမ့ေနျခင္သာျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ ေက်းဇူးကင္းသူဟူ၍ မရွိ သူ႕ေက်းဇူးကိုသိျပီးဆပ္ရမည္သာ။
ထိုေက်းဇူးရွင္တို႔၏စြြမ္းေဆာင္မႈတို႕ေၾကာင့္ရ၇ွိလာေသာက်ေနာ္တို႔၏ ေရေျမေပၚ၌ ေထရ၀ါဒ သည္ အမွန္တကယ္ ခိုင္ ခန္႔စြာရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ျပီးဟုဆိုလွ်င္ က်ေနာ္တို႕သည္အမွန္တကယ္ျငိမ္းခ်မ္းေသာ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ျပီးျဖစ္ပါမည္
စင္စစ္ျမန္မာျပည့္သို႕ေထရ၀ါဒေရာက္ရွိေနသည္မွာၾကာခဲ့ျပီျဖစ္သည္ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး ကိုးတိုင္းကို႒ာနသာသနာျပဳလြတ္စဥ္ကပင္ျဖစ္၏၊အေထာက္အထာမခိုင္ေသာအျဖစ္မ်ားရွိေနေစ ကာမူ ဘုရားရွင္သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကတည္းက ျမန္မာျပည္သို႕သာသနာေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ဘုရားသမိုင္းမ်ာကဆို၏
ထိုမွ်ႏွစ္ေပါင္းၾကာခဲ့ျပီ္ျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တို႔အမိေျမေပၚရွိေထရ၀ါဒသည္ မျပိဳနုိင္ေသာအင္းအားျဖင့္ ရပ္တည္နုိင္ပါျပီေလာ?
ထိုေမးခြန္းကို ေျဖရန္အတြက္ က်ေနာ္တို႔သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမကိုျပန္လည္တူးေဖၚရပါလိမ့္မည္။
အမွန္အားျဖင့္ဗုဒၶ၀ါဒ ဟူသည္ သစၥာ၀ါဒသာျဖစ္၏ ျမတ္ဗုဒၶကို တနည္းအားျဖင့္“သိသူ” ဟုဆိုၾက၏ ဘာကိုသိသနည္းဟုေမးေသာ္။သစၥာတရားကိုသိသူျဖစ္ပါ၏ ေလာက၌ သိစိတ္စိတ္ေသာသတၱ၀ါတိုင္း သည္ သိစရာအာရုံကို သိ ၾကသည္ သာျဖစ္ပါ၏ သိုေသာ္ သိပုံျခင္းကားမတူေခ်။ သိသည္ဟူဆိုရာ၌ လည္း ကြဲ၏ မိမိညဏ္အဆင့္ကို မွီ၍ အသိကြဲၾကသည္မွာ ေလာကနိယာမျဖစ္သည္သာ။
သုတမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ စိႏၱမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏ ဘ၀နာမယညဏ္ျဖင့္လည္းသိ၏
ထိုေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ အႏၶပုထုဇဥ္တို၏အျမင္အရ လူတြင္ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ကု လားတရုပ္ ရွိ၏
ကလ်ာဏပုထုဇဥ္တြင္ လူကို လူလိုျမင္၏ အရါယာအဆင့္တို႕တြင္မူ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရ အျဖစ္ျမင္ သည့္တိုင္ အဆင့္ ဆင့္သြား၏ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္မူကား ကိေလသာကို အၾကြင္းမဲ့ပယ္သတ္ျပီးျဖစ္ ၍ ေလာကတစ္ခု လံုးကို သုညတ အျဖစ္သာျမင္ေတာ့၏
သို႕အတြက္ျမတ္စြာ ဘဳ၇ားရွင္၏ အဆံုးအမ ဓမၼသည္ ဘက္ လိုက္မႈအကင္းဆံုးျဖစ္ပါ၏
ကိေလသာတန္း လန္းနဲ႔ျပဳစုထားေသာ အယူအေတြးမ်ားတြင္ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို ဘက္လိုက္မႈ ပါသည္ကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႔ရမည္သာျဖစ္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘု၇ားရွင္၏ မဟာၾသ၀ါဒ ကား။
မေကာင္းမႈေရွာင္
ေကာင္းမႈေဆာင္
ျဖဴေအာင္စိတ္ကို ထား ဟု လူတိုင္း အထူးသျဖင့္ဗုဒၶ ၀ါဒကိုေလ့လာ ဘူးသူတိုင္းသိေနျပီး ျဖစ္ပါ၏ သို႕အတြက္ ေထရ၀ါဒ ကို သုံသပ္ဆင္ျခင္ရာတြင္ အဆိုပါတရားကို လက္ကိုင္ျပဳရမည္သာ ျဖစ္သည္။
ေထရ၀ါဒ၏ ပန္းတိုင္သည္ သနၱိသုချဖစ္၏ ပန္းတိုင္သို႔သြားရတာ တြင္ က်ေနာ္တို႕သည္ ကိေလသာ
မစင္ေသးသည့္ အားေလ်ွာ္စြာ မေကာင္း မႈ ။ေကာင္း မႈတို႕ကို ျပဳ လုပ္မည္သာျဖစ္ပါသည္။သို႕ ေသာ္ လည္းက်ေနာ္တို႕သည္မိမိ၏အတၱအားေရွ႕တန္းမတင္မိေစရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သင့္ပါ၏
မေကာင္မႈ ကို မလြဲသာ၍ျျပဳ လုပ္ရသည့္တိုင္ေအာင္ေလာက၌ဓမၼထြန္းကား ေရးအတြက္သာ ျဖစ္သင့္ပါ၏
အမွန္စင္စစ္ ေထရ၀ါဒ ကို လက္ေတြ႔က်င့္သးုံမည္ဟုဆိုပါလွ်င္ မိမိကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ျဖဴသည္ ထက္ ္ျဖဴေအာင္ သီလျဖင့္္ ေဆးေၾကာရပါမည္။ မိမိစိတ္ကို လည္းျဖဴသထက္ျဖဴေအာင္ သမာဓိျဖင့္ လည္း ေကာင္း ဘာ၀နာ ျဖင့္လည္းေကာင္း အထပ္ထပ္ေဆးေၾကာသန္႔စင္ေစရပါမည။္ မဟုတ္ပါ္ က်ေနာ္တို႔၏ေထရ၀ါဒ သည္ လည္း က်ေနာ္ တို႔ေျမေပၚမွ လြင့္ပါ လိမ့္မည္။
ဤေနရာ၌ အလြန္မွတ္သားဖြယ္ သံေ၀ဂရဖြယ္ က်ေနာ္တို႔ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရမည့္စကားတခ်ဳိ႕ကို ထပ္၍ တစ္ခါျပန္ေျပာရပါလွ်င္….
“ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ဟူသည္။ ေက်ာက္သားမ်ား။သံမ်ား အဂၤေတမ်ားမဟုတ္။
အေဆာက္အအုံဆိုင္ရာပစၥည္းဟူသမွ်တို႕သည္ တစ္ခ်ိန္ကမည္မွ်ပင္လက္ရာေျမာက္ေစကာမူ။
ေနက္ဆံုးတြင္မူ ဘာသာေရးအတြက္တန္ဖိုးမရွိလွေတာ့ပဲ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အတြက္သာ
အသုံက်ေတာ့၏”
ထိုေၾကာင့္“ေထရ၀ါဒအုတ္ျမစ္ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္သိကၡာသာျဖစ္၏”
(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Wednesday, December 31, 2008
ျပီးျပည့္စဳ႕ေသာသီလဟူသည္ (၂)
Happy New Year
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေလးစားရတဲ့ ေရးေဖၚေရးဖက္ နဲ႔စာ ဖတ္သူမ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္မွာ ဓမၼထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္နုိင္သည္ျဖစ္ေစ ေသာ၀္။
သုေတသနအတြက္ပါနာတိပါတကံက်ဴးလြန္ေနရတဲ့အတြက္သီလပင္မလုံႏုိင္။
ဒီအထက္ကစာသားေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေလးစားတဲ့အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္က ေရးခဲ့တာပါ အားလံုး လဲသိၾကမွာပါ ျမင့္မိုရ္ဦးဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာညဏ္ပါ။
ေလာကဆိုကတည္းက အဓမၼနဲ႕ဓမၼတို႕ အားျပိဳင္စစ္ခင္းရာဟု ပညာရွင္တို႔ဆိုၾက၏ ဆိုခဲ့သည္အတိုင္း လည္းေလာကသည္ ဓမၼနဲ႕အဓမၼတို႔အားျပိဳင္မႈရွိေနသည္မွာဓမၼတာ
ဓမၼက အနုိင္ရသည့္အခါ ေလာကသည္တည္ျငိမ္၏ ေအးခ်မ္း၏ ထို႕အတူေလာကသားတို႔ ခ်မ္းသာ၏ ေလာကသားဟူရာ၌ လူလည္းပါ၏ နတ္လည္းပါ၏ တရိစာၦန္လည္းပါ၏ ျခဳံငုံေျပာဆို ရပါလွ်င္ (31) ဘံုမွမလြတ္ေျမာက္ေသသူအားလံုးကို ေလာကသားမ်ားဟု ဆိုနုိင္ပါ၏။သို႕အတြက္ေလာကၾကီးတကယ္တန္းျငိမ္းခ်မ္းရန္အတြက္အားလံုးတြင္တာ၀န္ကိုယ္စီရွိၾကပါ၏ ေလာက၌ အဓမၼတရားတို႔ မထြန္းကားေအာင္ မပ်ံ႕ပြားေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရာ၏ ထိုသို႔အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း မိမိ၏ဘ၀ကို လည္းေကာင္း ေလာကအတြက္ စေတးရမည္သာျဖစ္ပါ၏ ဘုရားအစရွိေသာသူေတာ္ေကာင္း တို႔သည္ အေလာ္ေတာ္ ဘ၀ မ်ား၌ ငါးပါးသီလကို ခ်ဳိးေဖါက္ခဲ့သည္သာ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ပုဂိဳလ္တို႕ ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းကား ေလာက၌ဓမၼ ထြန္းကားေရးအတြက္ အနစ္နာ ခံျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္ ကို ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈခဲ့ၾကျပီးသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေတာ္တို႕ လည္း ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကို တိုင္းတပါးတို႕ ထိခိုက္ေစာ္ကားလာ သည္ရွိေသာ္ ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္ ကို ခ်ဳိးဖ်က္မည္သာ။ “သူ႕ႏုိင္ငံသားသံမႈန္႕စားမွ ဒို႕ဓါးတုံးလိမ့္” ဟူေသာ အယူကိုကိုင္ျပီး တိုက္မည္သာျဖစ္ပါ၏
စင္စစ္ေထရ္ရ၀ါဒ အရ ဘ၀ကို တည္ ေဆာက္မည္ဆိုပါလွ်င္ မိမိ၏ဘ၀ကိုေလာက အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္ ပါမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ေထရ၀ါဒတိုင္းျပည္ဟုဆိုၾက၏ အမွန္တကယ္ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ ခိုင္ေနျပီေလာ အမွန္တကယ္ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားတတ္ျပီေလာ ေမစရာေတြရိွေနမည္သာ။ အမွန္တကယ္ ဓမၼတရားတို႔ ထြန္းကားေနသည္လား မဆဳံေသးေသာေမး ခြန္းမ်ား ေတြးစရာမ်ားရွိေနပါ၏ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္က ေရာ ေထရ္ရ၀ါဒ၏ စစ္မွန္ေသာ အနက္အဓိပါယ္ ဆုတ္ကိုင္မိျပီေလာ ဟု စစ္တမ္းထုတ္ အေျဖရွာေနဆဲျဖစ္ပါ သည္။
သီလေတာ္သည္ ဘုရားပြင့္လည္းရွိ၏ ဘုရားမပြင့္ေသာ္ လည္းရွိေနသည္သာျဖစ္ပါသည္ သို႔အတြက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို နိစၥသီလေတာ္ဟုဆို ၾက၏ ေလာကျငိမ္ခ်မ္းေရးအုတ္ျမစ္ ဟု လည္းဆိုပါ၏ ထိုအတြက္ ဘုရားသသာနာေတာ္အတြင္း ရွိေသာငါးပါးသီလေတာ္သည္ သစၥာ ဆိုက္နုိင္ေသာ အသိတိုင္ ေအာင္ အက်ဳိးျပဳပါ လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ယံုပါသည္။ က်ေနာ္တို႕အေနျဖင့္ လည္း သစၥာဆိုက္ ေအာင္ အနက္ကိုရွာေဖြဆန္ံထုတ္ပါမွ သာသနာေတာ္အတြင္းသီလကို ျမင္ပါလိမ့္မည္။သို႔မွပို၍ေလာက ျငိ္မ္းခ်မ္းမည္ျဖစ္ပါ၏။
တတိယသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ ကာေမသုမိစၦာရ ကို ၾကည့္မည္ဆိုပါက
တိုက္ရုိက္အနက္= ကာမအရာ၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မိမိရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္ေရး ထက္ပို လိုျခင္း/ ယူျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= မိမိရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလာကအတြက္စြန္႔ လြတ္ျခင္း
ဟုဆို၏
သမုတိသစၥာအရ ကာမအရာ၌ မွာယြင္းယုတ္ညံ့စြာက်င့္ျခင္း ဟူဆိုရာတြင္ သူတစ္ပါးသားမယား သားသမီး ကိုဆို၏
ပရမတၳသစၥာအရ ကာမဂုဏ္ဆိုရာ၌ ရူပါရုံလည္းပါ၏ သဒၵါရုံလည္းပါ၏ ဂႏၶာရံု့လည္း ပါ၏
ေသာတာ၊ေဖာ႒ဖၺ အစရွိသျဖင့္ ကာမ၈ုဏ္အာရုံ အားလံုးပါမည္သာျဖစ္ပါသည္ ထိုထိုေသာ ကာမဂုဏ္တရားတို႕၌ မွွားယြင္စြာက်င့္ခဲ့ပါလွ်င္။ အရပ္စကားအရေျပာရလွ်င္ မိမိနဲ႔ မထိုက္ေသာ ေနရာ၊ေငြေၾကး ဘြဲ႔ ထူးဂုဏ္ထူး ကိုမရ ရေအာင္ၾကံေဆာင္ လွ်င္ ထိုသိကၡာပုဒ္ကိုက်ဴး လြန္ ရာေရာက္ပါ၏
ကာေမသုသိကၡာပုဒ္၏ တရားကိုယ္ကား ေဘဘ ျဖစ္၏ ႆသတဒိ႒ိနဲ႕ယွဥ္၏ ထိုသိကာၡပုဒ္ကို တယ္တန္း လံုျခံဳေအာင္ထိန္းမည္ဆို လွ်င္ မိမိ၏ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚ လာေသာဆႏၵ မ်ားကို မပြားစးိေအင္ သတိပညာနဲ႔ပယ္သတ္ရပါ လိမ့္မည္။
တကယ္တန္းမုသာ၀ါဒကံကို လံုးေအာင္ ထိနးမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ႏွလုံသားကို သစၥာေျမေပၚ၌ အုတ္ျမစ္ခိုင္ေအာင္ခ်ရန္လို အပ္ပါသည္ အတုကိုဖယ္၍ အစစ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ရပါမည္ သစၥာတရား ထြန္းကားေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို ေလာအတြက္ အသုံခ်ရဲေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴရပါလိမ့္မည္။
ဆိုင္ရာညဏ္ေရာက္မွ ဆိုင္ရာေသာ ကိေလသာမီးကိုျငိမ္းႏုိင္ပါမည္ဟု သိပါလွ်က္ က်ေနာ္သည္ ညဏ္မွီသေလာက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို ပူေဇာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။
2009 မွာေဆြသာဟာ ၾကည္သာဧျမရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး အဓမၼေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ ဘ၀အျမင္သစ္ (ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေလးစားရတဲ့ ေရးေဖၚေရးဖက္ နဲ႔စာ ဖတ္သူမ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာႏွစ္သစ္မွာ ဓမၼထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္နုိင္သည္ျဖစ္ေစ ေသာ၀္။
သုေတသနအတြက္ပါနာတိပါတကံက်ဴးလြန္ေနရတဲ့အတြက္သီလပင္မလုံႏုိင္။
ဒီအထက္ကစာသားေလးကေတာ့ က်ေနာ္ေလးစားတဲ့အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္က ေရးခဲ့တာပါ အားလံုး လဲသိၾကမွာပါ ျမင့္မိုရ္ဦးဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာညဏ္ပါ။
ေလာကဆိုကတည္းက အဓမၼနဲ႕ဓမၼတို႕ အားျပိဳင္စစ္ခင္းရာဟု ပညာရွင္တို႔ဆိုၾက၏ ဆိုခဲ့သည္အတိုင္း လည္းေလာကသည္ ဓမၼနဲ႕အဓမၼတို႔အားျပိဳင္မႈရွိေနသည္မွာဓမၼတာ
ဓမၼက အနုိင္ရသည့္အခါ ေလာကသည္တည္ျငိမ္၏ ေအးခ်မ္း၏ ထို႕အတူေလာကသားတို႔ ခ်မ္းသာ၏ ေလာကသားဟူရာ၌ လူလည္းပါ၏ နတ္လည္းပါ၏ တရိစာၦန္လည္းပါ၏ ျခဳံငုံေျပာဆို ရပါလွ်င္ (31) ဘံုမွမလြတ္ေျမာက္ေသသူအားလံုးကို ေလာကသားမ်ားဟု ဆိုနုိင္ပါ၏။သို႕အတြက္ေလာကၾကီးတကယ္တန္းျငိမ္းခ်မ္းရန္အတြက္အားလံုးတြင္တာ၀န္ကိုယ္စီရွိၾကပါ၏ ေလာက၌ အဓမၼတရားတို႔ မထြန္းကားေအာင္ မပ်ံ႕ပြားေအာင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ ရာ၏ ထိုသို႔အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း မိမိ၏ဘ၀ကို လည္းေကာင္း ေလာကအတြက္ စေတးရမည္သာျဖစ္ပါ၏ ဘုရားအစရွိေသာသူေတာ္ေကာင္း တို႔သည္ အေလာ္ေတာ္ ဘ၀ မ်ား၌ ငါးပါးသီလကို ခ်ဳိးေဖါက္ခဲ့သည္သာ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ ပုဂိဳလ္တို႕ ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းကား ေလာက၌ဓမၼ ထြန္းကားေရးအတြက္ အနစ္နာ ခံျခင္းသာလွ်င္ျဖစ္သည္ ကို ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈခဲ့ၾကျပီးသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေတာ္တို႕ လည္း ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကို တိုင္းတပါးတို႕ ထိခိုက္ေစာ္ကားလာ သည္ရွိေသာ္ ပါဏာတိပါတ သိကၡာပုဒ္ ကို ခ်ဳိးဖ်က္မည္သာ။ “သူ႕ႏုိင္ငံသားသံမႈန္႕စားမွ ဒို႕ဓါးတုံးလိမ့္” ဟူေသာ အယူကိုကိုင္ျပီး တိုက္မည္သာျဖစ္ပါ၏
စင္စစ္ေထရ္ရ၀ါဒ အရ ဘ၀ကို တည္ ေဆာက္မည္ဆိုပါလွ်င္ မိမိ၏ဘ၀ကိုေလာက အတြက္ အနစ္နာခံေပးဆပ္ ပါမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္သည္ ေထရ၀ါဒတိုင္းျပည္ဟုဆိုၾက၏ အမွန္တကယ္ေထရ၀ါဒ အုပ္ျမစ္ ခိုင္ေနျပီေလာ အမွန္တကယ္ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို တန္ဖိုးထားတတ္ျပီေလာ ေမစရာေတြရိွေနမည္သာ။ အမွန္တကယ္ ဓမၼတရားတို႔ ထြန္းကားေနသည္လား မဆဳံေသးေသာေမး ခြန္းမ်ား ေတြးစရာမ်ားရွိေနပါ၏ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္က ေရာ ေထရ္ရ၀ါဒ၏ စစ္မွန္ေသာ အနက္အဓိပါယ္ ဆုတ္ကိုင္မိျပီေလာ ဟု စစ္တမ္းထုတ္ အေျဖရွာေနဆဲျဖစ္ပါ သည္။
သီလေတာ္သည္ ဘုရားပြင့္လည္းရွိ၏ ဘုရားမပြင့္ေသာ္ လည္းရွိေနသည္သာျဖစ္ပါသည္ သို႔အတြက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို နိစၥသီလေတာ္ဟုဆို ၾက၏ ေလာကျငိမ္ခ်မ္းေရးအုတ္ျမစ္ ဟု လည္းဆိုပါ၏ ထိုအတြက္ ဘုရားသသာနာေတာ္အတြင္း ရွိေသာငါးပါးသီလေတာ္သည္ သစၥာ ဆိုက္နုိင္ေသာ အသိတိုင္ ေအာင္ အက်ဳိးျပဳပါ လိမ့္မည္ဟု က်ေနာ္ယံုပါသည္။ က်ေနာ္တို႕အေနျဖင့္ လည္း သစၥာဆိုက္ ေအာင္ အနက္ကိုရွာေဖြဆန္ံထုတ္ပါမွ သာသနာေတာ္အတြင္းသီလကို ျမင္ပါလိမ့္မည္။သို႔မွပို၍ေလာက ျငိ္မ္းခ်မ္းမည္ျဖစ္ပါ၏။
တတိယသိကၡာပုဒ္ေတာ္အရ ကာေမသုမိစၦာရ ကို ၾကည့္မည္ဆိုပါက
တိုက္ရုိက္အနက္= ကာမအရာ၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မိမိရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္ေရး ထက္ပို လိုျခင္း/ ယူျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= မိမိရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလာကအတြက္စြန္႔ လြတ္ျခင္း
ဟုဆို၏
သမုတိသစၥာအရ ကာမအရာ၌ မွာယြင္းယုတ္ညံ့စြာက်င့္ျခင္း ဟူဆိုရာတြင္ သူတစ္ပါးသားမယား သားသမီး ကိုဆို၏
ပရမတၳသစၥာအရ ကာမဂုဏ္ဆိုရာ၌ ရူပါရုံလည္းပါ၏ သဒၵါရုံလည္းပါ၏ ဂႏၶာရံု့လည္း ပါ၏
ေသာတာ၊ေဖာ႒ဖၺ အစရွိသျဖင့္ ကာမ၈ုဏ္အာရုံ အားလံုးပါမည္သာျဖစ္ပါသည္ ထိုထိုေသာ ကာမဂုဏ္တရားတို႕၌ မွွားယြင္စြာက်င့္ခဲ့ပါလွ်င္။ အရပ္စကားအရေျပာရလွ်င္ မိမိနဲ႔ မထိုက္ေသာ ေနရာ၊ေငြေၾကး ဘြဲ႔ ထူးဂုဏ္ထူး ကိုမရ ရေအာင္ၾကံေဆာင္ လွ်င္ ထိုသိကၡာပုဒ္ကိုက်ဴး လြန္ ရာေရာက္ပါ၏
ကာေမသုသိကၡာပုဒ္၏ တရားကိုယ္ကား ေဘဘ ျဖစ္၏ ႆသတဒိ႒ိနဲ႕ယွဥ္၏ ထိုသိကာၡပုဒ္ကို တယ္တန္း လံုျခံဳေအာင္ထိန္းမည္ဆို လွ်င္ မိမိ၏ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚ လာေသာဆႏၵ မ်ားကို မပြားစးိေအင္ သတိပညာနဲ႔ပယ္သတ္ရပါ လိမ့္မည္။
မုသာ၀ါဒ သူတစ္ပါးအား လိမ္လည္ေျပာဆို ျခင္း ဟုဆို၏
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါးအားလိမ္ညာျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= ဟန္ေဆာင္ဖုံကြယ္ျခင္း နဲ႔ က်န္၀စီဒုစရုိက္ သုံးပါး
ဆန္႔က်င္အနက္= သစၥာဓမၼထြန္ကားေအာင္ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို လုပ္ကိုင္ျခင္း
ဟူရပါ၏
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါးအားလိမ္ညာျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= ဟန္ေဆာင္ဖုံကြယ္ျခင္း နဲ႔ က်န္၀စီဒုစရုိက္ သုံးပါး
ဆန္႔က်င္အနက္= သစၥာဓမၼထြန္ကားေအာင္ ထုတ္ေဖၚေျပာဆို လုပ္ကိုင္ျခင္း
ဟူရပါ၏
တကယ္တန္းမုသာ၀ါဒကံကို လံုးေအာင္ ထိနးမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ေနာ္တို႔၏ႏွလုံသားကို သစၥာေျမေပၚ၌ အုတ္ျမစ္ခိုင္ေအာင္ခ်ရန္လို အပ္ပါသည္ အတုကိုဖယ္၍ အစစ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ရပါမည္ သစၥာတရား ထြန္းကားေရးအတြက္ မိမိဘ၀ကို ေလာအတြက္ အသုံခ်ရဲေသာ သတၱိကို ေမြးျမဴရပါလိမ့္မည္။
ဆိုင္ရာညဏ္ေရာက္မွ ဆိုင္ရာေသာ ကိေလသာမီးကိုျငိမ္းႏုိင္ပါမည္ဟု သိပါလွ်က္ က်ေနာ္သည္ ညဏ္မွီသေလာက္ ငါးပါးသီလေတာ္ကို ပူေဇာ္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။
2009 မွာေဆြသာဟာ ၾကည္သာဧျမရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး အဓမၼေဘး ကင္းေ၀းၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ ဘ၀အျမင္သစ္ (ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Monday, December 29, 2008
ျပီးျပည့္စုံေသာသီလဟူသည္
ငါးပါးသီလျမဲသလား? တဲ့ဒီေမးခြန္းကိုက်ေနာ္အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာအေမးခံခဲ့ရဖူးတယ္ဗ်
အဲလိုေမးလာခဲ့တိုင္းလည္း က်ေနာ့္အေျဖက“ဟင့္အင္း”ပဲထြက္တယ္ဗ်၊ ဘယ္သူေမးေမး
က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့ဒီအတိုင္းပဲဗ်။
ေမးဆိုလို႔ေျပာရဦၤးမယ္ဗ်..က်ေနာ္သြားေနၾကဆရာေတာ္ၾကီး ဦနႏၵမာလာရဲ႕သက္ေတာ္ (၉၅) ႏွစ္ ေျမာက္ေမြးေနံတးုံကလည္း ဆရာေတာ္ၾကီးကုိယ္တိုင္ ပရိတ္သတ္အလယ္မွာေမးဖူးပါတယ္ က်ေနာ္ကလည္း ေျဖပါတယ္ဗ်ာ ရဲရဲေျဖတာေပါ့ “လံုး၀ငါးပါးသီလမလုံဘူးေပါ့” အဲလိုေျဖ ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ျပဳံးတယ္ဗ် ပရိပ္သတ္လည္းျပဳံးတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
အမွန္ေတာ့သီလေတာ္ျမတ္က သိမ္ေမြ႔ လြန္းတယ္ဗ်၊ဒီေလာက္သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့တရားေတာ္ ျမတ္ သီလေတာ္ကို က်ေနာ့္လိုငမိုက္ကနား လည္ေအာင္ကို မနည္းၾကိဳးစားေနရသူမို႕ မဂ္တရား ဖိုလ္ တရား နိဗၺာန္တရားအေၾကာင္းေတြကို ညဏ္စဥ္အဆက္ဆက္ ဒိ႒ိိသတ္နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ေဆြး ေႏြးေနတဲ့အထဲ၀င္ပါခ်င္ပါလည္း မ၀င္ရဲတဲ့အျဖစ္ပါဗ်ာ၊တစ္ခါတစ္ေလမ်ားဗ်ာ စိတ္ရွိလက္ရွိေျပာေန လိုက္ၾကတာ..အာလုံနီးနီးေသာတပန္၊သကဒါဂန္ ၊အနာဂမ္ေလာက္နီးနီးပါ..အားက်တယ္ေပါ့ဗ်ာ
တစ္ေန႔ကလည္းသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕အလႈဴကိုသြားေတာ့ ဘုရား ခန္းထဲမွာသီးသန္႔စားပြဲ နဲ႔ တရားေဆြးေႏြးတာေတြ႔ေတာ့လည္း ခပ္ေ၀းေ၀းကျပန္လာခဲ့ရျပန္တယ္။
တခါတုံးမ်ားတရားေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ လူၾကီးေတြ၀ိုင္းနာသြားျပီးနာေထာင္ ၾကားရတာနဲ႔တင္ က်ေနာ္လွည့္ျပန္ျပီး လာ ခဲ့ရတာေလ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ေျပာေနၾကတာက က်မ္းအ္ကိုး ကားအျပည့္နဲ႕ဆိုေတာ့လည္း က်ေနာ္မ၀င္ရဲေပါင္ဗ်ာ။
ဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ပဲထင္တယ္ က်ေနာ့္ညဏ္ကသီလ အဆင့္ကမတက္ေသး ၊တစ္ခါတုံက လည္း ေတာထဲမွာတရားက်င့္ေနတဲ့ဆရာေတာ္ဆီသြားဖူးေတာ့ “သားငယ္ေလး ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ေအာင္ ရွာခဲ့ ” လို႔မိန္႔ေတာ့ ဘာေၾကာင့္ပ်င္းတယ္ဆိုတာကို ရွာ လိုက္တာဗ်ာ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတယ္ အပ်င္းတရား ကုိေတာင္ဒီေလာက္ၾကာခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ အဖို႕က်န္တာ္ေတြ မေတြးရဲေသးဘူးဗ် အခုလည္းအားေနရင္ သီလေၾကာင္းေလး ေပါ့ ဗ်ာစဥ္းစား ေနတတ္တယ္ေပါ့။ ဒီလိုစဥ္းစား၇င္းနဲ႕ သာသနာပကာလမွာလည္း(၅)ပါးသီလရွိေနတယ္၊အခု သာသနာတြင္းကာလမွာ လည္း (၅)ပါးသီလက ရွိေနတယ္ အနက္အဓိပါယ္ကြာမယ္ေပါ့ ေတြးၾကည့္တယ္ ညဏ္မွီသေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။
စဥ္းစားရမဲ့လမ္းေၾကာင္းက ဆရာေတြသင္ခဲ့တဲ့အတိုင္းေပါ့ဗ်ာ ဘာ လဲဆိုေတာ့
“ သားငယ္ေရ ေလာကေၾကာင္းကိုခ်ဥ္းကပ္မယ္ဆိုရင္ ပညတ္ကို ညဏ္ကုန္လြတ္ေဟ့ ဒီလိုပဲ ဓမၼေၾကာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ပရမတ္ကို ညဏ္ကုန္စိုက္ေတာ့”
ဒီလိုသြန္သင္ခဲ့ဘူးေတာ့ လည္း က်ေနာ္သီလ႕ို ဆင္ ျခင္ၾကည့္တယ္ဗ် ကိုယ့္ကိုကိုယ္သီလ ဘယ္ေလာက္လုံ လဲေပါ့ဗ်ာ။
ပါဏာတိပါတ
သူတစ္ပါးအသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွင္က်ဥ္တာ ဒီအနက္က ဘုရားမပြင့္လည္းရွိေနတဲ့ အနက္ ဒါမွမဟုတ္ အျမင္ေပါ့ဗ်ာ၊ သာသနာေတာ္တြင္းသီလအရ ပုဓ္ခြဲၾကည့္တယ္ နား လည္းသေလာက္ ေပါ့ ေလ ေနတၳိက်မ္းလာစာဖတ္နည္းအရ
ပုဒ္တစ္ပုဒ္ကိုခ်ဲ႕ယူျခင္း အာ၀တၱာဟာရ ဟူလည္းေကာင္း ပရိ၀တၱနဟာရ ဟူလည္ေကာင္း ဆုိ၏ ပိဋကတ္ေတာ္၌ ေနယ်တၳဟုဆို၏
ပညာုရွင္ေတြေျပာတာဗ်။အဲ လို ဆိုေတာ့ ဆန္႔ထုတ္ၾကည့္တယ္ေပါ့ေလ သီလတစ္ခုျခင္းကို ဇစ္ျမစ္လိုက္တယ္ေျပာေျပာအဆးုံထိလိုက္တယ္ဆိုဆိုေတြးရေအာင္ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕က်င့္ရေအာင္ ေနာ အဲခုနက ပထမသီလျဖစ္တဲ့ ပါဏာတိပတသိကၡာပုဒ္ရဲ႕
တိုက္ရုိက္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုသတ္ျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= သူတစ္ပါးကိုနစ္နာေအာင္လုပ္ျခင္း
ဆန္႔က်င္အနက္= သူတစ္ပါး၏အသက္ကိုရွည္ေအာင္အားထုတ္ျခင္း
သီလတစ္ခုကိုျပီးျပည့္စုံေအာင္ျဖည့္က်င့္ဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ ဒီက်ေနာ္ေတြးမိတဲ့အခ်က္သုံးခ်က္ ျပည့္စုံမွ ျပီးျပည့္စုံတဲ့ သီလ ျဖစ္မွာပါ၊ေလာကမွ အဓမၼတရားေတြမထြန္းကားဖို႕ အရပ္ေျပာသီလ၊အရပ္ေျပာ သမာဓိ၊အရပ္ေျပာသတိ၊အရပ္ေျပာပညာ ကို ျဖည့္ေနယုံေလးနဲ႔မျဖစ္ေရးျခာမျဖစ္ပါ္။
အခုဟာက၀ိနည္းေရွာွင္ “ငါမသတ္ရင္ျပီး ဆိုျပီး သီလလုံေနတဲ့က်ေနာ့္ကို က်ေနာ္ ရွက္ေနမိတယ္ ဗ် ဒီေတာ့ တစ္ဖက္သားကို နစ္နာေအာင္ လုပ္တာ လည္း သြယ္၀ိုက္အနက္အရ ပါဏာတိပါတသိကၡာ ပုဒ္ကို ခ်ဳိးဖ်က္တာပါပဲ။
ဆန္က်င္အနက္အရ သူ႕အသက္ရွည္ေအာင္အားထုတ္ျခင္း တဲ့ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ ေလာက္ၾကိဳးစားျပီျပီလဲ..?စဥ္စားေပးပါ ။
ပရမတ္ရႈေထာင့္က ေနျပီး ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပါဏာတိပါတ ကံပုဒ္ရဲ႕တရာကိုယ္က ေဒါသ
ဒီေဒါသတရားကို မိမိသႏၱန္မွာ မလာေအာင္ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါမွ သတိနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ပါမွ ေဒါသရဲ႕ ဆန္႔က်က္ဖက္ အေဒါသ ေခၚ ေမတၱာတရားကို အခ်ိန္ျပည့္ပြားစီးႏုိင္ပါမွ ပါဏတိပါတကံကို ဘုရား အလိုေတာ္က် ျပီးျပည့္စုံေအာင္ျဖည့္က်င့္ နိင္ပါလိမ့္မယ္ ဗ်ာ။
ကဲပါဏာတိပါတ ျပည့္စုံေအာင္လံုသလား ..က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ ေမးေတာ့ “မလုံ” ဆိုတဲ့ အသံေလး ထြက္လာသဗ်။
ေနာက္တစ္ခုက အဒိႏၷဒါန
ပထမကတည္းကအမွတ္မရတဲ့အထဲအခုဒုတိယသီလေတာ္ျမတ္ကိုေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ဆင္ျခင္ေန ပါျပီ ။
တိုက္ရုိက္အနက္= ပိုင္ရွင္မေပးေသာပစၥည္းကိုခိုးျခင္း
သြယ္၀ိုက္အနက္= မေပးေပးေအာင္ဥပါယ္အမ်ဥ္ျဖင့္ေတာင္းယူျခင္း၊ျခိမ္းေျခာက္ျခင္း
ဆန္႕က်င္အနက္= မုတၱစာဂ(ေႏွင္ၾကိဳးမဲ့စြန္႔က်ဲေပးကမ္ိးျခင္း)
ခုနကေျပာသလိုေပါ့ေလ ျပန္စဥ္းစားတယ္ ငါမခိုးဘူးဆိုတဲ့ ဟာေလးနဲ႕လံုေလာက္သလား
လယ္ေလာက္ထိအနစ္နာခံေပးဆပ္ခဲ့ ဘူးလဲ ၊ရယူတာနဲ႕ ေပးဆပ္တာ ဘယ္ဟာမ်ားလဲ
မခိုးေပမဲ့ ျခိမ္းေျခာက္ေတာ၊မေပးေပးေအာင္ ဥပါယ္တမ်ဥ္သုံးတာေလးေတြ စဥ္စားေပးပါဗ်ာ။
ပရမတၳရႈေထာင့္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဒိႏၷဒါနသိကၡာပုဒ္ရဲ႕တရာကိုယ္က ေလာဘ
ကိုယ့္ဘာသာကိုျပန္စဥ္းစားတယ္၊ျပန္ၾကည့္တယ္ဗ်၊ ဗိုက္ထဲေလာဘေတြခ်း္ူျပည့္ေနတာ ေတြ႔ေတာ့ သြားျပန္ျပီေပါ့ဗ်ာ ေနာ္တစ္မွတ္။
ေနာ္ထပ္ဆက္ျပးီစစ္ရဦးမွာ လားဗ်ာ ေနာက္ထပ္ဆက္ျပီစစ္ရရင္ေတာ့ ..
2009 မွာေဆြသဟာ ဧျငိမ္းၾကည္သာရွိပါေစ
မသူေတာ္ေဘး၊အဓမၼေဘး ကင္းေ၀ၾကပါေစ
က်မ္းကိုး။ ။ဘ၀အျမင္သစ္(ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္)
Tuesday, October 7, 2008
ျပန္ျပီးက်င့္ဖို႔လိုေနျပီ
စာေရးမယ္လို႔စဥ္းစားမိေပမဲ့တကယ္ခ်မေရးျဖစ္ဘူးစိတ္ထဲမွာပဲေတးထားလိုက္တယ္ ဒီလိုနဲ႔စာေလာကအနဲ႔အဆက္သြယ္ျပတ္ျပီးေနလာခဲ့တာၾကာျပီေလ…အခုလည္းေတြးမိတာေလးကို ျပန္ျပီးေဖါက္သည္ခ်မယ္ေပါ့…က်ေနာ္ေတြးမိတာက လက္ေတြ႔က်င့္ ၾကံအားထုပ္မႈေတြမရွိသေလာက္
ျဖစ္ေနတဲ ဘုရားေဟာတဲ့ လူ႕၀ိနည္းလို႔ေျပာရမဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္၊လူမွန္ရင္က်င့္ကို က်င့္ရမဲ့၊လူ႔က်င့္
၀တ္ေတြ့၊က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ေပ်က္ဆံုးေနတယ္၊စာေတြ႔အရရွိျပီး၊ႏုတ္ိတိုက္အာဂုံေဆာင္ေနတာၾကားရေပမဲ့
လက္ေတြ႔ေန႔ံစဥ္ဘ၀မွာ၊က်င့္သးုံမႈမရွိေတာ့ဘူး..တကယ္က်ေနာ္တို႕လိုက္ေနၾကတာ လိုခ်င္ေနၾကတာက
ေနရာ၊အာဏာနဲ႔ေငြပဲေလ၊ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုရဘို႔ ဘာမဆိုလုပ္ရဲတဲ့ သတၱိက အျပည့္..အနစ္နာခံလိုက္မယ္
ဆိုတဲ့စိတ္က မရွိေတာ့ဘူး၊ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ဆင္းရဲရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း၊ျပီးေတာ့ ပံုစံေျပာင္းလာတဲ့ မိဘနဲ႔
သားသမိးဆက္ဆံေရး၊ဆရာတပည့္ဆက္ဆံေရး၊လင္နဲ႔မယားဆက္ဆံေရး၊ဒီၾကားေတြမွာစီးပြြးေရဆန္လာတယ္
မိဘကလည္း၊ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သားသမီးဆီက၊တံု႔ျပန္မႈကိုေမွ်ာ္ လာတယ္ ၊သားသမီကလည္းျပန္မၾကည့္
ႏုိင္တဲ့ အခါ…ျငီးတြားၾကေတာ့ တာေတြေတြ႔ရတယ္၊သားသမီေတြကလည္းမိဘထက္ပိုျပီး သူတို႔ရင္ေသြးေတြကို
ဂရုစိုက္မိေနတတ္တယ၊သတိထားမိတာေလးေတြေျပာတာပါ၊ကိုယ္ကိုတိုင္လည္းဒီလမ္းကို တစ္ေန႔ေလွ်ာက္ရမွာ ေမ့ေနၾကတယ္တူပါတယ္…အလားတူပဆရာတပည့္ေတြၾကားမွာပိုက္ဆံပိုေပးႏုိင္သူေတြေနရာပိုရတယ္၊လိုတရတပည့္ေတြကိုပိုခ်စ္ေနတယ္၊တကယ္ေတာ့ဆရာဆိုတာသီလသိကၡာကို ပိုျပီးေစာင့္ရတာ၊ကိုယ္တိုင္ကစံျပျဖစ္ရမွာ
အတတ္လည္းသင္၊ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊သိပမခ်န္ေဘးရန္ကာဆီးတဲ့ေလ၊အခုျဖစ္ေနတာကပိုက္ဆံေပးမွစာသင္ရမယ့္အေနထားေတြ၊ပညာတတ္ခ်င္ရင္ေငြရွာလာပါေပါ့ေငြမရွိရင္မသင္ရေတာ့တဲ့အေျခေနမ်ဳိးျဖစ္ေနခဲ့တာဘာေၾကာင့္လည္း၊စံနစ္ေၾကာင့္လားဓကိုယ္တိုင္ကအနစ္နာမခံခ်င္တာလားေတြးေနမိတယ္၊
အၾကီးကဲ၀တ္တဲ့..ထၾကြႏုိးၾကား၊သနားသီးခံေ၀ဖန္ေထာက္ရႈတဲ့၊အခုဟာကမဟုတ္ေသးဘူးေလ၊အၾကီးကမ်ားမ်ားစား၊အငယ္ကသူ႔အံဖတ္စား၊ခိုင္းတာမလုပ္ရင္အျပစ္ေပး၊ဘုရားစကားေ၀းေ၀းေရွာွွင္၊အေမွာင္ကိုဖက္ျပီးဖိမ္ယက္
ေနတဲ့အခ်ိန္လားေနာ္၊တိုင္းျပည္ကိုေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ေလာကကိုတကယ္ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့၊က်ေနာ္တို႕တေတြ၊ဘုရားစကားကိုလက္ေတြ႔က်င့္ၾကံရလိမ့္မယ…မဟုတ္ဘူးဆိုရင္၊က်ေနာ္တို႔ဟာဘုရားကိုလိမ္ေနသလိုပဲျဖစ္ေနမွာေသခ်ာတယ္္၊
က်ေနာ္တို႔ဘယ္လုိေရွ႔ဆက္သြားမလဲ?တရားေတာ္ေတြကိုေမ့ပစ္ျပီးေနၾကမွာလား?ေန႔စဥ္ဘ၀မွာတရားေတာ္ေတြကိုလက္ေတြ႔အသုံမခ်ျခင္တာလား?မခ်တတ္တာလား?ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးထင္လို႕လား? က်ေနာ္တို႔ေရွ႔တန္းကို ျပန္ေရာက္ဖို႔ကတရားေတာ္ကို ေလးစားစြာျပန္လည္လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနမိရင္း......။
ျဖစ္ေနတဲ ဘုရားေဟာတဲ့ လူ႕၀ိနည္းလို႔ေျပာရမဲ့လူတစ္ေယာက္ဆိုရင္၊လူမွန္ရင္က်င့္ကို က်င့္ရမဲ့၊လူ႔က်င့္
၀တ္ေတြ့၊က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ေပ်က္ဆံုးေနတယ္၊စာေတြ႔အရရွိျပီး၊ႏုတ္ိတိုက္အာဂုံေဆာင္ေနတာၾကားရေပမဲ့
လက္ေတြ႔ေန႔ံစဥ္ဘ၀မွာ၊က်င့္သးုံမႈမရွိေတာ့ဘူး..တကယ္က်ေနာ္တို႕လိုက္ေနၾကတာ လိုခ်င္ေနၾကတာက
ေနရာ၊အာဏာနဲ႔ေငြပဲေလ၊ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုရဘို႔ ဘာမဆိုလုပ္ရဲတဲ့ သတၱိက အျပည့္..အနစ္နာခံလိုက္မယ္
ဆိုတဲ့စိတ္က မရွိေတာ့ဘူး၊ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ဆင္းရဲရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း၊ျပီးေတာ့ ပံုစံေျပာင္းလာတဲ့ မိဘနဲ႔
သားသမိးဆက္ဆံေရး၊ဆရာတပည့္ဆက္ဆံေရး၊လင္နဲ႔မယားဆက္ဆံေရး၊ဒီၾကားေတြမွာစီးပြြးေရဆန္လာတယ္
မိဘကလည္း၊ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ သားသမီးဆီက၊တံု႔ျပန္မႈကိုေမွ်ာ္ လာတယ္ ၊သားသမီကလည္းျပန္မၾကည့္
ႏုိင္တဲ့ အခါ…ျငီးတြားၾကေတာ့ တာေတြေတြ႔ရတယ္၊သားသမီေတြကလည္းမိဘထက္ပိုျပီး သူတို႔ရင္ေသြးေတြကို
ဂရုစိုက္မိေနတတ္တယ၊သတိထားမိတာေလးေတြေျပာတာပါ၊ကိုယ္ကိုတိုင္လည္းဒီလမ္းကို တစ္ေန႔ေလွ်ာက္ရမွာ ေမ့ေနၾကတယ္တူပါတယ္…အလားတူပဆရာတပည့္ေတြၾကားမွာပိုက္ဆံပိုေပးႏုိင္သူေတြေနရာပိုရတယ္၊လိုတရတပည့္ေတြကိုပိုခ်စ္ေနတယ္၊တကယ္ေတာ့ဆရာဆိုတာသီလသိကၡာကို ပိုျပီးေစာင့္ရတာ၊ကိုယ္တိုင္ကစံျပျဖစ္ရမွာ
အတတ္လည္းသင္၊ပဲ့ျပင္ဆံုးမ၊သိပမခ်န္ေဘးရန္ကာဆီးတဲ့ေလ၊အခုျဖစ္ေနတာကပိုက္ဆံေပးမွစာသင္ရမယ့္အေနထားေတြ၊ပညာတတ္ခ်င္ရင္ေငြရွာလာပါေပါ့ေငြမရွိရင္မသင္ရေတာ့တဲ့အေျခေနမ်ဳိးျဖစ္ေနခဲ့တာဘာေၾကာင့္လည္း၊စံနစ္ေၾကာင့္လားဓကိုယ္တိုင္ကအနစ္နာမခံခ်င္တာလားေတြးေနမိတယ္၊
အၾကီးကဲ၀တ္တဲ့..ထၾကြႏုိးၾကား၊သနားသီးခံေ၀ဖန္ေထာက္ရႈတဲ့၊အခုဟာကမဟုတ္ေသးဘူးေလ၊အၾကီးကမ်ားမ်ားစား၊အငယ္ကသူ႔အံဖတ္စား၊ခိုင္းတာမလုပ္ရင္အျပစ္ေပး၊ဘုရားစကားေ၀းေ၀းေရွာွွင္၊အေမွာင္ကိုဖက္ျပီးဖိမ္ယက္
ေနတဲ့အခ်ိန္လားေနာ္၊တိုင္းျပည္ကိုေကာင္းေစခ်င္တယ္၊ေလာကကိုတကယ္ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့၊က်ေနာ္တို႕တေတြ၊ဘုရားစကားကိုလက္ေတြ႔က်င့္ၾကံရလိမ့္မယ…မဟုတ္ဘူးဆိုရင္၊က်ေနာ္တို႔ဟာဘုရားကိုလိမ္ေနသလိုပဲျဖစ္ေနမွာေသခ်ာတယ္္၊
က်ေနာ္တို႔ဘယ္လုိေရွ႔ဆက္သြားမလဲ?တရားေတာ္ေတြကိုေမ့ပစ္ျပီးေနၾကမွာလား?ေန႔စဥ္ဘ၀မွာတရားေတာ္ေတြကိုလက္ေတြ႔အသုံမခ်ျခင္တာလား?မခ်တတ္တာလား?ေခတ္မမွီေတာ့ဘူးထင္လို႕လား? က်ေနာ္တို႔ေရွ႔တန္းကို ျပန္ေရာက္ဖို႔ကတရားေတာ္ကို ေလးစားစြာျပန္လည္လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ဆိုတာကို ယံုၾကည္ေနမိရင္း......။
Sunday, July 20, 2008
ေရႊလက္တြဲၾကမည္ဆိုပါလွ်င္
ကပၸိယ “အရွင္ဘုရား….၀ါဆိုလဆန္း(၁၄)ရက္ကို မဂၤလာဆြမ္းယူမလို႔တဲ့ဘုရား”
စာေရးသူ “ဒီရက္မွာ ဆြမ္းဒကာရွိေနတယ္ေလ ကပၸိယႀကီး”
ကပၸိယ “ဒါဆိုရင္ ၁၃)ရက္ေန႕ကုိ ေပးလိုက္ရရင္ေကာင္းမလားဘုရား”
စာေရးသူ “ေကာင္းသားပဲ” ဟုေျပာလိုက္ပါသည္၊ ခဏၾကာေသာအခါ ကပၸိယႀကီးသည္ စာေရးသူရွိရာသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာကာ “အရွင္ဘုရား….(၁၃)ရက္ေန႔က ျပႆဒါးရက္ ျဖစ္ေနလို႔တဲ့ အဲဒီရက္ေတာ့မယူခ်င္ဘူးလို႔ ေျပာေနပါတယ္ဘုရား” ေျပာလာပါသည္။
ရက္ရာဇာျပႆဒါးစသည့္ ျပကၡဒိန္ပါရက္မ်ားသည္ လူသားမ်ားအား အလြန္ဖမ္းစားေနသည္ဟု ထင္မိပါသည္၊ ထုိရက္မ်ားသည္ ေလာကီကိစၥတြင္ ေနရာယူထားသည္သာမက ကုသုိလ္ေရးဆိုင္ရာတြြင္လည္း ေနရာအသင့္အတင့္ယူေနသည္ကုိ ေတြ႕ရေပသည္။
သူတို႔၏ ေရႊလက္တြဲမည့္အေရးကို ရက္ရာဇာ ျပႆဒါး ေရြးေနၾကေပသည္၊ အကယ္၍ ျပႆဒါးရက္တြင္ မဂၤလာေဆာင္သည့္ မဂၤလာေမာင္မယ္မ်ားသည္ ရာသက္ပန္ အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပ ျဖစ္သြားေတာ့မည္ေလာ၊ ထိုအိမ္ေထာင္ေရး အတြက္ ျပႆဒါးကအဓိက်ပါ၏ေလာ ေတြးစရာျဖစ္ေနေပသည္။ ထို႔အတူ ရက္ရာဇာေရြး၍ လက္ထပ္မဂၤလာျပဳၾကေသာ မဂၤလာေမာင္မယ္ မ်ားအတြက္ ရာသက္ပန္ မကြဲမၿပဲပဲ ခ်မ္းသာေသာ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ျဖစ္ေတာ့မည္ေလာ၊ ထိုအိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ ရက္ရာဇာက အဓိကက်ပါ၏ေလာ ……..ေလာေပါင္းမ်ားစြာ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ မိပါေတာ့သည္။
ေလာကတြင္ အိမ္ေထာင္စုအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ရက္ရာဇာ ၊ ေန႔ေကာင္းရက္ျမတ္ ေရြးၿပီးမွ လက္ထပ္ယူၾကသည္က မ်ားပါသည္၊ သုိ႔ပါလွ်က္ မၾကာမီ အိမ္ေထာင္ေရး ၿပိဳကြဲၾကသည္မွာ အဘယ့္ေၾကာင့္ပါနည္း၊ ရက္ေကာင္းေန႔ျမတ္မ်ားသည္ အိမ္ေထာင္ေရး မၿပိဳကြဲေစရန္ မတတ္နိုင္သကဲ့သုိ႔ ျပႆဒါးရက္မ်ားသည္လည္း ခိုင္ၿမဲေနသည့္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ မၿဖိဳခြင္းနိုင္ခဲ့သည္မွာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အထင္အရွားပင္ ျမင္ေနရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ လက္ထပ္မည့္သူမ်ားသည္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး အိမ္ေထာင္ေရး၊အဆင္ေျပေစရန္ ရက္ရာဇာ၊ျပႆဒါး ေရြးစရာမလို လြတ္လပ္စြာျဖင့္ မဂၤလာပြဲကို ဆင္ႏြဲၾကပါရန္တိုက္တြန္းလိုသည့္အျပင္ သာယာေသာအိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကို ဖန္တီးခ်င္ၾကေသာ ဇနီးေမာင္နွံမ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ လမ္းညြန္ခ်က္မ်ားရွိခဲ့ေပသည္၊ ထိုလမ္းညြန္ခ်က္အတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးနိုင္လွ်င္ ယခုပစၥဳပၸန္ဘ၀တြင္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာအိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကုိ ဖန္တီးနိုင္သကဲ့သုိ႔ေနာင္တမလြန္ဘ၀အတြက္လည္း အတူတကြ ငွက္ျဖစ္ရင္လည္း တစ္ကိုင္းတည္း ဟူသကဲ့သုိ႔ ဘ၀အစဥ္အဆက္ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုရတတ္ေပမည္။
ေရႊလက္တြဲမည့္သူမ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ ညြန္ျပေတာ္မူခဲ့သည့္ လမ္းညြန္ခ်က္ကား………..
(၁)သမသဒၶါ (တူမွ်ေသာယံုၾကည္မႈ)
(၂)သမသီလ(တူမွ်ေသာကိုယ္က်င့္တရား)
(၃)သမစာဂါ (တူမွ်ေသာ စြန္႔ႀကဲမႈ)
(၄)သမပညာ ျဖစ္ပါသည္၊ (တူမွ်ေသာ ပညာရွိမႈ)
သမသဒၶါ ဟူသည္
တူမွ်ေသာ ယံုၾကည္လက္ခံမႈျဖစ္သည္၊ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသည္ တူညီသည့္ ယံုၾကည္မႈရွိရမည္၊ ဤတြင္ ယံုၾကည္မႈဟူသည္ ေလာကေရး၊ ဓမၼေရးရာအားျဖင့္ နွစ္ပိုင္းခြဲ၍ ေျပာရေပမည္၊ ေလာကေရးရာအားျဖင့္ ယံုၾကည္သည္ဆိုရာ၀ယ္၊ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို ယံုၾကည္ရမည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးျဖစ္သူကို အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ရေပမည္။
ထိုသုိ႔ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကုိ ယံုၾကည္သည္ဟု ဆိုရာ၀ယ္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ မိမိဇနီး ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ေလာက္သည့္ အေျပာဆို အျပဳအမူ အေနအထိုင္ ေကာင္းမြန္ရန္ အထူးလိုအပ္ေပသည္၊ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ ဇနီး၏အေရွ႕တြင္တစ္မ်ဳိး၊ ေနာက္ကြယ္တစ္မ်ုိဳး အေျခအေနေျပာင္းေနမည္ဆိုပါက ဇနီးသည္၏ ယံုၾကည္လက္ခံနိင္မႈကို ရရွိမည္မဟုတ္ေပ၊ သုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ထိုအိမ္ေထာင္ေရးသည္ မည္သုိ႔ သာယာ နုိင္ပါမည္နည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ခင္ပြန္းသည္ ဇနီး၏ ယံုၾကည္လက္ခံမႈကုိ အျပည့္အ၀ရရွိေစရမည္၊ ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ေအာင္လည္း ေနတတ္ရမည္၊သုိ႔မွသာ သာယာသည့္ အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္လိမ့္မည္။
တဖန္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးျဖစ္သူကုိ ယံုၾကည္လက္ခံသည္ဟု ဆိုရာ၀ယ္ ဇနီးသည္သည္ မိမိခင္ပြန္း ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ ေလာက္သည့္ အေျပာအဆို အျပဳအမူ အေနအထိုင္ ေကာင္းမြန္ရန္ အထူးလိုအပ္လွေပသည္၊ အေရွ႕တြင္တစ္မ်ုဳိး ေနာက္ကြယ္တစ္မ်ဳိးဆို လွ်င္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ မယံုၾကည္နိုင္သည္မွာ မဆန္းေပ၊သုိ႔ဆိုလွ်င္ ထုိအိမ္ေထာင္ေရးသည္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္မရွိနိုင္ေပ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဇနီးသည္သည္ မိမိခင္ပြန္း၏ ယံုၾကည္လက္ခံမႈကို အျပည့္အ၀ ရရွိေစရမည္၊ ယံုၾကည္လက္ခံေအာင္လည္း ေနတတ္ရေပမည္၊သုိ႔မွသာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိကာ သာယာသည့္အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္လိမ့္မည္။ ဤကား ေလာကေရးရာ ယံုၾကည္မႈျဖစ္ေပသည္။
ဓမၼေရးရာအားျဖင့္ လက္ခံယံုၾကည္မႈဟူသည္ ရာသက္ပန္လက္ထပ္ၾကေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ဘာသာအယူ၀ါဒျခင္းတူညီရေပမည္၊ ဘာသာအယူ၀ါဒမတူညီလွ်င္ အမိုက္ကစ ျပသဒ္မီးေလာင္ဆိုသည့္သကဲ့သုိ႔ သူ႔ဘာသာ ကုိယ့္ဘာသာ အျပစ္ျမင္ၿပီး အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္တတ္ၾကေပသည္၊ ဘာသာမတူ အိမ္ေထာင္ျပဳ၍ အဆင္ေျပေနသည္ကား အနည္းစုသာျဖစ္ေခ်သည္၊ထု႔ိေၾကာင့္ ဘာသာ အယူ၀ါဒျခင္းတူညီကာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကလွ်င္ ပို၍အဆင္ေျပကာ ေကာင္းမြန္ပါလိမ့္မည္၊ ဘာသာအယူ၀ါဒတူလွ်င္(ယံုၾကည္မႈျခင္းတူလွ်င္) အသြင္တူ အိမ္သူျဖစ္ ဆိုသည့္ျမန္မာစကားပံုကဲ့သုိ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကုိ ဖန္တီးနိုင္ၾကေပလိမ့္မည္။
သမသီလ ဟူသည္
တူမွ်ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားကို ေခၚပါသည္၊ ကုိယ္က်င့္တရားသည္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားအတြက္ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ေနေပသည္။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသာမဟုတ္ ေလာကလူသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးေသာ တရားတစ္ခုျဖစ္သည့္အျပင္ ဘ၀၏ အေရွ႕ဆံုးတန္းတြင္ ေနရာရရန္အတြက္ အေထာက္ပံ့မ်ားစြာေပးနိုင္ေပသည္။
တူညီေသာ ကိုယ္က်င့္တရားရွိရမည္ဆိုရာ၀ယ္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းရမည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းရပါမည္။ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုအတြက္ ငါးပါးသီလသည္ အေျခခံက်ေသာ တရားတစ္ခုျဖစ္ေနပါသည္၊ ထိုသီလတည္းဟူေသာကိုယ္က်င့္တရားေၾကာင့္ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး ယံုၾကည္မႈအျပည့္၀ရရွိနိုင္ ပါသည္၊ ဥပမာ-ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အရက္မူးလာလွ်င္ ဇနီးျဖစ္သူစိတ္ညစ္ရသည္၊ထိုမွတဆင့္ ေလးစားမႈနည္းကာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အဆင္မေျပျဖစ္ၾကကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ အိမ္ေထာင္ေရးၿပိဳကြဲသည္အထိ ျဖစ္နိုင္ေပသည္၊ ထို႔အတူ စာရိတၱသီလဟုေခၚဆိုရသည့္ က်င့္ရမည့္က်င့္၀တ္တရားတို႔တြင္ လင္က်င့္၀တ္ကို ခင္ပြန္းျဖစ္သူက က်င့္သံုးရန္နွင့္ ဇနီးျဖစ္သူက မယားက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးလိုက္နာသင့္ေပသည္။
ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္ဦးစလံုး၌ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ပါက သာယာေသာအိမ္ေထာင္စုတစ္ခုျဖစ္ကာ ေနာင္တမလြန္ ဘ၀အတြက္ အေျခအေနေကာင္းေသာ သုဂတိဘံုသို႔ ေရာက္ရွိနိုင္ေပသည္၊ တစ္ေနရာတြင္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔၏ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာကုိ ေဖၚညြန္းထားပါသည္၊ ေလာကတြင္ ဇနီးေမာင္ႏွံေလးမ်ဳိးရွိပါသည္၊ သူေသေယာကၤ်ားႏွင့္မယားနတ္သမီး၊ သူေသမယားႏွင့္ေယာကၤ်ားနတ္သား၊ သူေသမယားႏွင့္ေယာကၤ်ားသူေသ၊ မယားနတ္သမီးႏွင့္ေယာကၤ်ားနတ္သား ဟူ၍ ဇနီးေမာင္ႏွံေလး မ်ဳိးရွိရာတြင္ သူေသဟူသည္ သီလမရွိေသာ သူကိုေခၚၿပီး၊ နတ္သား/နတ္သမီး ဟူသည္ သီလရွိသည္ကို ေခၚေၾကာင္း သီလကို အေျခခံ၍ ျပဆိုထားေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ပစၥဳပၸန္၌ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္စုျဖစ္သည့္အျပင္ တမလြန္ဘ၀တြင္ ခ်မ္းသာေသာဘံု၌ အတူတကြျဖစ္လိုလွ်င္ ယခုဘ၀တြင္ ကိုယ္က်င့္တရားဟူသည့္ ငါးပါးသီလကုိ အတတ္နိုင္ဆံုး ေစာင့္ထိန္းၾကရန္ အထူးလုိအပ္ပါသည္။
သမစာဂါ ဟူသည္
စာဂဟူသည္ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲလွဴဒါန္းျခင္းကို ေခၚသည္၊ ဤ၌ ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္ေယာက္စလံုး စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈႏွင့္ ျပည့္စံုရပါမည္၊ ဤေနရာ၌ ေလာကႏွင့္ဓမၼရႈေထာင့္ ႏွစ္မ်ဳိးျဖင့္ ၾကည့္ရပါဦးမည္။
ေလာကေရးရာအားျဖင့္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ဘ၀တြင္လုပ္ကိုင္၍ အဆင္ေျပေသာအခါ (ေျပလည္ေသာအခါ)တြင္ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားအား လိုအပ္ပါက ေထာက္ပံ့ေပးကမ္းၾကရပါမည္၊ ဇနီးျဖစ္သူက မိမိ၏ မိဘမ်ားအားေထာက္ပံ့ေပးခ်င္သည္ဆိုပါက ခင္ပြန္းျဖစ္သူအား တိုင္ပင္ေျပာဆိုရပါသည္၊ ခင္ပြန္းျဖစ္သူထံမွ သေဘာတူညီမႈရရွိခဲ့ၿပီဆိုပါက ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲနိုင္သကဲ့သုိ႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ၏ မိဘမ်ားအား ေထာက္ပံ့ခ်င္သည္ဆိုပါက ဇနီးသည္အားတိုင္ပင္ရပါသည္၊ သေဘာတူညီမႈ ရရွိၿပီဆိုလွ်င္ ခင္ပြန္း၏ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားအား ေထာက္ပံ့အကူအညီေပးသင့္ေပသည္၊သို႔မွသာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အဆင္ေျပၾကေပမည္။
တဖန္ ဓမၼရႈေထာင့္မွ ၾကည့္ၾကမည္ဆိုလွ်င္လည္း အလွဴဒါနပြဲကုိ ခ်ိန္ခါမဆြဲ ျပဳလဲျပဳခ်င္သပဆိုလွ်င္ ထိုအလွဴဒါနပြဲအတြက္ ဇနီး ေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ စိတ္တူကုိယ္တူျဖစ္ေစရန္ တိုင္ပင္ၾကရပါသည္။ ႏွစ္ဦး္သားတို႔၏ သေဘာတူညီမႈကို ရရွိၿပီဆိုေတာ့မွ ကုသိုလ္ျပဳသင့္ေပသည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ တူမွ်ေသာ စာဂ ရွိသည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။
တစ္ခါက စာေရးသူထံ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးေယာက္ရွိလာပါသည္၊ ကိစၥကားအျခားမဟုတ္ အလွဴျပဳလုပ္ရန္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္၊ ႏွစ္ေယာက္သားတိုင္ပင္ထားျခင္း မရွိသည့္အတြက္ စာေရးသူ၏ အေရွ႕တြင္ ထိုအလွဴႏွင့္ပတ္သက္၍ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို မတိုင္ပင္ရေကာင္းလား ဟုဆုိကာ စကားမ်ားၾကပါေတာ့သည္၊ စာေရးသူသည္ မေနနိင္ရကား ထုိအလွဴအတြက္ အဆင္ေျပေစရန္ အစကတည္းကတိုင္ပင္ရပါေၾကာင္း၊ ဒါေပသည့္ ျဖစ္ၿပီးသည့္ကိစၥတစ္ခုအတြက္ ျပန္ျပင္၍မရနိုင္ေတာ့ပါေၾကာင္း ခင္ပြန္းျဖစ္သူကလည္း ဇနီးျဖစ္သူ၏ အျပစ္ကိုမျမင္ဘဲ အျပစ္မွခြင့္လြတ္လိုက္လွ်င္ ထိုကိစၥမွာ ၿပီးသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတရား ေဟာလိုက္ရပါေတာ့သည္။
ဆိုလို္သည္မွာ အလွဴဒါနျပဳလုပ္သည့္အခါ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားသည္ မတိုင္ပင္ဘဲ ျပဳလုပ္ၾကေသာေၾကာင့္ စကားမ်ားရန္ျဖစ္ျခင္း စသည့္ မျဖစ္သင့္သည့္အရာမ်ားျဖစ္လာကာ အမႈိက္ကစ ျပသဒ္မီးေလာင္ ဆုိသကဲ့သုိ႔ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ အျပစ္ျမင္ကာ အိမ္ေထာင္ေရး ကြဲၿပဲသြားတတ္ပါသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးသာယာေပ်ာ္ရႊင္ေစရန္ အလွဴျပဳလုပ္သည့္အခါတုိင္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္တိုင္ပင္ျခင္းျဖင့္ တူညီေသာစာဂ တရားမ်ားရွိပါက သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္ သည့္အျပင္ တမလြန္ဘ၀တြင္လည္း အတူတကြ ျဖစ္နိင္ပါသည္။
သမပညာ ဟူသည္
တူညီေသာ အသိဥာဏ္ ရွိရမည္ ျဖစ္ပါသည္၊ ဘ၀ကို ရုန္းကန္လႈပ္ရွားၾကရသည့္အခါတြင္ လြယ္ကူစြာေျဖရွင္းရေသာ အရာမ်ား ရွိိသကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ ခက္ခဲသည့္ျပႆနာကိုလည္း ေျဖရွင္းၾကရေပသည္၊ထိုသုိ႔ခက္ခဲသည့္ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းၾကရာတြင္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ငါလုပ္လွ်င္ျဖစ္သည္ဟုဆိုကာ မတိုင္ပင္ဘဲ မေနရေပ၊ ဇနီးျဖစ္သူအား အခက္အခဲကို မည္သို႔ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း တိုင္ပင္ေျပာဆိုရပါသည္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း တစ္ေယာက္တည္း ဦးေႏွာက္ႏွင့္ ေျဖရွင္းသည္ထက္ ႏွစ္ေယာက္ဦးေႏွာက္ျဖင့္ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းပါက ပို၍မွန္ကန္ေပလိမ့္မည္၊ ထိုကဲ့သုိ႔ဘ၀တြင္ အခက္အခဲေပါင္းစံုတို႔ျဖင့္ ရင္ဆိုင္လာရပါက ဆိုးတိုင္ပင္ ေကာင္းတိုင္ပင္ ရွိရမည္ျဖစ္ေပသည္၊မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးနားလည္မႈေပးကာ တိုင္ပင္ၾကမည္ဆိုပါက တူညီေသာ ပညာရွိသည္ဟု ဆိုရေခ်မည္။
အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားသည္ တရားေလးမ်ဳိးျဖင့္ ျပည့္စံုေအာင္က်င့္သံုးနိုင္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ ျပႆဒါး ရက္မေကာင္းေသာ္လည္း သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိ္မ္ေထာင္မႈဘ၀ခရီးကုိ ဖန္တီးနိုင္သည့္အျပင္ ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း အတူတကြျဖစ္ၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ရပါေတာ့သတည္း။
ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္)
19, July, 2008, 9:14 pm
စာေရးသူ “ဒီရက္မွာ ဆြမ္းဒကာရွိေနတယ္ေလ ကပၸိယႀကီး”
ကပၸိယ “ဒါဆိုရင္ ၁၃)ရက္ေန႕ကုိ ေပးလိုက္ရရင္ေကာင္းမလားဘုရား”
စာေရးသူ “ေကာင္းသားပဲ” ဟုေျပာလိုက္ပါသည္၊ ခဏၾကာေသာအခါ ကပၸိယႀကီးသည္ စာေရးသူရွိရာသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာကာ “အရွင္ဘုရား….(၁၃)ရက္ေန႔က ျပႆဒါးရက္ ျဖစ္ေနလို႔တဲ့ အဲဒီရက္ေတာ့မယူခ်င္ဘူးလို႔ ေျပာေနပါတယ္ဘုရား” ေျပာလာပါသည္။
ရက္ရာဇာျပႆဒါးစသည့္ ျပကၡဒိန္ပါရက္မ်ားသည္ လူသားမ်ားအား အလြန္ဖမ္းစားေနသည္ဟု ထင္မိပါသည္၊ ထုိရက္မ်ားသည္ ေလာကီကိစၥတြင္ ေနရာယူထားသည္သာမက ကုသုိလ္ေရးဆိုင္ရာတြြင္လည္း ေနရာအသင့္အတင့္ယူေနသည္ကုိ ေတြ႕ရေပသည္။
သူတို႔၏ ေရႊလက္တြဲမည့္အေရးကို ရက္ရာဇာ ျပႆဒါး ေရြးေနၾကေပသည္၊ အကယ္၍ ျပႆဒါးရက္တြင္ မဂၤလာေဆာင္သည့္ မဂၤလာေမာင္မယ္မ်ားသည္ ရာသက္ပန္ အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပ ျဖစ္သြားေတာ့မည္ေလာ၊ ထိုအိမ္ေထာင္ေရး အတြက္ ျပႆဒါးကအဓိက်ပါ၏ေလာ ေတြးစရာျဖစ္ေနေပသည္။ ထို႔အတူ ရက္ရာဇာေရြး၍ လက္ထပ္မဂၤလာျပဳၾကေသာ မဂၤလာေမာင္မယ္ မ်ားအတြက္ ရာသက္ပန္ မကြဲမၿပဲပဲ ခ်မ္းသာေသာ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခု ျဖစ္ေတာ့မည္ေလာ၊ ထိုအိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ ရက္ရာဇာက အဓိကက်ပါ၏ေလာ ……..ေလာေပါင္းမ်ားစြာ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ မိပါေတာ့သည္။
ေလာကတြင္ အိမ္ေထာင္စုအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ရက္ရာဇာ ၊ ေန႔ေကာင္းရက္ျမတ္ ေရြးၿပီးမွ လက္ထပ္ယူၾကသည္က မ်ားပါသည္၊ သုိ႔ပါလွ်က္ မၾကာမီ အိမ္ေထာင္ေရး ၿပိဳကြဲၾကသည္မွာ အဘယ့္ေၾကာင့္ပါနည္း၊ ရက္ေကာင္းေန႔ျမတ္မ်ားသည္ အိမ္ေထာင္ေရး မၿပိဳကြဲေစရန္ မတတ္နိုင္သကဲ့သုိ႔ ျပႆဒါးရက္မ်ားသည္လည္း ခိုင္ၿမဲေနသည့္ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ မၿဖိဳခြင္းနိုင္ခဲ့သည္မွာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္ အထင္အရွားပင္ ျမင္ေနရပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ လက္ထပ္မည့္သူမ်ားသည္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး အိမ္ေထာင္ေရး၊အဆင္ေျပေစရန္ ရက္ရာဇာ၊ျပႆဒါး ေရြးစရာမလို လြတ္လပ္စြာျဖင့္ မဂၤလာပြဲကို ဆင္ႏြဲၾကပါရန္တိုက္တြန္းလိုသည့္အျပင္ သာယာေသာအိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကို ဖန္တီးခ်င္ၾကေသာ ဇနီးေမာင္နွံမ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ လမ္းညြန္ခ်က္မ်ားရွိခဲ့ေပသည္၊ ထိုလမ္းညြန္ခ်က္အတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးနိုင္လွ်င္ ယခုပစၥဳပၸန္ဘ၀တြင္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာအိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကုိ ဖန္တီးနိုင္သကဲ့သုိ႔ေနာင္တမလြန္ဘ၀အတြက္လည္း အတူတကြ ငွက္ျဖစ္ရင္လည္း တစ္ကိုင္းတည္း ဟူသကဲ့သုိ႔ ဘ၀အစဥ္အဆက္ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုရတတ္ေပမည္။
ေရႊလက္တြဲမည့္သူမ်ားအတြက္ ျမတ္ဗုဒၶ ညြန္ျပေတာ္မူခဲ့သည့္ လမ္းညြန္ခ်က္ကား………..
(၁)သမသဒၶါ (တူမွ်ေသာယံုၾကည္မႈ)
(၂)သမသီလ(တူမွ်ေသာကိုယ္က်င့္တရား)
(၃)သမစာဂါ (တူမွ်ေသာ စြန္႔ႀကဲမႈ)
(၄)သမပညာ ျဖစ္ပါသည္၊ (တူမွ်ေသာ ပညာရွိမႈ)
သမသဒၶါ ဟူသည္
တူမွ်ေသာ ယံုၾကည္လက္ခံမႈျဖစ္သည္၊ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသည္ တူညီသည့္ ယံုၾကည္မႈရွိရမည္၊ ဤတြင္ ယံုၾကည္မႈဟူသည္ ေလာကေရး၊ ဓမၼေရးရာအားျဖင့္ နွစ္ပိုင္းခြဲ၍ ေျပာရေပမည္၊ ေလာကေရးရာအားျဖင့္ ယံုၾကည္သည္ဆိုရာ၀ယ္၊ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို ယံုၾကည္ရမည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးျဖစ္သူကို အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ရေပမည္။
ထိုသုိ႔ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကုိ ယံုၾကည္သည္ဟု ဆိုရာ၀ယ္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ မိမိဇနီး ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ေလာက္သည့္ အေျပာဆို အျပဳအမူ အေနအထိုင္ ေကာင္းမြန္ရန္ အထူးလိုအပ္ေပသည္၊ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ ဇနီး၏အေရွ႕တြင္တစ္မ်ဳိး၊ ေနာက္ကြယ္တစ္မ်ုိဳး အေျခအေနေျပာင္းေနမည္ဆိုပါက ဇနီးသည္၏ ယံုၾကည္လက္ခံနိင္မႈကို ရရွိမည္မဟုတ္ေပ၊ သုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ထိုအိမ္ေထာင္ေရးသည္ မည္သုိ႔ သာယာ နုိင္ပါမည္နည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ခင္ပြန္းသည္ ဇနီး၏ ယံုၾကည္လက္ခံမႈကုိ အျပည့္အ၀ရရွိေစရမည္၊ ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ေအာင္လည္း ေနတတ္ရမည္၊သုိ႔မွသာ သာယာသည့္ အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္လိမ့္မည္။
တဖန္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးျဖစ္သူကုိ ယံုၾကည္လက္ခံသည္ဟု ဆိုရာ၀ယ္ ဇနီးသည္သည္ မိမိခင္ပြန္း ယံုၾကည္လက္ခံနိုင္ ေလာက္သည့္ အေျပာအဆို အျပဳအမူ အေနအထိုင္ ေကာင္းမြန္ရန္ အထူးလိုအပ္လွေပသည္၊ အေရွ႕တြင္တစ္မ်ုဳိး ေနာက္ကြယ္တစ္မ်ဳိးဆို လွ်င္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ မယံုၾကည္နိုင္သည္မွာ မဆန္းေပ၊သုိ႔ဆိုလွ်င္ ထုိအိမ္ေထာင္ေရးသည္ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္မရွိနိုင္ေပ၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဇနီးသည္သည္ မိမိခင္ပြန္း၏ ယံုၾကည္လက္ခံမႈကို အျပည့္အ၀ ရရွိေစရမည္၊ ယံုၾကည္လက္ခံေအာင္လည္း ေနတတ္ရေပမည္၊သုိ႔မွသာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိကာ သာယာသည့္အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္လိမ့္မည္။ ဤကား ေလာကေရးရာ ယံုၾကည္မႈျဖစ္ေပသည္။
ဓမၼေရးရာအားျဖင့္ လက္ခံယံုၾကည္မႈဟူသည္ ရာသက္ပန္လက္ထပ္ၾကေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ဘာသာအယူ၀ါဒျခင္းတူညီရေပမည္၊ ဘာသာအယူ၀ါဒမတူညီလွ်င္ အမိုက္ကစ ျပသဒ္မီးေလာင္ဆိုသည့္သကဲ့သုိ႔ သူ႔ဘာသာ ကုိယ့္ဘာသာ အျပစ္ျမင္ၿပီး အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္တတ္ၾကေပသည္၊ ဘာသာမတူ အိမ္ေထာင္ျပဳ၍ အဆင္ေျပေနသည္ကား အနည္းစုသာျဖစ္ေခ်သည္၊ထု႔ိေၾကာင့္ ဘာသာ အယူ၀ါဒျခင္းတူညီကာ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကလွ်င္ ပို၍အဆင္ေျပကာ ေကာင္းမြန္ပါလိမ့္မည္၊ ဘာသာအယူ၀ါဒတူလွ်င္(ယံုၾကည္မႈျခင္းတူလွ်င္) အသြင္တူ အိမ္သူျဖစ္ ဆိုသည့္ျမန္မာစကားပံုကဲ့သုိ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုကုိ ဖန္တီးနိုင္ၾကေပလိမ့္မည္။
သမသီလ ဟူသည္
တူမွ်ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားကို ေခၚပါသည္၊ ကုိယ္က်င့္တရားသည္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားအတြက္ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ေနေပသည္။ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသာမဟုတ္ ေလာကလူသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးေသာ တရားတစ္ခုျဖစ္သည့္အျပင္ ဘ၀၏ အေရွ႕ဆံုးတန္းတြင္ ေနရာရရန္အတြက္ အေထာက္ပံ့မ်ားစြာေပးနိုင္ေပသည္။
တူညီေသာ ကိုယ္က်င့္တရားရွိရမည္ဆိုရာ၀ယ္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူသည္ ငါးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းရမည္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းရပါမည္။ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုအတြက္ ငါးပါးသီလသည္ အေျခခံက်ေသာ တရားတစ္ခုျဖစ္ေနပါသည္၊ ထိုသီလတည္းဟူေသာကိုယ္က်င့္တရားေၾကာင့္ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး ယံုၾကည္မႈအျပည့္၀ရရွိနိုင္ ပါသည္၊ ဥပမာ-ခင္ပြန္းျဖစ္သူ အရက္မူးလာလွ်င္ ဇနီးျဖစ္သူစိတ္ညစ္ရသည္၊ထိုမွတဆင့္ ေလးစားမႈနည္းကာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အဆင္မေျပျဖစ္ၾကကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ အိမ္ေထာင္ေရးၿပိဳကြဲသည္အထိ ျဖစ္နိုင္ေပသည္၊ ထို႔အတူ စာရိတၱသီလဟုေခၚဆိုရသည့္ က်င့္ရမည့္က်င့္၀တ္တရားတို႔တြင္ လင္က်င့္၀တ္ကို ခင္ပြန္းျဖစ္သူက က်င့္သံုးရန္နွင့္ ဇနီးျဖစ္သူက မယားက်င့္၀တ္ကို က်င့္သံုးလိုက္နာသင့္ေပသည္။
ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္ဦးစလံုး၌ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ပါက သာယာေသာအိမ္ေထာင္စုတစ္ခုျဖစ္ကာ ေနာင္တမလြန္ ဘ၀အတြက္ အေျခအေနေကာင္းေသာ သုဂတိဘံုသို႔ ေရာက္ရွိနိုင္ေပသည္၊ တစ္ေနရာတြင္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔၏ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာကုိ ေဖၚညြန္းထားပါသည္၊ ေလာကတြင္ ဇနီးေမာင္ႏွံေလးမ်ဳိးရွိပါသည္၊ သူေသေယာကၤ်ားႏွင့္မယားနတ္သမီး၊ သူေသမယားႏွင့္ေယာကၤ်ားနတ္သား၊ သူေသမယားႏွင့္ေယာကၤ်ားသူေသ၊ မယားနတ္သမီးႏွင့္ေယာကၤ်ားနတ္သား ဟူ၍ ဇနီးေမာင္ႏွံေလး မ်ဳိးရွိရာတြင္ သူေသဟူသည္ သီလမရွိေသာ သူကိုေခၚၿပီး၊ နတ္သား/နတ္သမီး ဟူသည္ သီလရွိသည္ကို ေခၚေၾကာင္း သီလကို အေျခခံ၍ ျပဆိုထားေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ပစၥဳပၸန္၌ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္စုျဖစ္သည့္အျပင္ တမလြန္ဘ၀တြင္ ခ်မ္းသာေသာဘံု၌ အတူတကြျဖစ္လိုလွ်င္ ယခုဘ၀တြင္ ကိုယ္က်င့္တရားဟူသည့္ ငါးပါးသီလကုိ အတတ္နိုင္ဆံုး ေစာင့္ထိန္းၾကရန္ အထူးလုိအပ္ပါသည္။
သမစာဂါ ဟူသည္
စာဂဟူသည္ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲလွဴဒါန္းျခင္းကို ေခၚသည္၊ ဤ၌ ဇနီးေမာင္ႏွံနွစ္ေယာက္စလံုး စြန္႔ႀကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈႏွင့္ ျပည့္စံုရပါမည္၊ ဤေနရာ၌ ေလာကႏွင့္ဓမၼရႈေထာင့္ ႏွစ္မ်ဳိးျဖင့္ ၾကည့္ရပါဦးမည္။
ေလာကေရးရာအားျဖင့္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ဘ၀တြင္လုပ္ကိုင္၍ အဆင္ေျပေသာအခါ (ေျပလည္ေသာအခါ)တြင္ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားအား လိုအပ္ပါက ေထာက္ပံ့ေပးကမ္းၾကရပါမည္၊ ဇနီးျဖစ္သူက မိမိ၏ မိဘမ်ားအားေထာက္ပံ့ေပးခ်င္သည္ဆိုပါက ခင္ပြန္းျဖစ္သူအား တိုင္ပင္ေျပာဆိုရပါသည္၊ ခင္ပြန္းျဖစ္သူထံမွ သေဘာတူညီမႈရရွိခဲ့ၿပီဆိုပါက ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲနိုင္သကဲ့သုိ႔ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ၏ မိဘမ်ားအား ေထာက္ပံ့ခ်င္သည္ဆိုပါက ဇနီးသည္အားတိုင္ပင္ရပါသည္၊ သေဘာတူညီမႈ ရရွိၿပီဆိုလွ်င္ ခင္ပြန္း၏ မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားအား ေထာက္ပံ့အကူအညီေပးသင့္ေပသည္၊သို႔မွသာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အဆင္ေျပၾကေပမည္။
တဖန္ ဓမၼရႈေထာင့္မွ ၾကည့္ၾကမည္ဆိုလွ်င္လည္း အလွဴဒါနပြဲကုိ ခ်ိန္ခါမဆြဲ ျပဳလဲျပဳခ်င္သပဆိုလွ်င္ ထိုအလွဴဒါနပြဲအတြက္ ဇနီး ေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ စိတ္တူကုိယ္တူျဖစ္ေစရန္ တိုင္ပင္ၾကရပါသည္။ ႏွစ္ဦး္သားတို႔၏ သေဘာတူညီမႈကို ရရွိၿပီဆိုေတာ့မွ ကုသိုလ္ျပဳသင့္ေပသည္။ ဤသည္ပင္လွ်င္ တူမွ်ေသာ စာဂ ရွိသည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။
တစ္ခါက စာေရးသူထံ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးေယာက္ရွိလာပါသည္၊ ကိစၥကားအျခားမဟုတ္ အလွဴျပဳလုပ္ရန္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္၊ ႏွစ္ေယာက္သားတိုင္ပင္ထားျခင္း မရွိသည့္အတြက္ စာေရးသူ၏ အေရွ႕တြင္ ထိုအလွဴႏွင့္ပတ္သက္၍ ဇနီးျဖစ္သူက ခင္ပြန္းျဖစ္သူကို မတိုင္ပင္ရေကာင္းလား ဟုဆုိကာ စကားမ်ားၾကပါေတာ့သည္၊ စာေရးသူသည္ မေနနိင္ရကား ထုိအလွဴအတြက္ အဆင္ေျပေစရန္ အစကတည္းကတိုင္ပင္ရပါေၾကာင္း၊ ဒါေပသည့္ ျဖစ္ၿပီးသည့္ကိစၥတစ္ခုအတြက္ ျပန္ျပင္၍မရနိုင္ေတာ့ပါေၾကာင္း ခင္ပြန္းျဖစ္သူကလည္း ဇနီးျဖစ္သူ၏ အျပစ္ကိုမျမင္ဘဲ အျပစ္မွခြင့္လြတ္လိုက္လွ်င္ ထိုကိစၥမွာ ၿပီးသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတရား ေဟာလိုက္ရပါေတာ့သည္။
ဆိုလို္သည္မွာ အလွဴဒါနျပဳလုပ္သည့္အခါ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားသည္ မတိုင္ပင္ဘဲ ျပဳလုပ္ၾကေသာေၾကာင့္ စကားမ်ားရန္ျဖစ္ျခင္း စသည့္ မျဖစ္သင့္သည့္အရာမ်ားျဖစ္လာကာ အမႈိက္ကစ ျပသဒ္မီးေလာင္ ဆုိသကဲ့သုိ႔ ေနာက္ဆံုး တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ အျပစ္ျမင္ကာ အိမ္ေထာင္ေရး ကြဲၿပဲသြားတတ္ပါသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးသာယာေပ်ာ္ရႊင္ေစရန္ အလွဴျပဳလုပ္သည့္အခါတုိင္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္တိုင္ပင္ျခင္းျဖင့္ တူညီေသာစာဂ တရားမ်ားရွိပါက သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အိမ္ေထာင္စုတစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္ သည့္အျပင္ တမလြန္ဘ၀တြင္လည္း အတူတကြ ျဖစ္နိင္ပါသည္။
သမပညာ ဟူသည္
တူညီေသာ အသိဥာဏ္ ရွိရမည္ ျဖစ္ပါသည္၊ ဘ၀ကို ရုန္းကန္လႈပ္ရွားၾကရသည့္အခါတြင္ လြယ္ကူစြာေျဖရွင္းရေသာ အရာမ်ား ရွိိသကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ ခက္ခဲသည့္ျပႆနာကိုလည္း ေျဖရွင္းၾကရေပသည္၊ထိုသုိ႔ခက္ခဲသည့္ ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းၾကရာတြင္ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ငါလုပ္လွ်င္ျဖစ္သည္ဟုဆိုကာ မတိုင္ပင္ဘဲ မေနရေပ၊ ဇနီးျဖစ္သူအား အခက္အခဲကို မည္သို႔ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း တိုင္ပင္ေျပာဆိုရပါသည္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း တစ္ေယာက္တည္း ဦးေႏွာက္ႏွင့္ ေျဖရွင္းသည္ထက္ ႏွစ္ေယာက္ဦးေႏွာက္ျဖင့္ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းပါက ပို၍မွန္ကန္ေပလိမ့္မည္၊ ထိုကဲ့သုိ႔ဘ၀တြင္ အခက္အခဲေပါင္းစံုတို႔ျဖင့္ ရင္ဆိုင္လာရပါက ဆိုးတိုင္ပင္ ေကာင္းတိုင္ပင္ ရွိရမည္ျဖစ္ေပသည္၊မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးနားလည္မႈေပးကာ တိုင္ပင္ၾကမည္ဆိုပါက တူညီေသာ ပညာရွိသည္ဟု ဆိုရေခ်မည္။
အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားသည္ တရားေလးမ်ဳိးျဖင့္ ျပည့္စံုေအာင္က်င့္သံုးနိုင္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ ျပႆဒါး ရက္မေကာင္းေသာ္လည္း သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိ္မ္ေထာင္မႈဘ၀ခရီးကုိ ဖန္တီးနိုင္သည့္အျပင္ ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း အတူတကြျဖစ္ၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ရပါေတာ့သတည္း။
ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္)
19, July, 2008, 9:14 pm
Subscribe to:
Posts (Atom)
